Ferit Korhan, Trabzon'un sisli yamaçlarında, çay tarlalarının arasında büyümüş suskun bir adamdır. Onu tanıyanlar gülüşünü bilir, ama sustuklarında sakladığı yaraları kimse görmez. Babasından gördüğü korku, çocuk yaşta ona "aile" kavramını parçalayarak öğretmiştir. Feritin dünyası; annesi, abisi, kız kardeşi ve anannesi ona miras bıraktığı birkaç cümleden ibarettir. Ta ki abisi Cihangir, yoksulluğun içinden kurtulmak isterken yanlış insanlara bulaşana kadar... Mafyayla kurulan bağlar, Batum'a uzanan kaçak yollar ve geri dönüşü olmayan bir hata, Cihangir ile eşinin ölümüne neden olur. Geride kalan tek şey, yeni doğmuş bir bebek: Nehir Ferit, kendi korkularıyla yüzleşmek zorunda kalır ve hayat onu İstanbula sürükler burda hayatnın büyüleyici efsunuyla yani Seyranla karşılaşır...

WattpadFanficsTR Türk Dizisi Dünyası okuma listesinde! İki eliyle kulaklarını kapatmış, "Susun artık." diyordu. Odasında tek başınaydı, konuşan kimse yoktu. Hep bir konuşanı olsun istiyordu fakat içindeki ses bu çağrıya "Ne dilediğine dikkat et," dercesine mızraklı bir yanıt vermişti. Etrafta kimse de yokken üstelik neyin seremonisiydi tüm bu yaşanan acı nöbetleri... Kafasının içinde, onu hep dibe iten, ancak oraya layık olduğunu ve tüm insanlığın onu parmaklarıyla gösterip güldüğünü söyleyen o ses karanlıkların içinden bir uğultu halinde sarmıştı tüm benliğini. Mağarasına gitmek istiyordu. Bazı gizli cevapların kulağına fısıldandığı, soğuk, kuru ama dermanını bulabildiği mağarası. Dermanı için bu sefer kulağına fısıldayan olmadı, onun yerine kendisine bir ejderha hediye edildi. Mağara bu sefer aşırı cömertti. Aldı o ejderhayı, sevemese de canını da yaksa, elleriyle büyüttü. Sonra kafasındaki uğultuların, karanlıkların üstüne saldı. Ejderha, onun içindeki tüm karanlığa alevler püskürttü, aydınlattı. O aslında sadece ona gülenler pişman olsun isterken, ejderha ona gülen tüm insanlığı yaktı, kül etti. Üstelik sadece gülenler değil yaklaşan her şey yandı. Çünkü bilirsiniz bir ejderhayı eğitemezsiniz. Onlar sadece yakar. Ejderhasının yakım-yıkımından biraz da olsa keyif aldığını hissetti. En azından sesler nihayete ermişti, mutluydu. Hislerini paylaşma ihtiyacı duyuyordu fakat herkes ve her şey yanıp bitip kül olmuştu. Başını eğdi, yanık ve kanlı ellerine baktı, gülümsedi "Keşke en azından bir konuşanım olsaydı." diye iç geçirdi. Bu, içiyle yaptığı son konuşmasıydı... #dizi - 1. |13.04.23| #hayrankurgu - 3. |16.08.23|

18+ 'Bırakma beni' Yorgun sesi kalbinde ki yangını harlatmıştı,son kez baktı yeşil gözlerine ona daha fazla zarar veremezdi. 'Sevmiyorum seni.' Gözlerinden yaşlar boşaldı kalbinde ki sızı ona olan feryadı bir sancıya dönüşüyordu. 'Yalan söylüyorsun!' 'Hayır,gerçekler yalan söylemek değildir Seyran.' 'Hastasın Ferit!' Duraksadı gitmemesini engelleyecek tek şey gerçekleri duymaktı,gözlerinden yaşlar boşaldı. 'Yalan söyleme Seyran!Gitmemem için yapıyorsun!' 'Hayır!Yalan söylemiyorum hastasın Ferit kansersin!' Elinde ki bavulu yere bıraktı yanına gittim gözlerini kapattı. 'Özür dilerim söylememeliydim ama gitmene izin veremem Ferit.Affet beni.' Gözlerini açtı elleriyle gözlerini sildi...

Eğer iki insan isterse yolları mutlaka kesişir zor yada kolay

Yalı Çapkını 19. Bölüm sonrasına farklı bir bakış açısı. Son pişmanlığın fayda etmediği bir evren.

Mutlu bir SEYFER görmek isteyenlere...

Dizinin 3. sezonunu baştan yazıyorum. Tüm yç severlerin 3. sezonun baştan çekilmesi hayalini kurduğuna eminim hikayem 3. sezon ile tema olarak benzer ancak olaylar çok başka işlenecek

Cuma akşamlarının vazgeçilmezi, Star TV'de yayınlanan Yalı Çapkını dizisinin karakterleri ve hikayesinden uyarlanan, hayal ürünü, Seyran ve Ferit'in aşk hikayesi.

Yalı Çapkını hikayesinin tam tersi olduğunu düşünün Örneğin, Seyranın Ferit gibi olduğunu...

Seyran ve Ferit her şeyden habersiz çok ünlü bir kumarhanede, birbirleri üzerine kumar oynayıp iddaya girer...