"Sesini Kaybedenler", susturulmuş kadınların, bastırılmış kimliklerin ve dayatılmış hayatların hikâyesi. Psikoloji öğrencisi Sâyra karaca, yıllar sonra gittiği ailesinin yanında, istemediği bir evliliğe sürüklenir. Ailesi, onu aşiretin genç lideri Arsem'le evlendirmeye kararlıdır. Ancak Sâyra, kaderini sessizce kabullenecek biri değildir. Bu, sesi elinden alınmaya çalışılan bir kadının, kendi sesini geri alma mücadelesidir. Ve bazen bir çığlık, bin yıllık suskunluğu bozmaya yeter.

Eski dönem hikayesidir! Yaş farklı vardır! "Kucağımda uyutmaya çalıştığım küçük kadınım" diyen adamın varlığıyla seyrek nefeslerim hızlanmaya başlamıştı. "İçimi erittiğinin farkında mısın adam" diye soludum. Ali Murat hafif sert kaşlarını milim milim çatmaya başlamıştı. "Sen farkında mısın peki içimde ne biçim tufanlar kopardığının" dedi burnuma buse kondurdu. Burnumdan sonra çeneme doğru uzandı. "Beni bu pürüzsüz ten, bu tazelik öldürecek" küçük dokunuşları ile kucağına çekti beni kocaman kucağına sığdırdığında küçücük kalmıştım. Ellerini belimde geçirip yüzüne sabitledi yüzümü. "Suretin aşkın kalemi" dedi ve dudaklarıma kapandı. "Suretin ki beni en dibe vuran canan..." Öyle güzel öpüyordu ki içimde bulunan toz bulutu beni derinlere çekiyordu. Ona tutulduğumu onsuz olacamacağımı hissettiğimde anladım...

"Zorla Sahip" O, tehlikeli bir mafya lideriydi. O ise babasının korumasında büyüyen masum bir genç kadın... Ama adam onu ilk gördüğünde kararını vermişti: Ona sahip olacaktı. Sevgi ve zorbalık, tutku ve korku iç içe geçerken, bu savaşın galibi kim olacaktı?

Birbirine düşman iki yayıncı ve eski sevgili. Devran Yiğit Peksoy ve Deniz Derin Başak. Birbirine bu kadar nefret besleyen bir o kadar da aşık olan bu çifti bir araya getirmeye çalışan bir ekip. Sınırlar ne kadar zorlanacak? Kader yeniden onları bir araya getirebilecek mi? ~210124~

Büyük bir holding iş sahibi Pars Aras. Ve en alt rütbede çalışan onun güzeller güzeli küçük kızı Lidya Özer. X Gerçek baba kız hikayesi değildir! X Yaşı küçükler için uygun değildir.!

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1

Telefon numarasını bile bilmediğim bir adamla sevişiyordum. Evli ve Aşiret Ağası olması yetmezmiş gibi, yaşını dahi sormamıştım. Evet çılgıncaydı, fakat önünü arkasını düşünmeden, bunu onunla yaşamak istiyordum. Böyle hissediyordum. Miran'ın kollarındaydım ve dünya umrumda değildi. Gözlerimi ondan ayırmadan, nefesimi tutmuş halde bekliyordum. İlk temas anında hafif bir acı hissettim. Bu beklediğimden daha fazlaydı. 'Çok büyüksün...' diye mırıldandım. 'Bu sadece başlangıç güzelim,' dedi. 'Daha yalnızca başı girdi. Yavaşça ilerliyorken, her santim biraz daha derine gidiyordu. Eli dolgun göğüslerimi okşadı. 'Kendini çok sıkıyorsun. Rahat ol' dedi. Rahatlayıp, kalçalarımı gevşetmeye çalıştım ama olmuyordu. 'Ah...' diye inledim, sesim biraz yüksek çıktı. Acıyla yüzümü buruşturdum. (sakin ama otoriter bir tonla) 'Rahatla...' dedi. 'Neden bu kadar darsın?' Cevap vermedim. Canım yanıyordu. Miran ise zevkle içimde ilerlemeye devam ediyordu. Onunla hemen yatağa girdiğim için, sanırım bunu herkesle yaptığımı düşünüyordu. Birazdan bunun böyle olmadığını anlayacaktı.... Yeni kitabını yazmakta olan Sevda ve ŞAHİNOĞLU Aşireti'nin Ağası Miran'ı bir tesadüf MARDİN'de karşı karşıya getirdiğinde, içlerindeki bastırılmış duygular gün yüzüne çıkmaya başlar. Çok farklı kültürlerde yetişmiş ve başka dünyalarda yaşayan bir kadın ve bir adamın hikayesi. Sizce imkansız diye bir şey var mı? ************** Kitap başlangıç tarihi 15 Şubat 2025 #tutku etiketinde 2 #romantik etiketinde 5 #aşk etiketinde 15 #mardin etiketinde 2 #sürükleyici etiketinde 6 #ağa etiketinde 17

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

. Genç kadın kocasının güneşten yanmış omuzlarına değdirdi ellerini, kaşlarını çatarak kendine bakan adamdan çekiniyor ve hatta korkuyordu. Mizacı sertti, mizacı epey sertti. Feride, gerçekten sinirli mi yoksa sakin mi anlayamıyordu bazen. Evliliğin ilk günleri komşuya gideceğim bile diyememişti bu yüzden. Hâlâ daha çekinceleri vardı elbet; kocasının sınırlarını kestiremiyor, nerede duracağını bilemiyordu. "Gülüm," dedi Rıfat, gecenin sessizliği yırtılmasın diye sessizce konuşurken. Habersiz olduğu düşünceleri yıkmak ister gibi dudağının bir kenarı yukarıya kıvrıldı. Haylaz bir gülüş olduğunu sezdi Feride. Ama ne çare, saniyeler içinde yanağı dişlenmiş ve ince bir sızıyla baş başa kalmıştı. Kadınlığında artık hissedemediği el yüzünden morali kaybolmuştu. "Ya Rıfat. Acıdı ama." Küskünce konuşup gözlerini kaçırmıştı kocasından. Ey nazlı yar, diye geçirdi içinden adam. Koynuna beni alacak kadar kadın, küsüp gidecek kadar çocuksun. Elde avuçta nasıl durur nasıl tutulursun.

Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...