Tristan Hargrove zawsze prowadził życie bezpieczne i przewidywalne, które dla innych wydaje się praktycznie idealne. Młody i ambitny student, pochodzący z dobrej rodziny i jeżdżący ładnym samochodem, ale pod tą pozornie idealną powierzchnią kryje się młody człowiek, który zmaga się z własnymi uczuciami i lękami. Wie, że nieuniknione rozmowy z najbliższymi zbliżają się coraz szybciej, a to, co odkładał od dawna, w końcu będzie wymagało jego odwagi. NIE CZYTAJCIE BEZ ZNAJOMOŚCI RESZTY KSIĄŻEK Z TEJ SERII!

Lądują w tym samym dalekim miejscu, lecz z zupełnie różnych powodów... Nadia Hollenbeck ma już dyplom z weterynarii i może rozpocząć karierę w wielkim mieście, ale taka droga nie wydaje się być słuszną. Szukając miejsca dla siebie postanawia przyjąć ofertę pracy na niewielkiej farmie położonej w lesie, z daleka od zgiełku metropolii. Zamierza pomagać zwierzakom, nabyć doświadczenia i przede wszystkim przekonać się, czy może w końcu trafi na miejsce, które przyniesie jej choć odrobinę szczęścia. Zbieg okoliczności sprawia, że na tę samą farmę trafia hokeista o bardzo nieprzychylnej reputacji. Reeves jest tytanem na lodzie, znanym z agresywnej gry i braku zahamowań, ale od czterech lat jest też... zawodnikiem drużyny Chicago Vortex, w której gra były chłopak Nadii. Po jednym z meczów Reeves zostaje zawieszony na resztę sezonu i zamiast udziału w play-offach, musi odbyć wolontariat na położonej na odludziu farmie, którą poprzedniego roku zniszczył podstępny ogień. A później jeszcze musi współpracować z Nadią Hollenbeck, która według opowieści jej byłego partnera jest zbyt ambitna, zbyt miła, zbyt sztywna, a zwierzęta są dla niej ważniejsze niż zdrowe relacje międzyludzkie. Oboje przyjechali na farmę po to, by to miejsce mogło ich uzdrowić. Muszą razem pracować. I mieszkać obok siebie. I być może muszą też przekonać się, że czasami to nie miejsce ma uzdrawiać.

Hokeista, będący chodzącą encyklopedią i łyżwiarka, dla której każda szkoła to katorga... Saige Montgomery nienawidzi szkoły od zawsze, a jedynym tego powodem jest nauka. Przyswajanie nawet prostego materiału bywa wyzwaniem, a żadne równanie nigdy nie jest logiczne. Jednak Saige, trenując łyżwiarstwo figurowe, musi spełniać też inne oczekiwania, między innymi dostać dyplom z uczelni wyższej. Dostaje się na Uniwersytet Minnesoty z myślą, że wszystko będzie dobrze, lecz jedne z pierwszych zajęć szybko weryfikują jej zapał, uświadamiając, że żaden kierunek nie jest tak prosty, jak się wydaje. Ashton Wyatt trenuje hokej w drużynie akademickiej, ale poza hokejem ma też wiele innych pasji - między innymi programowanie, nowoczesne technologie i przede wszystkim matematykę. Nauka jest dla niego jak bułka z masłem, lecz coś innego spędza mu sen z powiek już od dłuższego czasu - powoli rodzące się uczucie, które zaczyna żywić do Saige, młodszej siostry swojego przyjaciela. Dziewczyna jest jednak silnym temperamentem, jej zainteresowania różnią się od zainteresowań Ashtona, i ich ścieżki nigdy jeszcze nie skrzyżowały się na dłużej. Ashton ma naukę w małym palcu, a Saige naprawdę potrzebuje lepszych wyników, by wziąć udział w konkursie, dlatego zamierza pozwolić Ashtonowi, by ten pomógł rozwiązać jej problemy. Czasami jednak widoczne na pierwszy rzut oka problemy nie są jedynymi, z którymi trzeba się w końcu zmierzyć.

