Oğluna bakması için bakıcı arayan Çakır Han Alabey, hakkında yayılan yanlış iftiralar nedeniyle ilanına karşılık bulamaz. Ta ki Aleyna'dan aldığı mesaja kadar. Aleyna, her şeyden habersiz Çakır'ın oğluna bakıcılık yapmayı kabullenir. •• 18.01.2026

Lapis Yayınları aracılığıyla kitap olmuştur ✨🧡 NOT: Düzenlenmiş hali ile basılmıştır. Ayrıca yorumlarda spoiler vardır, dikkat etmenizi öneririm. Eğer spoiler verecekseniz lütfen öncesinde uyarı bırakınız. ... Ceviz Ağacı Mahallesi'nin gölgesi bahar ayında yeryüzüne dokunurken içerisinde bulunan yaşantılar da birbirlerine dokundu. Sıcacık insanların sıcacık mahallesine ve oradan da evlerinin içine misafir olduğumda çok küçüktüm ama anımsıyorum, çocuksu mutluluğum o kadar gerçekti ki içim içime sığmıyordu. Sonra büyüdüm ve onlara dahil oldum, onlara karıştım ve Ceviz Ağacı Mahallesi'ndeki ağaçların şekline girdim. Aşk bir diken gibi tırmandığım ağaçların dallarından tenime doğru uzanıp bedenimi baştan sonra doğru keserken gözlerimdeki sıcak yaşları yeryüzüne davet ediyordum. Aşık olacak kadar büyümüş, aşka düşecek kadar sersemdim. Ama mutluydum, Ceviz Ağacı demek mutluluk demekti. Ceviz ağacı demek buralarda, tepesindeki çalıkuşu demekti. Ve ben... Kızıl Çalıkuşu'ydum. .... Onların aşkı dillendirilemeyen bir lanet gibi içlerinde dağlanırken mahalleye düşen yağmur damlalarına arkadaşlık etti. Sonra mahallenin açık pencerelerinin birinden usulca bir şarkı yükseldi ve Ceviz Ağacı'na yayıldı. "O gözler bana eskisinden yabancı, Gönlümdeki bu sevda hiç bitmeyen bir acı." ... Bu isimle yazılan ilk kurgudur. Kapak için birkadehsevgi-'ye teşekkürler. Tüm Hakları Saklıdır, kurgu tamamen yazara aittir ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

<Güzel sevmek üzerine bir hikâye... > - Yaş farkı vardır- Mahalledeki gençler olarak uzak tavırları, suskunluğu, sert mizacı sebebiyle aramızda onun adı "Yaban"dı. Beş yıl sonra mahalleye geri döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Özellikle benim için. * (Nisan 2021)

𓅬 Viran Vokal Kıraç: Selam Kuğu. Viran Vokal Kıraç: Nereden başlamam gerektiğini düşündüm ama uzatmak istemiyorum. Viran Vokal Kıraç: Ben sana çok aşığım Viran Vokal Kıraç: Bu, gelip geçici bir heves ya da anlık bir hoşlanma değil. Viran Vokal Kıraç: Seni her gördüğümde içimdeki hislerin daha da derinleştiğini fark ediyorum. Viran Vokal Kıraç: Bakışlarınla 1 saniye bile olsa karşılaştığım anda, kalbimin yerini unutuyorum sanki. Viran Vokal Kıraç: Gün boyunca neler hissettiğimi bilsen, bunu neden söylediğimi anlardın. Viran Vokal Kıraç: İçimde büyüyen bu duyguyu daha fazla susturamadım. Viran Vokal Kıraç: Seni seviyorum, Kuğu. 01012026𓍼

... Cafe'ye gelince telefonumun ışığını açıp cafe'yi açtım. Gece çöktüğü için ışığı açmak zorundaydım. İçerisinde ışığını açmadan önce hemen lavaboya gidip üzerimi değiştirmem gerekiyordu. Üzerimdeki okul gömleğimi çıkarınca südyenimle kalmıştım. Kendime gelmek adına musluğu açıp elimi ile yüzümü yıkadım. Dışarıdan gelen çıtirtı sesiyle yerimde kıpırdamadan durdum. Birileri mi cafe'ye girmişti? Müşteri olamazdı çünkü cafe'nin açık olduğu bile belli değildi ki. Ayak sesleri geliyordu. Tok adımları duyunca ürperdim. Ayak sesleri git gide yaklaşıyor gibiydi. Hırsız olabilir miydi? Evet belkide. Etrafıma bakıp gözüme kestirdiğim süpürge ile arkamı dönük bir şekilde bekledim. Ayak sesleri kapının önünde durunca korkudan hızlanan kalbim ile sağ elimdeki süpürgeyi sıkıp nefesimi tuttum. Kapının açılmasıyla elimde tuttuğum süpürgeyi hizalamadan atmıştım ama kapıda duran kişinin tanıdık olduğunu görünce süpürgeyi kalın tarafın tam anlına değmişti bile. Kapıda duran kişi Cihangir'di. જ⁀➴ "Bir kalp, hem aşka hem de acıya dayanabilir mi?" |Tamamen çerezliktir| 211125𓍼

Alisa, babasıyla ettiği büyük bir kavgadan sonra bir inat uğruna şatafat dolu hayatını bir kenara bırakarak bilmediği bir mahallede ev tutar. Fakat mahalleye ayak bastığı ilk andan itibaren ne mahalleyle ne de mahallenin abisiyle yıldızları uyuşur. |Mahalle kurgusudur| 120625

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Hazan, Annesinin ölümünden sonra dayısının zulmünden kaçıp bir eve sığındı. O eve girmesiyle hayatı tamamen değişti...