Fırsatı değerlendirsem ne olurdu ki? Ne kaybederdik? Ne o abimin arkadaşı olmaktan ne de ben onun arkadaşının kız kardeşi olmaktan çıkmazdım bence. Bir öpücükten en fazla olabilirdi?

"Senden nefret ediyorum" deyip daha sert öpmeye başladım "Bende senden Deniz kızı" dedi. O gecenin her saniyesi aklımdaydı. Asla unutamazdım. Ve bir ömür unutmayacaktım... Bizim hikayemiz çok farklıydı, ve hep öyle kalacaktı... Dk2 Beş yıl önce birbirini çok seven Teoman ve Deniz, yollarını ayırmak zorunda kalır. Aradan geçen yılların ardından kader, onları aynı dizinin başrolünde yeniden buluşturur. Yıllar sonra gelen ikinci şans, eski duyguları da beraberinde getirir. Ama geçmiş gerçekten geride kalmış mıdır? **Bazen bir insanı unutmak, ondan uzak kalmak kadar kolay değildir.** [İngilizatı&Denizkızı]

teoman heyecanlanıyorum deniz umarım heyecanın kalbine vurur da geberirsin teoman amin canım

merhaba☺️ben Filizyarenatalay bu benim ilk kitabım olucak insalah beyenirsiniz karakterker ile bu bölüm ile tanisicaksiniz her bir yorumunuz benim için çok değerli hepsini okuyucam iyi okumalar

Perihan: Meğer yakınımda ne yakışıklı adam varmışta ben görememişim. Perihan: Mesude teyzenin rahmine sağlık. Sancak Abi: ? Sancak Abi: Perihan? Perihan: Buyrunuz özel harekatçım Sancak Abi: Tövbe estağfurullah ne diyorsun abicim sen? Perihan: Diyorum ki bir metre yakınımda aslan yatıyormuş

Bir barda dünyanın en tehlikeli mafyası ile telefonlarınız karışırsa ne olur? #Romantizm 1. #Mafya 1. #Genel kurgu 1. #Genç kız edebiyatı 1. #Aşk 1. #Texting 3. #Mizah 6.

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. ••••• Ç(Alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1 15.01.26 Güç #1 28.02.26 Mafyatik #1 10.03.26 İş #1 18.03.26 Aşık #1 21.03.26 Koruma #1

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

Bazı sırlar gömüldüğü yerde kalmaz, en umulmadık anda bir kibrit çöpüyle tutuşur. Devin, hayatı boyunca her fırtınayı uzaktan izlemeyi, her felaketi vaktinden önce sezmeyi seçmişti. Çünkü gerçeği bilmek bir lütuf değil, acımasız bir cezaydı. Fakat ne kadar kaçarsa kaçsın, geçmişin kan kırmızısı gölgesi peşini bırakmamıştı. Bir gece yarısı, perdenin aralığından sokağa baktığında gördüğü o siyah sedan, sadece bir başlangıçtı. Odayı paylaştığı arkadaşlarının huzurlu uykusu, Devin'in omuzlarındaki devasa bir sorumluluğa dönüşürken, genç kız, kendi elleriyle çizdiği bu tehlikeli labirentin çıkışına doğru yürümek zorundaydı. Alevler sardığında, kimse masum kalmaz.