Dedi ki gözlerime bakarak"başına buyruk davranman beni delirtiyor ve bu seni s!kmem için yeterli bir sebep" Ateş saçan gözleri beni ürkütüyor ama cesaret'im vardı"beni durduramazsın Alessandro roberto" Elleri çeneme ulaşıp sıktı"senin tasman elimde barlas roberto unutma" Sırıttım ama hayla ürküyordum çünkü o tehlikeli bir adamdı "Bana aless de ben senin aless'inim"

Bilinmeyen numara : Hadi bir oyun oynayalım Bu kitap sadece texting üzerine yazılmıştır. Arada metin yazıları beklemeyiniz

Açık terim ve konuşmalar vardır. "O zaman neyim var doktor bey söyler misiniz?Cinsel ilişkiyle hastalığımın ne alakası olabilirdi bundan başka." "Dediğim gibi sakin olun Ege bey,benim gördüğüm çok farklı bir şey ama bunu size nasıl izah edebilirim bilmiyorum çünkü bende ilk defa böyle bir şey ile karşılaşıyorum." "Lütfen daha açık olur musunuz?Neyim var benim?" ~MPREG~

|Tamamlandı.| Askeri ve eşcinsel bir kurgudur.

"Evine git, serseri." "Benim evim yok, hoca." ★ Başlama tarihi: 06.07.24 Bitme tarihi: 04.08.25

"Kimse sevmemiş mi benim güzel oğlumu?" [TAMAMLANDI]

Bir matematik hocası öğrencisine aşık olur öğrencide ona aşık olur sonuç neler mi olucak hikayede görücez

Aşk'mı yoksa takıntı'mı

"Sen benimsin bunu anla"dedi baskın bir sesle evet ben onundum buna boyun eğmeliydim o ne derse o olmalıydı hayatımda"sen benim"dediğinde sözünü kestim "Ben senin kurbanınım"

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.