Bir video platformunda yayıncı olmanın hayatımı bu kadar değiştireceğini düşünmemiştim. Bir kararla hayatım tepetaklak olmuştu. Benliğimden hiç bu kadar kopmamış ve özgürlük hiç bu kadar değerli olmamıştı. Bir kar küresine hapsedilmiş gibiydim. Küçük bir kulübe, bembeyaz bir örtü, ben ve kurt... Etrafımızı çevreleyen, görünmez bir fanus ve yıkmak için vakit kollayan zihnim. ◎ Sena, günümüzün çağına ayak uyduran ve sosyal platform üzerinden video çekerek para kazanan insanlardan biriydi. Artık mesleği haline gelmiş bu işi için farklı içerikler üretirken, tüm hayatının değişeceğinden habersizdi. Takipçilerine söz verdiği gibi tek yapması gereken, bir ay boyunca Bursa'nın ıssız dağlarında teknolojik alet olmadan günlerini geçirmekti. Eğer oraya hapsedildiğinin farkına varsaydı, o ilk adımı asla atmazdı. Etrafında açıklanamayan olaylara şahit olmaya başladığında, nasıl bir çılgınlığın içine düştüğüne akıl sır erdirememişti. Burada tam olarak neler oluyordu? ◎ "Bir çok inanış vardı... Güneyde güçlü bir büyücünün lanetlediği soy olarak anılıyor, kuzey de yeryüzüne inen şeytanın tohumları olduğuna inanılıyor, batıdaysa tanrının kitabında bahsedilen yedi varlıktan biri olduğuna..." Bana göreyse bu bir lanetti. Benim lanetim.

İhanetin açtığı yaralar, yasak bir bağlılığı susturabilir mi? Sena, Alkan'ın kalbini kırdı. Affedilmek imkânsız görünüyor. Ama kalbin bildiği tek şey var: Ondan vazgeçmek mümkün değil. Alkan, öfkeyle yanan gözlerinde hâlâ onu tutuyor. Bağ, ihanetin bile silemediği kadar güçlü. Fakat sürüde dengeler değişirken, her karar daha büyük bedelleri beraberinde getiriyor. Ve geçmişin karanlığından yükselen sırlar... Onları ayırmak için mi açığa çıkacak, yoksa birbirlerine daha da bağlamak için mi? Bu, aşk ile ihanetin, sadakat ile gücün sınandığı bir yolculuk. Ve hiçbir sır, kalbin seçtiği kaderi sonsuza dek susturamaz...

-Tanıtımın tam hali hikaye içerisinde yer almaktadır- Şimdi on dokuz yaşındayım. Ve çocukluğumdan beri bana kır çiçekleri bırakıp ardından hiçbir şey olmamış gibi karanlığın içine karışan o adamın benden kaçışını izlemekten sıkıldım. Yegor, siyahın vücut bulmuş hâli gibi. Sessiz, karanlık, soğuk ve ulaşılmaz. Üstelik dayanılmaz derecede inatçı. Ne yazık ki onun için ben de annemle babama fazlasıyla çekmişim. Sınırlarımızın ötesinde on üç yıldır sessizce büyüyen bir savaş var. Düşmanlarımız birleşiyor, bizi izliyor ve saldırmak için doğru zamanı bekliyor. Ama benim savaşım çok daha yakında. Yıllardır aramıza duvar ören bir adamla. Yegor mührümüzden kaçabileceğini düşünebilir. Benden saklandığını sanabilir. Beni kendinden uzak tutmanın ikimizi de daha güçlü yaptığına inanabilir. Hatta yıllardır yaptığı gibi karanlığın içinde kalırsa sonunda ondan vazgeçeceğimi bile düşünüyor olabilir. Ama hesaba katmadığı bir şey var. Ben hiçbir zaman ondan kaçmadım. Yalnızca bana dönmesini bekledim. Ve artık beklemek gibi bir niyetim yok. Dışarıdaki savaşın ne zaman başlayacağını bilmiyorum. Ama Yegor'la benim aramdaki savaş... çoktan başladı.