05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı?

Bejna, babasına ve topluma rağmen üniversiteyi okuyup öğretmen olmuştur. Şu anki gayesi, daha lisedeyken Allah'a verdiği sözü tutmak: Kız çocuklarının, kız kardeşlerinin okumasına destek olmak. ​Peki, bu serüvende Bejna'yı neler bekliyordu? Kendi ailesiyle yaşadığı sorunlar yetmezmiş gibi, bir de okumalarına izin verilmeyen kızların aileleriyle de sorunlar yaşıyordu. Bu süreçte ona destek olan tek kişi vardı: Ferhat. Ama onun da bilinmeyen sırları vardı. Tüm bunlar devam ederken, bir de babası onu Cengiz denen caniyle evlendirmek istiyordu. ​Bu olanlardan sonra Bejna'yı neler bekliyordu? Bejna'yla Ferhat'ın hikayesi nasıl başlayacak? Onları ne tür sorunlar bekliyordu? Gururlu Bejna, Ferhat'ın yardımını kabul edecek mi? Ferhat'ın dinmeyen öfkesi, Bejna'yı görünce nasıl değişti? Babasının intikamı Ferhat'ı yakıp kül ederken, Bejna onu ikilemde bıraktı. 🪞🌸🦢 ​Gerçek hayattan esinlenerek kurgulanmıştır. Destek olmayı, takip etmeyi unutmayınnn

Gözlerini kaçırdı. "Biliyorum. Evdeyim gördüğün gibi. Zarar veremez." Kaşlarını çattı birden gözleri bana dönerken. "Hem sen niye bu kadar tepki verdin?" Bakışlarımı kaçırdım. "Çünkü senin için endişelendim." Kaşlarını kaldırdı. "Bunu biliyorum.. ama biraz fazla tep-" Sözünü keserek konuştum. Ağzımdan çıkanlardan son artık çok geçti. Yıldız gözlerine bakarken, "Çünkü seni seviyorum anladın mı? Çok seviyorum. Seni görünce kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor. Yıldız gözlerin beni kendine esir ediyor." Dedim. Titrek bir nefes verdim. "Seni kalbimde senden bile saklarken, yıllarca gelmeni bekledim. Allah'a tevekkül ettim. Hayırlısıyla kavuştur diye dua ettim." Yeşil gözleri şaşkınlıkla büyüdü. "S-sen ne diyorsun Enver?" Gözlerimi kapatıp açtım. Tekrar ona bakarken, "Dur bitireyim, ondan sonra ne diyeceksen dersin." dedim. "Sözlünle seni gördüğümde," Acıyla yutkundum. Kalbimi işaret ettim. "Şurama bişeyler battı." Başımı salladım burnumu çekerken. "Evet gelmiştin ama farkında olmadan kalbimi de yerle bir etmiştin." Gözleri bendeyken yutkundu. Gözlerim hafifçe dolarken, burukça gülümsedim. "O gün eve geldiğimde seni unutmam gerektiğini kendime tekrar ettirip durdum. Ama olmadı, unutamadım."Gözlerini kaçırdı. Güldüm acıyla. "Sen yokken seni unutamamışım, varken mi unutacaktım?" Gözlerini tekrar bana çevirirken, "Enver.." dedi yapma dercesine. "Şimdi sözlünden ayrıldın. Senin için üzüldüm ama kalbimde bir yerlerde o aşık Enver sevinmişti bir umut var diye." Derin bir nefes aldım. "Aslında söylemeyecektim bugün bunları sana. Ama birden ağzıma kadar gelince tutamadım kendimi. Kusura bakma." "Ne zamandan beri?" Gözlerimi kaçırdım. "Kendimi bildim bileli."

Kitap okumayı çok seven bir çağrı merkezi operatörü bir gün ünlü bir futbolcudan mesaj alır. Futbolcunun hesabının çalındığını düşünerek gönderisinin altına 'Abi galiba hesabın çalınmış' yazar. Sonra aslında hesabın çalınmadığını öğrenir ve futbolcunun teklifini reddeder. *** "Diş macununu ortasından mı altından mı sıkarsınız?" "Altından. Siz?" "Ben de altından sıkarım." Mutluydum. Çünkü diş macununu ortadan sıkmayı sevmiyordum. Ama evdekiler sıkıyordu. Abimin gülmemek için dudaklarını bastırıp kafasını çevirdiğini fark ettim. Ne yani soramaz mıyım? Benim için önemli olamaz mı? Tamam. Eğer diğer görüşleri hoşuma gitse ve diş macununu ortadan sıksa sorun etmezdim. Ama soracağım soruları unutmuştum. Aklıma gelen ilk soruyu sordum ben de.

