16-letni Lee Felix jest niewidomy. Nie od zawsze taki był. Kiedy miał 10 lat przytrafił się mu wypadek. Mimo swojej choroby jest szczęśliwy i czerpie radość z życia. Zawsze jest uśmiechnięty, mimo że wcale nie czuję szczęścia w niektórych momentach. Docenia wszystko to co ma. Nikt nie wie o tym, że Felix nie widzi, jest to jego tajemnica, jak i jego rodziny. Ta książka to tylko wytwór mojej wyobraźni wiem, że jest to bardzo kontrowersyjna opowieść i nie każdemu się spodoba. Także jak jesteś wyczulona/y na takie tematy - nie czytaj :) Edit: nie czytajcie tego, bo mi za to wstyd ( nowa okładka, zawartość ta sama )

Kiedy dwudziestoczteroletni Lee Felix - utalentowany tancerz o jasnych włosach, piegach i ostrym jak brzytwa poczuciu humoru - dołącza do prestiżowej grupy tanecznej sławnego k-idola Hwang Hyunjina, nie spodziewa się, że jego życie tak gwałtownie przyspieszy. On marzył tylko o scenie, ruchu i muzyce. Nie o... nim. Hyunjin, dwudziestosześcioletni piosenkarz o nieprzyzwoicie hipnotyzującym spojrzeniu, jest znany tak samo z talentu, jak i z arogancji. Dla niego każdy tancerz jest elementem choreografii - idealnym, przewidywalnym, zastępowalnym. Aż do momentu, kiedy na salę wchodzi Felix, a między nimi pojawia się napięcie, którego żaden z nich nie potrafi kontrolować. Na początku nie mogą ze sobą wytrzymać: kłócą się, przekomarzają, prowokują. Ale scena ma własną magię - w blasku reflektorów każde niedotknięte ramie zaczyna palić, a każdy krok przybliża ich do siebie bardziej, niż powinni pozwolić. Gdy iskry zamieniają się w ogień, obaj muszą zdecydować, czy są gotowi złamać zasady, zaryzykować reputację i wreszcie przyznać, że to, co między nimi rośnie, jest wszystkim... tylko nie częścią choreografii. Bo niektórych uczuć nie da się wyćwiczyć. Niektóre trzeba poczuć. "Czasem mam wrażenie, że on jest jak choreografia, której nigdy nie uda mi się do końca opanować - irytująco trudny, perfekcyjnie pociągający i absolutnie niemożliwy do zapomnienia."

Opracowywał miesiącami plan włamania do zamku, aż dowiedział się o maskaradzie. Bankiet maskowy, miał co do siebie anonimowość, która w jego planie, była zbędna. Jednakże Hwang Hyunjin ma nosa do intruzów i wie jak ich karać. 18+