Harry potter'dan Çapulcular (Sirius Black, Remus Lupin ve James Potter) ile hayal et kitabı (+Tom Riddle, Severus Snape, Regulus Black ve Lucius Malfoy).

Laura Sinclair son üç gecedir aynı çocuğu rüyasında görüyor. Önce sonsuza kadar ilerleyen çıkmazı olmayan koridorlar. Sonra karanlık bir göl. Ve her gece biraz daha yaklaşan bir ses. Onun kim olduğunu bilmiyor. Ama çocuk Laura'yı çoktan tanıyor. Üçüncü gecenin sonunda Laura sonunda yüzünü seçtiğinde, bunun yalnızca bir rüya olmadığını fark eder. Çünkü gördüğü çocuk gerçek dünyada da vardır. Ve Laura onu hiç tanımamış olmasına rağmen, çocuk yalnızca tek bir şey söyler: "Daha erken burada olursun diye düşünmüştüm."

Büyücülük dünyası onu gömdü. Oysa Serena Griwderland hiç ölmedi. Babası bir canavar olarak anıldı. O ise bir hayalet olarak yaşamaya mahkûm edildi. Küçük bir Muggle barında, sıradanlığın içinde saklanarak büyüdü. Ama damarlarında akan şey sıradan değildi. Güç beklemeyi sever. Karanlık ise sahibini. Ve bazen aşk, en tehlikeli büyüdür.

Corvina Collins her şeyden kaçabilirdi, kaçmıştı da. Ya da sadece öyle olduğunu sanıyordu. Ama gerçek şuydu ki, geçmişi onu kovalamaya devam ediyordu. Ve... Tom Riddle da. • a broken mirror and broken souls • 'But I lost myself when I lost you.' • !𝐛𝐲//𝐚𝐠𝐧𝐞𝐬𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞¡ [𝐚 𝐭𝐨𝐦 𝐦𝐚𝐫𝐯𝐨𝐥𝐨 𝐫𝐢𝐝𝐝𝐥𝐞 𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧] |𝐛𝐱𝐠| •

2025, aphroditeriddle Cover by: @aphroditeriddle

Sevgiyle ihaneti, zaferle kaybı aynı anda yaşayan Tom Riddle'ın gölgesinde, büyücülük dünyası karanlığa gömülüyor. Ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. #Smut var.

Tom eskiden ayni yetimhanede olduğu arkadaşı Enola'yı artık kendi kurduğu ittifaka almak istiyordur. Fakat Enola'ya yaşatdıkları yüzünden güvenini saglayamaz. KİTABIN ÇALINMASI DURUMUNDA İŞLEMLER BASLATILICAK.

Lenora, Marvolo'nun içindeki karanlığı herkesten önce görmüştü. İnsanların korkuyla baktığı yerde o, yaralarını görmüştü. Belki de en büyük hatası buydu. Çünkü Lenora, onu değiştirebileceğine inanmadı. Onun yanında kalırsa, biraz daha severse, biraz daha anlarsa, içindeki karanlığın altında hala bir insan olduğunu ona hatırlatabileceğini düşündü. Onun yaralarını sararken kendi ellerinin kanadığını fark etmedi. Her affedişinde kendisinden biraz daha vazgeçti. Her sustuğunda onun karanlığı biraz daha büyüdü. Ve her defasında, onun içindeki iyiliği bulmaya çalışırken kendi içindeki ışığı kaybetti. Bazı insanlar yaralarını size emanet eder, ama iyileşmek yerine o yaraları sizin üzerinizde açmayı öğrenir. Marvolo için Lenora, kaybetmekten korktuğu tek şeydi. Lenora için Marvolo, gitmesinden korktuğu tek kişiydi. Aralarındaki şey hiçbir zaman yalnızca aşk değildi. Birbirlerinin korkularına, sırlarına ve en savunmasız hallerine dokunmuşlardı. Birbirlerini herkesten daha iyi tanıyor, fakat belki de tam olarak bu yüzden birbirlerine herkesten daha fazla zarar verebiliyorlardı. İnsan, sevdiği kişinin yaralarını taşımaya başladığında, bir süre sonra hangi acısının kendisine ait olduğunu unutabiliyordu. Ve bazı kızlar, sevdikleri adamın yaralarını sararken kendi kalplerinde açılan yaraların farkına ancak gitmeyi öğrendiklerinde varırlardı.

"Yaşaması gereken yaşamalı. Farklı yollarla dünyanın tahtına oturmalı. İksir dolu atmayan yüreği attıracak olan,aydınlıktan doğacak bir korku. Birbirinin yansıması olan iki güç,birlikte olmalı." *Yetişkin içerik*