☛ 𝐺𝑜𝑧𝑙𝑒𝑟 𝑒𝑙𝑖𝑓 𝑚𝑖𝑠𝑎𝑙𝑖 𝐾𝑎𝑝𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑒𝑑𝑒𝑝 𝑡𝑖𝑚𝑠𝑎𝑙𝑖 ☚ 'Hayırlısı olsun' sözü yaşam felsefesi olanlardan biriydi sadece Elif. Elit bir mahallenin Elif'i olarak dinini hayatının merkezinde oturtmaya ve bu şekilde yaşamını sürdürmeye çalışıyordu. Elit mi, Elif mi? Diyorum ya bir seçim hikayesi bu. Sonradan tesettüre girse de henüz tam mânâsıyla benimseyebilmiş değildi, âyet-i kerîmede emredilen o vakarlı örtünmeyi. Allah bilir gerçek hayat hikayelerinden uyarlanan nice yaşayışlar vardır bizim Elif bacınınkinden, hatta belki daha fazlası... Sadede gelmek bu kadar zor olmasa gerek dediğinizi duyar gibiyim. Sadedden önce konuyu iyice de oturtmak gerek. Saded uzatmadan konuyu dile getirmek demek. Bizimse konumuz tam da burada başlıyor. Her şeyi kısa yoldan halledeceğiz diye oradan buradan eksik bilgilerle hareket edip günaha bulaşmadığımız ne mâlum! İşte bu benim hikayem; kendimden de bir parça bulacağımı düşündüğüm, kendimi de dâhil ettiğim bu hikaye için sizleri 'davetiyeniz vaar' adlı bölümüme bekliyor ve icabet etmenizi ümit ederek bu serüveni heyecanla başlatıyorum. Müsaadenizle! ➥ 𝐺𝑜𝑧𝑙𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑚𝑑𝑖𝑘 𝑎𝑚𝑎 𝑘𝑎𝑝𝑎𝑘𝑙𝑎𝑟𝑖 𝑒𝑔𝑖𝑘... ✂ Makasımla da açılışımı yaptım ;D Hayırlı okumalar; eğlenerek öğrenmeye, bilgilenmeye hoş geldin sefalar getirdin sayın okuyucum~☁

🫀🌃 İnsanlığın nereye gittiğine dair hiç bir fikrim yoktu. Her şey kötüye gitmeye başlamış, hayat değişmeye başlamıştı. Yaşamaya hakkı olmayan insanlar, yaşama hakkımızı elimizden almaya çalışıyordu. Bu kavranılacak gibi değildi. Hâlbuki yaşamalıydı insan. Doya doya, kelimenin asıl manasında yaşamla hayata tutunmalıydı. Benim yaşama hakkımı elimden almışlardı. Ve bu hakkı elimden alan kişi sözde benim babamdı. Baba diye hitap etmemeye çalışıyordum ama içimdeki çocuk yan bunu yapmaya devam ediyordu, anlamıyordum. Yapmamalıydım ama. Bir şey de vardı, artık o çocuksu yanım bile artık bu adamdan nefret ediyordu. Zaten karanlığa bulanmış olan çocuk, zülmete dönmüştü. Ya da ben öyle sanıyordum. Ruhu ölmüştü o çocuğun. Birinin ölmesi için cismani ölmesi gerekmezdi. Ruh ölürken de insan ölürdü. Bunu benden iyi kimse bilemezdi. Ben kirli insan değildim. Ben kötü bir insan değildim. Ben masum bir çocuktum. Ben kötü olmaya zorlandığımda 14 yaşımda bir çocuktum.Düşünüldüğünde kötü bir insan olmak için hiç bir sebep yoktu ama bana sebep yaratmıştılar. Kötü birisi olmaya zorlandığımda sadece küçük bir çocuktum. Beni kendi kabuğum olan karanlığıma çekmiştiler. Ve bunu yalnızca 'babam' yapmamıştı. En yakınlarımdan ve hayata gelmeme sebep olan kişiyle beraber yapmıştılar. Küçük çocuğun katili olan ve sözde babam olacak adam karşımdaydı. Elleri kolları bağlı, yüzü kanlar içindeydi. Kokusundan yanına yaklaşmak bile mümkün değildi. Layık olduğu yerdeydi. Peki ya ben niye burdaydım? Biliyor muydum bunun sebebini? Tabii ki biliyordum. Saklım diye adlandırdığım adamın sağlığı için, yaşaması ve nerede olduğunu öğrenmek için. O yüzden yüzüne bile bakmak istemediğim adamın karşısındaydım.

