Uzun zaman önce günahların havayı kirlettiği kasabada iki oğlan yaşarmış: Lee Leo yalnızca aşık olduğu cadıyı korumak uğruna papazın bir numaralı robotu olan bir şövalyeymiş. Cadıysa gözlerinin içine bakan gözlerdeki aşkı nefret sanan aptalın tekiymiş. Sangwon, Leo'nun üstünde örttüğü çarşafları kefen sanacak kadar körmüş. Bir o kadar da sağırmış, onu kefene sardığına inandığı bedene aşık olmaması gerektiğini söyleyen aklını duymayacak kadar sağır... menekşe + 🫖🔮🏹 leowon! (angst)

Süper güçlerle dolu bir dünyada, hiçbir gücü olmamasına rağmen, Mecha Man adıyla topluma ün salmış bir kahraman olan Leo, ani bir kararla emekliliğe ayrılmıştı. Fakat son bulduğunu düşündüğü kariyer hayatı, süper kötü güçlere karşı savaşan WK1 isimli bir organizasyondan gelen iş teklifiyle devam edecekti. Teklife göre azılı suçlulardan seçilmiş bir takımı yönetmesi ve onları süper kahramanlara evrimleştirerek topluma kazandırması istenmekteydi. İşi kabul eden Leo, lideri olarak atandığı gruptaki üyelere alışmaya ve liderliğini onlara kanıtlamaya uğraşırken üyelerden biri olan Sangwon, ona zorluk çıkartmaya başlamıştı. Sadece işinde değil, aynı zamanda özel hayatında da... - Dispatch adlı oyundan ilham alınarak yazılmış bir Leo x Sangwon (LeoWon/SangLeo) fici! (Olaylar ve özellikler benzerlik gösterebilir!) - Yan karakter olarak diğer ALD1 üyelerine yer verilmiştir ^^ LEOWON FOREVER

şimdi iki yol var; ya bittiği için üzünülücek ya da yaşandığı için sevilecek düz yazı yazmayı beceremesemde düz yazı eğer noktalama işareti hataları falan varsa göz ardı edin lütfen harry top donggyu bottom

Onu ilk gördüğümde bunun bir başlangıç olduğunu bilmiyordum. Sadece sıradan bir günde, sıradan bir kahve almak istemiştim. Tezgahın arkasında duruyordu; bakışları fazla sakin, görüntüsü ve duruşu daha önce benzeri ile karşılaşmış olamayacağım kadar asil... O an kalbimde bir şeyin yer değiştirdiğini hissettim ama adını koyacak cesaretim yoktu. İnsan bazı şeyleri ilk görüşte anlar da kabul edemez ya, ben de öyle yaptım. Zamanla kahveler bahane oldu. Kitaplar, fişler, kısa cümleler... Her gelişimde biraz daha fazla kaldım orada. Onunla konuşmak, susmak kadar doğal gelmeye başladı. Ben içimde büyüyen şeyi saklamaya çalıştıkça o, farkında olmadan beni yaklaştırdı. Gülüşüyle, beklemeleriyle, bazen geri çekilişiyle. Aşk sandığım şey aceleci değildi. Daha çok sabır gibiydi. Aşk; birini korkularına rağmen ısrarla sevmek, suskunluklarına rağmen kalmak, her gün yeniden "buradayım" demekti. Ben ona bir anda vurulmadım; yavaş yavaş, itiraz ede ede, kendime rağmen, ona rağmen aşık oldum. Ve bazı hikâyeler vardır, daha nereye varacağını bilmeden yazılır. Benimkisi de öyle başladı. Bir kahve dükkanında, iki yabancı arasında...

Chung Sanghyeon hayatında üç önemli şeyi paylaşmayı asla istemezdi. Fakat birgün, kabusu gerçek oldu.

Kurtadamlar hayatlarında yalnızca bir kez aşkı bulma şansı yakalar, tabii bu şansla karşılaşabilirlerse. Ruh eşi olarak tanımlanan bu kişiyi aramak ve bulmak bir kurtadamın hayat amacıdır. Ne yazık ki atalarından kalma bu geleneğe sahip çıkmayan kurtadamların ruh eşleri olmayan kişilerle evlenmesi sonucu soyları lanetlenmiştir. Söylenenlere göre ruh eşi evliliği yapmamış olan her kurdun soyu asırlarca ruh eşine sahip bir evlilik yapamaz ve bu böyle devam eder. Ruh eşi evliliği yapmış olan soylar ise kutsal olarak görülür, sürü lideri kabul edilir. Kim Junmin ise ruh eşi evliliği yapmamış olan bir soydan geliyor. En büyük korkusu bir vampir tarafından kanının emilmesi. Soyunun kirliliğini arındırmak isteyen ataları ona bir hediye (!) hazırlamak istemiş olsalar gerek, ruh eşi ise bir vampir. ❄️🧥🪷 + nar jeongjun !

"Neden gün batımlarını bu kadar seviyorsun?" "Gün batımlarını öylece oldukları gibi sevmiyorum hyung," gözlerini araladı Sangwon, yavaşça hemen yanında oturan, varlığının ve orada oluşunun güvenini hep hissettiği Leo'ya döndü. "Onları en çok seninle izlediğimde seviyorum." --------------- [Ald1's Lee Leo and Lee Sangwon's fanfiction]