Mevsimlerden sonbahardı. Aşk rüzgarı aciz ağaçları büyük bir hışımla yıpratıyordu. Yaprakları teker teker sarsılıyordu. Kimi bu sarsıntıdan sağ çıkıyor, kim sol yanından hançerlenip aşk rüzgarına kapılıyordu. Aşkın kaç manası vardı? Aşk, ruhunda kaç rengi barındırıyordu? Örselemeye çalıştığımız daha çok mevsimler geçecekti aşkta. Bazısı papatya kadar saf olacaktı, bazısı ise bir diken kadar sert ve acı verici. Tercih bizimdi aslında. Aşkımızı pembe yalanlar ardına saklamak veya karşımızdakinin yüzüne çarpmak... İyi olma yolunda ilerleyen bir insan hangisini tercih eder, orası meçhul.

salt ve yorgun bir adam Kuru ummanda yüzme gayesi olan bir adam Hayatını şiire adamış bir adam Kıyısı ve yolu olmayan lakin umudunu asla kaybetmeyen bir adam velakin AŞIK bir tutkun

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Öznur Yıldırım'ın mükemmel kaleminden, Yabancı. Yabancı'da aşık olduğumuz Ediz Çağıran. Ve Ediz Çağıran'ın kalbimize taht kurmuş sözleri. Bu adla yazılan ilk çalışmadır. Öznur'dan izin alınmıştır. Taklitler aslını yaşatır.

İçimde kalan hep birşeyler olacak

Ben Umut, bugünden itibaren 18 yaşındayım. Size doğum günümü arkadaşlarımla barda sabaha kadar eğlenerek kutlayacağımı söylemek isterdim fakat az önce de söylediğim gibi arkadaş konusunda yeterince fakirim. Bu kutlama fikrini aklıma gelir gelmez kovaladım. Çünkü; bu şekilde mutlu olmak benim hakkım değil. Ben katilim. Annemin katiliyim. Ailemizin mutluluğunun katiliyim.

Annesinin doğumda öldüğünü sanan Hira peşine düşen sapığından kurtulmak için rol yaptığı çocuğa aşık oldu. Hayattaki tek öncelikleri bira, uyku ve kadınlar olan Barış hayatındaki tek masum şeye aşık oldu. Yaşanmışlıklar, anılar, dostluklar, verilen sözler ve hayaller... Tüm bunların birer yalan olduğunu öğrendiğinizde siz yine sevdiğiniz adama gider miydiniz?

2014 yılında yazmaya başladığım ve içerisinde gereksiz fikirlerimi barındırdığım bir karalama defteri. P.E.K ailesine hoş geldiniz.

Arkadaşlarınızla bunları kesinlikle bir ara yapalım gibi bir sohbetiniz oldu mu?Peki neye karar verdiniz?Bulmakta sıkıntı çektiniz mi?Bu kitapta eğlenmek için yapabileceğiniz şeyleri yazıyorum.Kitap sürekli güncellenecek.Takipte kalın :)

Bunları yapmadan ölmeyin! :D