Zachodnia Kanada, turystyczne miasteczko, a w nim liceum Canmore, któremu sławę przynosi drużyna hokejowa i reprezentacja łyżwiarzy figurowych. Nie trudno skupić uwagę wszystkich na dumie miasteczka, a sprzyja to tym mieszkańcom, którzy o tą uwagę absolutnie nie zabiegają. Należy do nich szesnastoletnia Maeve Leblanc, która zrobi wszystko, by pozostać w cieniu swoich tajemnic. Regularnie katowana przez ojca alkoholika, pragnąca uchronić przed złem całego świata swojego chorego brata, nie zauważa nawet, kiedy wpuszcza do swojego życia kogoś zupełnie obcego. Kogoś, dla kogo będzie miała szansę po raz pierwszy stać się całym światem. Rzeczywistość, w której nikt nie jest tym za kogo się podaje. Gdzie główną rolę odgrywają pozory, maski i kłamstwa. Gdzie duchy przeszłości przychodzą bez zaproszenia, a traumy sprzed lat wracają bez zapowiedzi...

Chłopak, który od zawsze pozostawał na drugim planie i dziewczyna, która jest silniejsza, niż się wszystkim wydaje. Grace Montgomery kieruje się jedną zasadą w życiu: co cię nie zabije, to cię wzmocni. Dosłownie. Sytuację sprzed lat, którą inni nazywają "katastrofą", ona naznaczyła mianem "drobnej pomyłki". Wraz z Sethem, starszym bratem, musi tymczasowo przeprowadzić się do domu jego kolegów z drużyny. Gdy natomiast niemal wszyscy wyjeżdżają na wakacje, a Seth również opuszcza lokum na prawie dwa tygodnie, Grace staje twarzą w twarz wyłącznie z Rorym, który jako jedyny nigdy nie odwzajemnił jej uśmiechu na powitanie. Ale Rory pomógł jej już nie raz, nie traktując jej jednocześnie jak jajka, i dlatego właśnie to najlepsza osoba, z jaką mogła zostać sam na sam. I w dodatku hokeista. Bardzo, bardzo przystojny hokeista. Rory Delgado nigdy nie wychodzi na pierwszy plan w swojej drużynie. Ani właściwe w całym swoim życiu. Dorastając, był odludkiem, a szkoła przyniosła mu tylko dobre oceny i stypendium, dzięki któremu teraz gra w profesjonalnej drużynie hokejowej. Nie jest playboyem, nie jest gwiazdą, nie uśmiecha się, chyba że musi. Kocha hokej i dobrze sobie z nim radzi, ale jeśli chodzi o relacje międzyludzkie? Powiedzmy, że komunikacja nie jest jego złotą kartą. Dwa lata wcześniej zakończył pięcioletni związek i od tamtej pory wciąż nie jest w stanie do końca ruszyć dalej. Zwłaszcza że jego była dziewczyna, Leanne, ostatnio odzywa się do niego aż za często. Dla Rory'ego to już za dużo. Lubi swoje nudne i ciche życie. A sprawy komplikują się jeszcze mocniej, gdy tuż za ścianą zaczyna mieszkać młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela i... pies. Grace nie wie jeszcze, że czasami ma prawo być słaba. Rory natomiast nie wie jeszcze, że bieganie w towarzystwie psa i poranki z muzyką mogą być znośne. Ale czy oprócz nauki jest tu miejsce na zaufanie?

