මේක එයාලාගේ ආදර කතාව...!

" ඇයි ආණ්ඩුකාරතුමාගෙ පුතා සුදු මහත්තයා කියලා මට නොකිව්වේ..?" " මම එහෙම කිව්වා නම් යුධීර් මාව ගෙට ගන්නෙ නෑ නෙ?" • 🪷• 🪷• 🪷• ආදරය අනතුරක් බවට පත්වේ, ඒ අනතුර ඉරණම බවට පත්වේ. ඔවුන්ව වෙන් කිරීමට බලා සිටින ලෝකයක් ඉදිරියේ අවසානය දක්වා අත් නොහැරි ප්‍රේමයක් .. Yudheer x Julian [2025.12.10 - 2026.01.23]

"He is a HEART stealer and a rule BREAKER" (HEART BREAKER?) -Weshan Vaishitha Fernando-

අලුත් රටක අලුත් කැම්පස් එකකට යන මලින්ත ට අලුත් රූම් මේට් කෙනෙක් හම්බුනාම මොකද වෙන්නේ...???

මතු මා පැතූ කිසිවක් නෙමෙයි සැනසීම වේ ආදරේ....

"මම ආසයි වැස්සට!" "මමත්" "ඉස්සර නම් මම වැස්සට ආස කරේ වෙන හේතුවක් නිසා!" "මොකද්ද?" "වැස්සට තෙමි තෙමි අඩද්දී කාටවත් මම අඩනවා කියලා පේන්නේ නෑනේ!" "අනේ මැනිකේ.ආයේ එහෙම වෙන්නේ නෑ.මම ඉන්නවනේ.!" "මම දැන් වැස්සට ආස, ඔයාගේ උනුසුම් ගැහෙන පපුවට තුරුලු වෙලා ඉද්දී දැනෙන අමුතුම හැගීම නිසා! ඔයා ගාව හරි සුවදයි අයියේ!" Start - 2025 Feb 18 End -

"උං මාව.., උබේ ඇස් මානෙම..." " ෂ්..... මං ඉන්නවා.., උබව ජීවත් කරවන්න..." ***** හිතන දේ වෙන්නෙ නෑ... වෙන දේ හිතා ගන්නවත් බෑ...***** ( දෛවය අඳුරටම ලියවෙද්දි ආලෝකයේ මාවතක් කෙසේ සොයා ගනීවිද...? ) Start : 2025 / 06 / 01 End : 2025 / 09 / 20 ( 21+ BL story 🔞) Written by Haze Noir

ඔයා වෙනුවෙන් මං හැමදාමත් ඉන්නවා....

බැල්කනියේ වැවී තිබූ බෝගන්විලා මල් පොකුරු දිහා බලාගෙන මහීශ අලසකමේ හූල්ලව්වෙ ආදිත්‍යයා එක්ක එකතු වෙලා අසේල වටු බිත්තර කන වෙලේ. "උඹ පලයන්කො ගෙදර ආදිත්‍යයා.. මේ නිවාඩු දවසෙවත් මට පාඩුවේ අසේල එක්ක ඉන්න දීලා.." මහීශ කන් කෙදිරි ගෑවත් ඒ දෙන්නා පෙරේතකමේ තම්බපු බිත්තර ගිල්ලෙ ලුණු මිරිසක් එක්ක. ඒ අතරෙ කොණ්ඩෙ කැරලි ගැහුණු අසේල යම්තමට සිනහ සුනේ මහීශගෙ කම්මුල පැත්තකට හාදුවක් දීලා. "මහීට බිත්තර එපාද ?" අසේල ඇහුවත් මහීශගෙ තරහ මදක් නිවුනේ අහස දිහා බලාගෙන ඉද්දියි. තමාගෙ කම්මුල අත්ලෙන් පිහදාන අතරෙ මහීශ කෙදිරි ගෑවෙ තමාට ලැජ්ජා හිතුන නිසයි. "මට එපා මගුලෙ වම්බටු බිත්තර !" මේ අවමගුල් දිහා බලාගෙන ආදිත්‍යයා මොනවත් නොකියා බියර් උගුරක් බීවෙ තම්බපු බිත්තරත් ගිල දමන අතරෙ. _______________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් වන සින්හලෙන් ලියැවුනු නවකතාවකි.

...එක අතකින් අර වේලුනු මල් පිරුන අපේ සංසාර කතාවත් දරාගෙන.. අනිත් අතින් ඒ සංසරෙම මාව පතන් එන මගෙ පාදපරිචාරිකයවත් දරාගෙන.. එක ගානට අඩිය තියලා වෙරළ දිගේ ඇවිදන් ගියේ කිරි පෙන ගැහුනු රැල්ල වදින දිහාවට....