PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

(YETİŞKİN İÇERİK) Bir kız çocuğu, büyüdü. Genç güzel bir kadın oldu ama içindeki aşk hiç gitmedi. Bir erkek çocuğu büyüdü, yaş aldıkça çok değişti. Onlar arkadaştı, çocukluk arkadaşı. Fakat yılar boyu görüşmeden, kız onu sevdi. Şimdi ise yan yanalardı. Peki buradan temiz bir aşk hikayesi çıkar mıydı? Hayır. Meriç Emir eski çocuk değildi artık. O değişmişti, bu değişimi kızı da etkileyecekti. Bu temiz bir aşk hikayesi değildi, bu kirli bir aşk hikayesiydi. Meriç Emir Kuzgun. Masal Lila Saygın Başlangıç Tarihi : 18 Mart 2024

Safir Mila Safkan, şu an olduğu yaşından çok daha ufakken, hayatının taşlarını yerinden oynatan bir olay yaşar ve kendini ansızın, yetimhanenin soğuk duvarları arasında kimsesiz bulur. Sahip olduğu şeyler, her ne yaşarsa yaşasın iyi kalan kalbi ve tutkuyla bağlı olduğu dansıdır. Kalbi yalnızca bir tek şey için, bale için çarpar. Ta ki ikincisini bulana kadar. Hazer Han'ı. Dans seçmelerine gittiğinde, kendisini seçen bu adamın gözetimi altında dans etmeye, müzikali kazanma hedefiyle bir kelebek gibi kanat çırpmaya başlar. Fakat, sahip olmayı istediği tüm bu başarıların yanında, ona başka bir hediye kılınmıştı. Aşk. Kendi kalbi kadar hassas, nazik bir kalp, Mila'ya yaklaştığında, bu zamana kadar koruduğu tüm savunmaları yavaşça yerle bir olur ve aşk, arzuyla, bedeninde dans eder. •yetişkin içerikli sahneler mevcuttur•

Yetimhanede yaşayan üç arkadaşın reşit olmalarına yaklaşırken üç farklı aile görünümdeki insanlar onları evlat edinir. Ama bir sorun vardır. Onlar çocuk istedikleri için evlat edinmediler...

Bir Takas, İki Yürek, gelenek ile vicdan arasında sıkışıp kalan insanların; zorla çizilmiş kaderlere karşı sessiz bir direnişinin hikâyesi.

|Tamamlandı| "Sen ne diyorsun sevgilim? Lütfen beni affet, birlikte kurtulalım." Ege'ye baktığımda yüzünde pişmanlık ifadesi vardı. Buradan kurtulmak için bile beni kullanıyordu. Bir günde nasıl bu kadar yüzsüz olmuştu bu? "Biz de buradayız bu arada." diyerek silahını salladı adam sonra bana baktı "Sen yaklaş." dedi. O an beni bırakacaklarını düşündüm. İçim bir an umutla doldu ve buradan çıktığım an ne yapacağımı planlamaya başladım. Ben adama doğru bir adım attığımda Ege beni kolumdan tuttu. Sertçe kolunu itip adama yaklaştım. Arkadaki bir adam birkaç saniyeliğine şaşkınlığını saklayamadı. Ben kolumu Ege'den kurtardıktan sonra bu sefer bu adam koluma yapıştı ve arkadaki adamlara "Götürün bunu." dedi. Şok içinde onlara bakarken onu itmeye çalıştım. Koluma dokunan ellerden kurtulmaya çalıştım. Biri duyar diye bir umutla bağırdım ama kimse duymadı çığlıklarımı. Boşuna kendimi yormaktan başka bir şey yapmıyordum. Kapıdan çıkartılırken adamın dediğini duydum. "Borcun kapandı." O sırada aklımdan yine aynı şey geçti. Sadece eve gidip uyumak istemiştim... *************

Adrian Rosier için kontrol her şeydi. Pistte, röportajlarda, manşetlerde... Formula 1'in en parlak pilotlarından biri olarak yıllardır hata yapmadan yaşamayı öğrenmişti. Ama bu sezon ilk kez işler dağılmaya başlıyordu. Araç dengesizdi. Takım başka şeyleri suçluyordu. Medya ise Adrian'ın artık eskisi kadar iyi olmadığını konuşuyordu. Kimse onun söylediklerini dinlemiyordu. Evan Rose Keller'ın ise Formula 1'le hiçbir ilgisi yoktu. Günlerini Stuttgart'taki küçük bir performans garajında eski arabalar ve motor parçaları arasında geçiriyor, insanlardan mümkün olduğunca uzak yaşamayı tercih ediyordu. Ta ki bir gece izlediği yarışta herkesin gözden kaçırdığı şeyi fark edene kadar. Gönderdiği kısa analiz, dünyanın en büyük yarış takımlarından birinin dikkatini çekince kendini hiç ait olmadığı bir dünyanın içinde bulur. Şimdi Evan: milyon dolarlık araçların, kameraların ve dev egoların arasında çalışmak zorundadır. Üstelik Adrian Rosier'le. Adrian onun fazla genç olduğunu düşünür. Evan ise Adrian'ın yalnızca şöhretine güvenen kibirli biri olduğuna emindir. Fakat pistte bazı şeyleri saklamak imkânsızdır. Baskıyı. Korkuyu. Öfkeyi. Ve giderek kontrolden çıkan çekimi. Çünkü bazı çarpışmalar pistte başlamaz.