FINAŁOWY TOM SERII O HOKEISTACH! Ekstremalnie obojętny mężczyzna, spotykający na swojej drodze ekstremalnie radosną kobietę, która powinna być dla niego tylko wrogiem... a staje się kimś więcej. Seth Montgomery nie przepada za swoją przeszłością, za rodziną, za światem. Nie przepada właściwie za niczym. To drugi sezon z powrotem w drużynie Minnesota Wildcats. Drugi i tym razem... przegrany. Drużyna odpadła z turnieju o Puchar Stanleya w play-offach, a Seth zna nieprzyjemną prawdę: on był tego główną przyczyną. Ten moment w jego życiu nie należy do najlepszych, forma sportowa wymaga solidnej poprawy, a na dodatek... Seth nie potrafi spokojnie zasnąć. Nie zna lekarstwa na bezsenność, nie zna lekarstwa na swoich wymagających rodziców, od których nie może tak po prostu odejść, i przede wszystkim nie zna lekarstwa na Ollie Cade -- siostrzenicę trenera, która pojawia się wokół niego zbyt często. Ollie Cade to promyk słońca tuż po gwałtownej i przerażającej burzy. Jej uśmiech zaraża prawie wszystkich (oprócz Setha Montgomery), jej żarty rozbawią każdego (oprócz Setha Montgomery) i każdy również łaknie jej towarzystwa i pomocy (z wyjątkiem Setha Montgomery). Seth to starszy brat jej przyjaciółki, więc napięte relacje nie są wskazane, ale Ollie nie potrafi tego zmienić. Nastawienie Setha jest irytujące i skoro on stawia sprawę i ich relację jasno, Ollie też nie zamierza walczyć o coś, co nie ma sensu. A jednak nadchodzi pewien dzień, w którym Seth Montgomery jednak staje przed młodszą od siebie o siedem lat uśmiechniętą dziewczyną i... prosi o pomoc. Ona pomaga mu z dobrego serca. On uczy się od niej, jak to dobre serce u siebie zobaczyć. Ale dobre serce to nie wszystko, gdy największy sekret może złamać wszystkie serca. Bez wyjątku. THIN ICE GAMES, TOM IV

Stereotypowy playboy? Checked! Drogie sportowe auta i zegarki? Checked! Ta jedna dziewczyna, o której myśli cały... czekajcie, co? Elis nie ma szczęścia w różnych dziedzinach życia. Studiuje, ale nie jest prymuską. Pracuje, ale nie z pasji, tylko po to, by odłożyć na przyszłość. Gdy stawia sobie tarota, on nigdy jednoznacznie nie mówi, że wszystko się ułoży. Dodatkowo Elis ma ogromnego pecha w być może najważniejszej dla niej kwestii -- w miłości. Ta odbija się od niej jak mała piłeczka ping-pongowa od paletki. A gdy trafia w końcu na kogoś, kto wydaje się mieć wobec niej jakieś plany, znów okazuje się to niewypałem i to do tego stopnia, że w jednej chwili postanawia zmienić dotychczasowe nastawienie, usunąć aplikacje randkowe i nigdy więcej nie otworzyć swojego serca na żadnego kandydata. Beck ma numer dwadzieścia dwa na koszulce swojego klubu hokejowego i cały tabun kobiet, które być może dadzą sobie uciąć palca, żeby się z nim przespać. Zależy mu na tym, by czerpać z życia garściami, nie stroni od uciech fizycznych i drogich rzeczy materialnych. Wie, czego chce, pewność siebie to jego drugie imię i naprawdę rzadko można zobaczyć go w złym humorze. Beck ma jednak ważną zasadę -- nie wchodzi w żadne bliskie emocjonalne relacje i nigdy do końca nie ufa płci przeciwnej. Ale jest dziewczyna. Dziewczyna o blond włosach i zielono-szarych oczach, która jednym przypadkowym i nieco niezręcznym spotkaniem sprawiła, że myśli Becka skupiły się tylko na niej. Pierwsza konluzja jest prosta: to wszystko czysty pociąg fizyczny. Ale to wcale proste nie jest. On nie chciał się angażować, a teraz staje się tym, który tęskni właśnie za nią. Ona pragnęła miłości, ale zamknęła się na nią i nikogo nie planuje wpuścić. Gdy w grę wchodzi udawany związek... złamane serce? Checked. II tom serii "Thin Ice Games"

