Genç bir akademisyen olan Ahsa Yıldırımer ailesinin onu hapsettiği hayatı elinin tersiyle iterek kendine yeni bir yaşam kurmak için çabalamaktadır. Ancak bilmediği şey bu yeni başlangıcın kanla yazılacağıdır. Bütün imkansızlıklara rağmen çevresinde kol gezen kötülüğe engel olma yolunda atacağı her adımın arkasında ise tek bir isim vardır: Demirhan Kara. Sığındığı ve dahası ömrünün sonuna kadar sığınacağı tek liman. "Karşılaşmamız bile hesapsız olmuşken seni ne kadar çok sevdiğimi hesaplayamazsın, Ankara güzeli." diye fısıldadı dudaklarıma doğru. Haklıydı, onu tanıdığımdan beri rakamlarla olan bağım etkisini kaybetmişti. "Seni ömrümün sonuna kadar seveceğim, Üsteğmen Demirhan Kara." *** Turna Kuşu ve Kara Komutan'ın hikayesi... ( Kitapta geçen olaylar ve kişiler tamamen hayal ürünü olmakla birlikte gerçek kurum ve kuruluşlarla alakası yoktur.)

ASKER KURGUSU Altay timi:Vatanın nabzı Kafamı kaldırdım. Sis gibi görüntülerin arasından bana doğru koşuyordu. Kurşunlar etrafımızda vızıldıyor, ama o sadece bana odaklanmıştı. "Dur orada!" dedim. "Tehlikeli..." "Kes sesini."diye çıkıştı. "Seninle inatlaşacak değilim!" Ellerini yanağıma bastırdı. Gözleri gözlerimdeydi. İlk kez bu kadar yakındık. Bu kadar kırılgandık. "Kanıyor."dedi fısıltıyla. "Acil çıkarmalıyız seni." "Görev..." dedim. "Görev bitmedi." "Sen bitersen görevin ne önemi var be kadın?" O an içimden bir şey koptu. Belki kurşunun kestiği damar, belki de kalbimdeki siperlerdi. Beni taşıdı. Bütün yolu sırtında. Telsizden talimat verdi, destek istedi. Yolda kendi timiyle bile tartıştı. "Komutanım yardım çağıralım. Burada görevde durmanız gerek." diyen bir ses duyduğumda tek kelimeyle susturdu. "O benim görevimden fazlası!" Ambulansa konarken başımı hafifçe çevirdim. Ellerimiz buluşmadı, ama gözlerimiz birbirini tuttu. Ve o an anladım. Bu adamdan uzaklaştıkça savaşım daha da büyüyecekti. *** Yüreğin derinliklerine ekilen en güzel tohumdur aşk...