Her şeyi unutan bir adamdan neyi hatırlamasını isterdiniz? Ya da... neyi sonsuza kadar unutmasını? ...... "Peki beni ne zaman affedeceksin?" Güldüm. Elini bana doğru uzattı. Tereddütlüydü. Parmaklarının boğumları kabuk bağlamış yaralarla doluydu. Bazıları eskiydi, beyaza dönmüştü. Bazıları hâlâ belirgindi. "Zihnimde düz bir çizgi çizebildiğim gün," dedim, "seni affedeceğim." Bir an durdu. Sonra gözleri... umutla ışıldadı. Sanki gerçekten mümkünmüş gibi. Sanki beklerse olacakmış gibi. O an anladım. İnsan, affedilme ihtimali uğruna en imkânsız şeye bile tutunabilir. Ama o gün hiç gelmeyecek. Çünkü insan zihni, gözlerini kapattığında bile asla düz bir çizgi çizemezdi. Ve bunu, elbet o da öğrenecekti; zaman geçtikçe ve affedilmedikçe... Instagram adresi: Sahrasaf_hikâyeler