Οι σχέσεις τών ανθρώπων ήταν ανέκαθεν περίπλοκες και οδυνηρές σε κάθε τους μορφή. Είτε αυτές ήταν συγγενικές, είτε ερωτικές, είτε φιλικές, είτε επαγγελματικές... Κάθε μία έκρυβε μέσα της παγίδες και όχι πάντοτε εξεπίτηδες. Έτσι είναι η ζωή και αυτοί ειμαστε εμείς οι άνθρωποι... Σαν τα καράβια κι εμείς... Ψάχνουμε το φάρο που θα μας οδηγήσει στην ασφάλεια... Σε μια στεριά δίχως καταιγίδες.... Το πρόβλημα είναι όμως, πώς καμία φορά τα φώτα του φάρου σβήνουν και αντί για στεριά, σώμα και κορμί γκρεμοτσακίζονται στα βράχια... Πόσο εύκολα μπορούν να κρατηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα σε μια γυναίκα και δύο άντρες; Κάποιος είναι ο φάρος, κάποιος η στεριά και κάποιος τα βράχια... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

Όσα πρόσωπα έχει ένας άνθρωπος, Άλλα τόσα έχει και ο έρωτας... Ποιος θα σωθεί; Και ποιος θα σώσει; Πάντα ήξερε ότι μέσα σε εκείνες τις μαύρες χάντρες, υπήρχε και λίγο καφέ... Σαν ένα άγριο τσακάλι που ηρεμία δεν έχει στο βλέμμα... Αν εκείνος ήταν όμως τσακάλι, εκείνη ήταν φωτιά ολόκληρη... Δεν ήταν Γεράκι, μήτε και λιοντάρι... Ένα άγριο ατίθασο άτι ήταν... Ένα μείγμα εκρηκτικό και ακόμα ποιο επικίνδυνο από όσο φαντάστηκαν οι γύρω της Πόσο ψέμα; Πόση ανάγκη για εκδίκηση; Όσες απώλειες κι αν μέτρησε, αυτή της ψυχής της ήταν η μεγαλύτερη... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Λένε ότι τα τσακάλια κυνηγάνε σε αγέλες... Ότι πολλές φορές είναι χειρότερα από κάθε άγριο ζώο εκεί έξω. Αδίστακτα και επιθετικά... Φθονερά και άκρως ύπουλα... Τι κι αν είσαι λιοντάρι και βασιλιάς, τι κι αν πετάς... Αυτά πάντα θα σε βρίσκουν... Τσακάλια είναι... Δεν μπορείς να ξεφύγεις... Η μήπως μπορείς; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ένας καθρέφτης είναι η ζωή... Καμιά φορά , ίσως ζωντανεύει κι όλας... Η Ισμήνη με την Χριστίνα, είναι ένα πρόσωπο και δύο γυναίκες... Δύο χαρακτήρες αλλά μια μορφή... Ίδιες σαν δυο σταγόνες... Μέχρι που ένα βράδυ όλα ανατρέπονται Ένας ξυλοδαρμός είναι αρκετός για να τη κάνει να ψάχνει το ζωντανό της είδωλο... Η Ισμήνη θα μπλέξει σε μονοπάτια επικίνδυνα όταν η αδερφή της βρεθεί χτυπημένη μέχρι θανάτου σε ένα σοκάκι... Πόσο ίδιες είναι όμως; Πόσο ίδιο είναι το κορμί; Πώς μπορείς να ξεφύγεις όταν εκείνος ξέρει; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Μια οικογένεια Μία ιστορία... Το Γεράκι, επιστρέφει... Η αναγέννηση έφτασε... Καλώς ήρθατε στη Familia Nostra Πόσα Γεράκια αντέχετε; Δεν είναι ένα πια... Ούτε δύο... Τα αίματα δέθηκαν, η γενιά μεγάλωσε... Η ιστορία γράφεται ξανά μα το μελάνι δεν είναι το ίδιο... Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

"Λοιπόν..με θέλει σήμερα η γυναίκα της καταστροφής; "