Ölüm sevmezdi serçe , kan sevmezdi nefret sevmezdi , unutmayı veda etmeyi sevmezdi. Neyi sevmediyse serildi önüne bir bir , önce kendisi gitti bedeninden ardından annesi , sonra ruhu geçmişi çocukluğu ve belkide geleceği. Elinde bir tek o kaldı , zihninin içinde dolanan ses . " Demir kafa " diyen çocukluğunun sesi. Ormanda tanık olduğu cinayetten sonra herşeyin biteceğini sandı , belki satılacaktı belki de sahiden öldürülecek , fakat bunların ikisi de olmadı , Feride ; gözlerinde en korktuğu şeye sahip adamın esiri oldu , hem mecazi hem gerçek anlamda. Hep derdi " Ben senin Okyanuslarında boğulmayacağım , ama sen benim ormanlarımda kaybolacaksın" diye , oldu. Kaybolmaktan korkan adamı, ormanlarında yolunu kaybettirdi , peki sözü gerçekten yaşanacak mıydı? Adamın okyanuslarında hayatta kalabilecek miydi? Kader ipi onları nereye sürükleyecekti? Yazgı onlara ne yazacaktı? Feride , eski Ferideyi bulabilecek miydi? ༺═────────❦────────═༻ " Hmm , inanmalı mıyım?" yine aynı ses tonunu kullanmaya başladığında kaslarımın gerilediğini bütün bedenimin uyuştuğunu hissediyordum " inanmak istemiyorsan sana kalmış birşey bu beni il-" dudakları bir anda dudaklarıma indiğinde sözlerim yarıda kesilmişti , nefesi nefesime karışacak kadar yakınımdayken "inandır beni serçe " diyerek gözleri dudaklarıma inmişti, hemen ardından tekrar gözlerimle buluştuğunda " beni inandır ki o herif karşıma çıktığında öldürmeden durabileyim , beni inandır ki gördüğümde sana bakan gözlerini oymak zorunda kalmayayım ve yine beni inandır ki ...sana dokunmaya kalkan ellerinin parmaklarını tek tek kesip o herifin götüne sokmayayım " diyerek fısıldadığında ensemden aşağı inen soğuk teri hissediyordum, söyledikleri fazla saplantılı biri olduğunu gösteriyordu sanki , üstelik bunları benim yüzümden yapmak istemesi fazla geriyordu.

AGIRÉ DIL Serisi - dipnot serideki kitapların hepsi birbirinden bağımsız olacak. Arjin 2. Kitap bölümleri güncel olarak yayınlanmaktadır ve 2. Kitap adı içindeki "AGÎRÎN" kelimesi kendi kendinden güç alan ateş anlamında kullanılmıştır. ❤️‍🔥 Arjin, abisi ölmesin diye boyun eğmek zorunda bırakıldığı bir kaderi, kendi lehine çevirmeyi başarmıştı. Aşiretin hükmünü yeniden biçimlendirmiş, kendi mecburiyetini Alaz Ağa'nın mecburiyetine dönüştürmüştü. Adeta sessiz bir intikam almıştı. Ve en tehlikelisi de buydu. Mardin'in kadınları sessizdi. Onlarında sessizlikleri mecburiyetti. Ancak artık bakabilecekleri, ataerkil yapıya önderliğinde kafa tutabilecekleri biri vardı. "Arjin Nihraşan!" Hayır, etin kemiğe büründüğü o beden alındı ve yakıldı. Çok kez sevgiden yoksun bırakıldı. Ona rağmen ise toprağa gömüldüğünde yeşermeyi başardı. Artık çok geç! Başladı geri sayım... Küllerden bir AGÎRÎN doğdu. O aşiretin sözünü değil, kendi sözünü hüküm kılabilen bir kadındı. KUMA YOKTUR! Kitabın kullanılan soyadları da dahil tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Bu konuda çok ciddiyim emeğime göz dikmeyin.

Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017