"Bu mu yani?" Aniden bağırınca koltukta geriye doğru gittim. "Bu kadarlık mı?" Ayağa kalkıp başımda dikildi. "Yanıma gelmedin. Kaçtın Ekin. Kaçtın! Madem o kadar inandın her şeye nasıl hazmedebildin? Nasıl? Hiç mi karşıma çıkıp yüzüme tükürmek istemedin? Hesap sormak istemedin mi? Niye kaçtın?" Şaşkınlık içinde bakmakla yetindim ve sakinliğimi korudum. Bağırmayacaktım. "Bari intikam almak için kalsaydın. Ben o arada sana her şeyi anlatırdım. İntikam almak da mı istemedin?" "Ben intikamımı aldım." dedim omuzlarımı dikleştirerek. "Kendime yeni bir hayat kurarak, seni gerçekten ardımda bırakarak ve en önemlisi önüme bakarak aldım." "Önüne bakarak, öyle mi?" Tüm kini gözlerindeydi. "Kuzenimle mi?" Dudaklarım yana doğru kıvrılırken omzumu silktim. "O da Tanrı'nın intikamıydı."

Hazır mısınız lise maceralarıma? Lise... Yoksa savaş alanı mı demeliydim? Bu savaşta bol kahkaha, biraz çekişme ve belki... çok azıcık aşk var. Ama unutmayın, başrolde hep ben varım!