Άνω των 🔞 Χαμένη σε ένα κόσμο σκοτεινό, μοναχικό και επικίνδυνο. Τα ναρκωτικά είναι για εκείνη η μόνη επιλογή αφού μόνο έτσι φεύγει ο πόνος και οι θύμησες γίνονται στάχτη. Στο δρόμο της θα βρεθούν δυο αδέρφια έμποροι ναρκωτικών. Μια απαγωγή. Ένα λάθος, ένα άγγιγμα και όλα χάνονται.... Ο ενας θα αλλάξει... Ο άλλος θα γίνει πιο σκληρός... Τρεις άνθρωποι μπλέκονται σε ένα θανάσιμο παιχνίδι... Γεμάτοι αμαρτίες συνεχίζουν να κάνουν κι άλλες... Αμαρτίες ασυγχώρητες, θανάσιμες... ⚠️ "Δώσε μου το χέρι σου!" λέει σοβαρός "Αντε ρε μαλακα τέλειωνε με την πουτανα!" Παίρνει θέση ο άλλος και φοβάμαι. Δε θα αντέξω άλλο ξέσπασμα. "Είναι καλή ρε, και για τη δόση της κάνει οτι θες" Απλώνω το χέρι και το κορδόνι με πνίγει. Αισθανόμαι το τσίμπημα και νιώθω τον υγρό θανατο να κυλάει στις φλέβες μου. ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 18🔞 Θα ανεβαίνουν μόνο τα διορθωμένα κεφάλαια Don't copy ©2017 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Κατοχυρωμένο κάθε νομικό δικαίωμα

Μου το είχε πει... Μια πεταλούδα κρύβει καταβαθος το γκρίζο... Μπορεί να έχει πολύχρωμα φτερά μα αν τα αγγίξεις η σκόνη θα χαθεί... Το χρώμα θα καταστραφεί πάνω στα δάχτυλα σου... Δεν θα μπορέσει να πετάξει ξανά χωρίς ώθηση Και τότε, τότε θα μείνει μόνο το γκρι... Ένα γκρί που πονάει... Που πληγώνει... Ένα γκρι που μόνο εκείνος μπορει να το επαναφέρει και να το γεμίσει με χρώματα... Τι να τα κάνω τώρα πια ; Τώρα έμεινα με εκείνο το γκρίζο, τα φτερά έσπασαν, ξεθωριασα, έκανα την επιλογή.... Εκείνος μου το είπε, μόνο που εγώ δεν τον πίστεψα... Don't copy Ζέτα Ορφανού ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Πώς να την αγγίξεις αν δεν μπορείς καν να την πιάσεις ... Πώς να την πιάσεις αν δεν μπορείς καν να την δεις ... Πώς να την δεις όταν δεν πρέπει καν να υπάρχει ... Την φώναζαν Cat .... Ο κόσμος της γεμάτος με βία τη νύχτα, ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον αλλαγμενο εαυτό της το πρωί ... Στην ζωή της έχει μόνο τον Jake για να κρατάει τις ισορροπίες ... Απλός ...έξυπνος ,μορφωμένος ...Δεν έχει ιδέα για την ταυτότητα της ... Για εκείνον είναι ένας άγγελος ... Για εκείνη είναι το εισητηριο για μια ήρεμη ζωή ... Ένα βράδυ εκείνη μπλέκει άσχημα όταν μια δουλειά πάει στραβά καθώς ένας καινούριος ήρθε στην πόλη ... Για πόσο εκείνη θα καταφέρνει να κρύβεται στις σκιές ? Αποφασισμένη για τα πάντα προκειμένου να κρατήσει την σχέση της αμέτοχη μπλέκεται σε ένα θανάσιμο παιχνίδι ... Ένα παιχνίδι που δεν έχει νικητή .... Μόνο επιζώντες .... "Κατέβασε το όπλο σου γατούλα ..." είπε ενώ με σημάδεψε ... "Η γατούλα γρατζουναει ξέρεις ..." "Θα ήθελα να δω τα νύχια σου πάνω μου τοτε..." λεει και ακουγεται ο πυροβολισμος Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Η Μάγια μια νεαρή κοπέλα έχοντας χάσει την δουλειάς της ως σερβιτόρα, καταλήγει να δουλέψει ως προσωπική βοηθός για κάποιον που ποτέ δεν θα φανταζόταν...Η Μάγια άθελα την γίνεται η πεντάμορφη και εκείνος το τέρας...