Emily Morris po przeżyciach z przeszłości wie już, że miłość prowadzi jedynie do złamanego serca, i nie interesują jej żadne znajomości poza tymi na jedną noc. Do czasu, kiedy na jej drodze staje przystojny, charyzmatyczny i wielki jak dąb hokeista, który wywraca poukładane życie dziewczyny do góry nogami. Wystraszona tym, że jej serce przyspiesza za każdym razem, gdy on znajduje się w pobliżu, próbuje zachować dystans i za wszelką cenę nie ulegać czarowi mężczyzny. Tyler Green ma zaledwie trzydzieści lat, a już został okrzyknięty najlepszym napastnikiem w historii elitarnego klubu hokejowego Dallas Stars. Na lodzie nie ma sobie równych, a jego popularność zapewnia mu duże zainteresowanie ze strony kobiet. Mężczyzna nie wdaje się jednak w żadne romanse, gdyż ból po wyjątkowo burzliwym rozwodzie z żoną wiąż pulsuje w jego sercu. Jego córka Izzy ma jednak inne zdanie. Pięciolatka z chęcią widziałaby kogoś u boku swojego taty, ba, nawet sporządziła listę pożądanych cech idealnej kandydatki. Kiedy pewnego dnia Tyler zostaje wezwany do przedszkola, jego uwagę od razu przykuwa młoda i niezwykle atrakcyjna kobieta, która w ogóle nie reaguje na jego urok osobisty. A może to tylko pozory? W końcu widzi błysk w jej oku, za każdym razem gdy ze sobą rozmawiają. Wystarczy tylko iskra, by oboje zapłonęli. Czy namiętność okaże się silniejsza niż chłodny rozsądek?

Nieśmiała dziewczyna, milczący chłopak i... zagadka. Rosie ma plan: rozpocząć studia, uczyć się pilnie, poznać nowych ludzi, jakimś cudem wyjść ze strefy komfortu chociaż na kilka kroków. Ten plan nie przewiduje jednak jednego felernego wieczoru, który wywraca jej świat do góry nogami i nagle zostaje oskarżona o coś, czego nie zrobiła. Lawina przybiera na sile z każdym dniem -- Rosie staje się obiektem plotek i chociaż nie potrafi spojrzeć prosto w oczy żadnemu chłopakowi, który patrzy na nią dłużej niż pięć sekund, to z dochodzeniami radzi sobie całkiem nieźle. I zamierza udowodnić, że z tym skandalem nie ma nic wspólnego, nawet jeżeli milczący i enigmatyczny Vaughn Montgomery, na prośbę jej taty, chodzi za nią wszędzie jak cień. Vaughn też ma plan: trzymać się z daleka od zbędnych komplikacji, przejść gładko przez trzeci rok studiów, skupić się na hokeju i na swoich pasjach. W jego świecie nie ma miejsca na chaos ani dramaty i przede wszystkim nie ma miejsca na ludzi, którzy wymagają ode niego jakiejkolwiek rozmowy. Ale nagle w tym spokojnym i cichym świecie, w którym każdy respektuje go głównie przez nazwisko i przynależność do drużyny hokejowej, pojawia się ona. Rosie Hollenbeck, mała rybka, którą nagle ktoś związuje i rzuca na pożarcie wszystkim uniwersyteckim rekinom. I gdy jej ojciec prosi Vaughna, by chłopak miał na nią oko, on nie potrafi odmówić -- patrzenie na bezpodstawne oskarżenia, rzucane w jej stronę, nie jest w jego stylu. Nawet jeżeli oskarżenia te pochodzą od jego dobrego kumpla z drużyny. Zagadek jednak jest więcej. Vaughn i Rosie odkrywają swoje nowe strony, nie zdając sobie nawet sprawy, z tego... ...że chyba znają się nieco lepiej, niż przypuszczają. Oboje chcieli być anonimowi, lecz z całkowicie różnych powodów, ale to już nie tylko zagadki. To sekrety... które nigdy nie miały wyjść na jaw.

Pierwsza część dylogii „Hockey twins"