Bu roman, birnirine aşık olarak evlenen fakat zamanla evlilikleri sarsıntıya uğrayan yirmili yaşlarda bir çifti anlatıyor.Genç kız çok sevdiği eşi tarafından sevgisizliğe ve ilgisizliğe maruz kalır.Eşinin bu hallerine anlam veremez hatta onu artık sevmediğini düşünür çünkü ikiside birbirini tanımayan aynı evin yabancıları olmuşlardır.Genç kız, içine düştüğü yalnızlık kuyusunda çırpınıp durur.Eşiyle bu durumu konuşmaya çalışır fakat eşi kendini işine o kadar odaklamıştır ki genç kızla aralarına koyduğu uçurumu farketmez.Genç kızın yalnızlığını bastırdığı tek yer kendine ait olan çiçek serasıdır.Bitkilerini asla ihmal etmez ve gününü serasında geçirir. "Yükledin tüm yalnızlığı omuzlarıma!Bu dört duvar arasında bir başıma yalnız bıraktın beni.Sen hiç gözlerinin bana nasıl bu kadar yabancı baktığını gördün mü?Görsen dayanamazdın zaten çünkü ben sana hiç öyle bakmadım, tüm sevgimle baktım gözünün içine.Benim annem de babam da sendin, senden başkasını aile bilmedim ben!Biliyor musun bence biz iki evli insan değiliz, biz aynı evin yabancılarıyız." Genç adam tiryakisi olduğu gözlere baktı, ilk günki gibi güzeldi eşinin gözleri.Yaptığı yanlışın farkındaydı.Oysa her şeyi eşini korumak için yapmıştı kendince fakat onu yanında tutamamıştı.Eşi elinde valiziyle evi terk ediyordu.Bu evliliği kurtarabilecek miydi?

وَلَسَوْفَ يُعْط۪يكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۜ Rabbin sana istediklerini verecek, sen de râzı olacaksın. (duha | 5)

Eski adı: bir görücü Masalı "Selamünaleyküm." "Aleykümselam." Titreyen sesine lanet edip o da karşısındaki adam gibi temizledi boğazını, hala titrek nefesler alıyor parmaklarının kenarlarını kaşıyordu. Heyecandan.. "Nasılsın?.. nasılsınız?" Diye konuşmayı başlattı. Şuan kendini çok garip hissediyordu. Hiçbir şeyden çekinmez utanmaz adam şimdi sesi içine kaçmıştı, bunu ise karşısında hala sırıtmaya devam eden kardeşi belli ediyordu eve gittiklerinde dalga geçeceğine adı kadar emindi. "Elhamdülillah , siz?" "Elhamdülillah." Başını sallayıp ellerini ovdu. "Konuya nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum. İlk defa olacak o yüzden bir kusurum olursa affola." Bakışları kadına kaydığında başını iki yana 'sorun yok' dercesine salladığını görüp devam etti."28 yaşındayım ben, polisim mesleğime çok düşkünümdür günlerce eve gelemem, bunu göz önünde bulundurarak benimle bir yola başlamanı isterim. Önceden uyarmamın sebebini elbet tahmin etmişsindir ömrün beni beklemekle ya da elin yüreğinde dönmediğim günlerde kötü haberimi almayı bekleme diye - iki kadının da ' Allah korusun' dediğini duydu- Burda değil Hakkari'de görev yapıyorum 3 yıldır da ordayım eğer evlenirsek de orda yaşayacağız ailenden uzak kalacaksın." Hâlâ sessizce onu izleyen iki kadına bakıp gülümsedi. "Hep kötü şeyler söyledim." Gülümsemeye devam ederken. " Ama bu demek değil ki seni başımın tacı yapmayacağım ya da orda yaşadığımız zamanlarda aileni özlediğin an kalkar gelmeyeceğiz. Hepsini yapacağım yalan söyleyen biri değilimdir ve şunu bil seni gördüğüm ilk andan beri beğendim sanma ki güzelliğini beğendim. Allah var çok güzelsin maşallah." Utanarak başını eğdi kadın, adam mest oldu edebine. " Bakışların huzur verdi, ben öleceğim güne kadar bana eşlik edecek kadını buldum kendisinin de rızası varsa evlenmek isterim." 🥹🥹