Kadına baktım. Baya afetti, fıstık gibi daş daş. Bu adam, kadını nasıl tavlamış acaba? "Ne bakıp duruyorsun karıma" diye konuşan dayıya baktığımda kaşlarımı kaldırdım "Çok dikkatimi çekti" dedim, geri durmadan. "Eşref saatinde mi tavladınız? Nasıl baktı size söyleyin de biz de bir şeyler kapalım" söylediğim şeyden sonra kadın gülümseyerek bana baktı, abimse dirseğiyle kolumu dürtüyordu. Oflayarak abime baktım, dayı da kaşlarını çatmış bana bakıyordu ama umrumda değildi "ne var abi yalan mı söyleyeyim ne dürtüp duruyorsun!" Abim anında renkten renge girerken sarışın afet kahkahayı bastı. "Ay ne güzel gülüyor," yanındaki kasıntı adama döndüm "bir de sen gül bakalım dayı, yanına yakışacak mısın?" bu dediğim şeyden sonra kadın, kocasının koluna alnını yaslayıp gülmeye devam etti "Dayı diyip durma bana, teyze" Anında afalladım "teyze kim lan" şaşkınlıkla kendimi gösterdim "bana mı teyze dedi o dayı?" "Hâlâ dayı diyor!" "Seninle uğraşamayacağım" "İsabet olur" Dik dik ona baktım. "Çok gıcıksın" "Sen daha gıcıksın ve karıma bakmayı kes!" Sarışın kadın şaşkınlıkla adama döndüğünde "pes artık" dedi "inanamıyorum Miran! Çocuk sayılır o!" "Ama hayatım alacaklı gibi bakıyor?" "Belki de gelecekliyimdir" herkes bana döndü "Of hadi ama! Hani pozitif falan olursa diye şaka yaptım" "Ok" dedi, adam Gece, daha dünyaya gözlerini açtığı anda hayattan koparılmış bir çocuktu; doğduğu gün hastanede bilinçli bir şekilde başka bir aileye verilerek hiç bilmediği bir oyunun içine sürüklenmiş, hiç ait olmadığı bir ailenin yanında büyümek zorunda bırakılmıştı. Onu yalnızca kendi hırslarının gölgesinde büyütmüşlerdi Bu, sadece kayıp bir kızın hikâyesi değil... Bu, yeniden doğan bir Gece'nin hikâyesi... ❝Güç hırsıyla oynanan bütün oyunlar kanlıdır.❞

Yedi abinin koruması altında büyüyen İzem'in hayatı, bir gece yarısı balkondan düşmesiyle altüst olur. Her biri vicdan azabıyla kavrulan abileri ona "kırılacak bir cam" gibi davranırken, varlığı yıllarca saklanan en büyük ağabeyi Atlas'ın gelişi tüm yalanları sarsar. Buket'in ailesinden gelen sinsi bir ihanet ve o geceye dair "yüzü yaralı" gizemli bir gölgenin izinde; İzem, artık bir kurban olmayı reddedip kendi hayatının iplerini eline alan sarsılmaz bir karaktere dönüşür.

Hastanede yapılan hata yüzünden... Asya'nın hayatı yerle bir olmuştu peki bundan sonra her şey geçecek mi...

Bir bad boy erkek, bir de çalışkan kız. Başka açıklamaya gerek var mı? :)

Artık zamanı gelmişti bu gece gerçekleşecek düğünde sonunda yıllar önce verilen bir sözü hem gerçekleştirecek hemde yeminin hükmünü yerine getirecektim. Nasıl olsa bu mesele fazlasıyla uzamıştı bu zamana kadar ne kadar dirensede bundan kaçışı olmayacaktı bana ait olduğu yıllar önce nasıl olsa belirlenmişti. Pars Saraçoğlu'nu bu gece tanıyacak onun kaderi olduğumu kabullenecekti.

Klasik abi kurgusudur!

hikaye sonrasında düzenlenecektir! Batın, çocukluğundan beri ringlerde büyümüş, yumruklarıyla hayatta kalmayı öğrenmiş bir boksördür. Arya ise onun tam zıttı gibi görünen ama aslında en büyük dayanağı olan kız... Çocukluk arkadaşlığı, lise aşkına dönüşür. Güvenli, sağlam, "hep böyle sürecek" denilen bir ilişki. Ta ki... Bir gece gelen tek cümlelik bir mesaj her şeyi yerle bir edene kadar: "Ayrılalım." Ne açıklama vardır, ne yüz yüze konuşma. Ertesi gün Batın yoktur. Okulda yoktur. Telefonlar kapanmıştır. Evini boşaltmıştır. Ailesi ortada yoktur. Batın, Arya'nın hayatından bir gecede silinir. Arya yıllarca bu terk edilişin nedenini bilmeden yaşar. Cevapsız sorularla, yarım kalmış bir aşkla... Ama pes etmez. Kendine bir yol çizer. Fizyoterapist olur. Hayalini kurduğu mesleği yapar ve Amerika'ya gitmeye karar verir. Ve kader... Amerika'da bir boks şirketinde fizyoterapist arandığını görür. Başvurur. Kabul edilir. Yeni bir hayat kurduğunu sanarken.. Karşısına çıkan isim kalbini yerinden sökecek kadar tanıdıktır: Batın. Artık dünya şampiyonluğuna oynayan, soğuk, mesafeli, ünlü,ringde acımasız bir boksör. Ve Arya'nın hiç tanımadığı kadar yabancı.

"Bir insanın hayatı bir günde değişir mi? Bende oldu." Melina, sevgi görmediği üvey ailesiyle sıradan bir hayat sürerken, bir kavga her şeyi değiştirdi. Öğrendiği gerçek, onu yıllardır aranan zengin ve güçlü bir ailenin kayıp kızı yapıyor. Artık sıradan bir hayat yok sırlarla, güçle ve tehlikelerle dolu yeni bir dünya onu bekliyor. Artık yalnız değildi hayatında ailesi, annesi, babası, onu canlarından çok sevecekleri 3 abisi ve hayatının aşkı olacak adam Atlas Karadağ.

"Bazı zincirler kanla kırılır. Bazı lanetler aşkla." Bin yıl önce tanrıların soyundan gelen bir savaş prensi, kardeşinin ihanetiyle lanetlendi. Gücünü değil, adını unuttular. Ama küllerin altındaki ateş, asla tamamen sönmezdi. Lyra, annesini kraliyet cellatlarına kurban vermiş genç bir cadı. Kaçarken sığındığı karanlık mağarada, kanıyla eski bir laneti uyandırdı. Uyandırdığı şey ise bir adam değildi , bir efsaneydi. Zincirlerle mühürlenmiş, gözleri külleri andıran bir tanrı: Azeron. Soyuna nefret kusan Lyra, bu adamdan tiksinmeli... Ama kalbi nefreti her zaman taşıyamaz.

"Benim dünyamda ışık olmak bedel ister." Bir adım daha yaklaştı yeterince yakın değilmiş gibi. Nefesi tenime değdiğinde sesi neredeyse fısıltıya döndü: "Karanlığa düşersen korkma. Çünkü seni orada ben bekliyorum." Kelimeleri yüzüme değil de sanki kalbime çarptı. İki kafesin arasında sıkışıp kalan zavallı yüreğim sırtına kanatlar takmıştı ve uçmak için sanki son bir kelime bekliyordu. "Peki ya o karanlığın içindeki adam tehlikeliyse?" diye mırıldandım. "Tehlikeyi yok ederim." (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)