" Bir kelebeğin ömrü, hiç bu kadar kısa olmamıştı" İslim Ağaoğlu " Bir bedelin ömürü de hiç bu kadar güzel olmamıştı." İbrahim Ağaoğlu

Kuzeni için Mardin'in Acımasız Ağası ile berdel uğruna evlenen Larin.... Annesi için berdeli kabul eden Baran ağa... Kuma yoktur veya kadına şiddett bulunmamaktadır! Bol bol +18 sahneleri olacaktır! Kıskançlık bol bol vardır! Şimdiden okuyan herkese iyi okumalar dilerim ❤️‍🩹🫶

Karadeniz'de geçen gizli bir sevda hikayesi... Bu sevdanın sırlarla dolu imtihanı.... İhanet ve sadakat arasında kalan hayatlar... İnsan kendinde eksik olanı değil kendini tamamlayanı sevmeli belki de. Peki bu sevdayı tamamlayan kim olacak? Tüm bunların düşmanlıktan doğan zoraki bir evlilikle işlendiği bir roman, Güz Yarası.

"Rehberimde nasıl kayıtlısın biliyor musun?" İçinde olduğumuz duruma karşı sorduğu soru anlamsız gelirken sormuştum, "Nasıl kayıtlıyım?" yüzünde hafif bir tebessüm oluşmuştu. "Güz Yarası diye kayıtlısın, bir sonbahar günü girdin hayatıma yaralı bir şekilde şimdi tekrardan hem beni hem de kendini yaralayarak gidiyorsun." Kalbimde ince bir sızı hissederken tuttuğu elimi bırakmış ve bana son kez bakarmış gibi gülümsemiş arkasını dönerek uzaklaşmıştı. İlk tanıştığımız gün o da mı böyle hissetmişti, ben arkamı dönüp gittiğimde. Şimdi canımı yakan bu sızının sebebi onun gidişi miydi?

renkli bir hikaye değil soluk bir gerçek.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

2024'ün ün bir Eylül akşamı, bir kadın ve bir adam tam 15 yıl sonra yeniden karşılaşmışlardı. Ve bitti sandıkları hikayeleri, yeniden can bulmuştu. Çünkü bazı hikayeler yarım kalırdı, yeniden başlasın diye. ***Gerçek bir hikayeden esinlenilmiştir.

Gonca Altıntaş İstanbul'da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır'dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır'a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

|TAMAMLANDI| Burası Mardin'di taşıyla, toprağıyla kan kokan şehir. Ve bizim hikayemizi Azat Alemdar yazmıştı. * ''Sen iyi bir adamsın Azat.'' Gözlerindeki sakinlik dediğimle birlikte yerini hırçın bir öfkeye bıraktığında dudaklarımdaki buruk tebessüm silinip gitti. ''Ancak ben saçlarının her telinde acı olan kadınım.'' ''Acı saçlarında yaşam buluyorsa acılı bir adam olurum Berre.'' Dedikleri zihnimdeki tüm çarkları susturduğunda gözlerindeki feryadı ilk kez duydum. Sesi, sağır olmuş bir müzisyenin acılı sesini andırıyordu. ''Acı bize yakışan tek gerçek.'' Sözlerimin devamını getirmeden öylece başımı dizlerime yaslayarak gözlerimi yumdum. ''Bizi bu acılar bir etti kadın.'' Yumduğum gözlerimin ardında onun yüzü belirdiğinde gülümsedim. ''Bizi bu acılar yok edecek adam.'' O eğilip beni kucağına aldığında karşı koymadan başımı göğsüne yasladım. Bedenimdeki elleri incitmekten çekinircesine bir emanetlikle tenimdeyken uzun zaman sonra susmuş olan zihnimle rahat bir nefes alabildim. * Bu kurgu pişmanlıkların affı için geç kalanlara ithafen yazılmıştır. Özür dileyin, affedilin ve affedin çünkü tarih gidenlerin yasıyla deliren insanlarla dolu. 220517

Bu Kitabın gerçek kişi veya kurumlarla bir ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Ben Dilvan... Dilvan TİMURAĞAOĞLU. Mardin Kızıl Tepede, Kikan aşireti adı altında yaşamaya çalışıyorum, Babamsız... Annem Meral TİMURAĞAOĞLU. Ankara'da doğup büyümüş babamla İstanbul'da tanışmışlar ve severek evlenmişler... Bu şehirde büyük bir sevgiyle yaşamışlar ve evliliklerinden 2 sene sonra abim Berzan TİMURAĞAOĞLU dünyaya gelmiş... Abimden 2 sene sonra da ben... Mardin'i çok seviyorum ama buralarda yaşayamam. Başıma ne geldiyse bu topraklarda geldi. Gitmek istedim hem de bir çok kez, ama ya dedem saçlarımdan sürüye sürüye geri getirdi ya da başıma bela ettikleri Erbani aşiretinden Aram MİRANOĞLU geri getirdi... Ben 10 yaşındayken dedelerimiz söz vermişler aşirete ve birbirlerine ben ve Aramı evlendireceklerine dair... Ben bunu ancak 18 yaşımda öğrendim...