"Ben Karadenizliyim," dedi dudakları tehlikeli bir gülüşle kıvrılırken. "Biz sabahları ilk olarak hırçın dalgaları görmek isteriz." Gözleri gözlerimdeydi, sıcacık nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Ya evimizin manzarasında... Ya da kollarımızda uyanan kadının bakışlarında..." Dudakları ansızın boynuma değdiğinde, titreyen dizlerime söz geçiremeyip onun kaslı kollarına tutundum. Tırnaklarımı tenine batırdığımı fark edemiyordum. "Çok şey istiyorsun gibi geldi bana," dedim kendimi tutamadan. Güldü. Ona çok yakışan, nadiren görebildiğim bir gülüştü bu. "Karadeniz..." dediği anda, başparmağı nefesimi kesercesine dudaklarımı buldu. "Hırçındır. Asidir. Zapt edilemezdir, vahşidir. Derinlerinde ne olduğunu asla bilemezsin. Onun azgın sularında yüzmeye alışkın değilsen akıntısında kaybolur gidersin. Ve sen Hazel... Tıpkı Karadeniz gibisin." Bir KOR EVRENİ Romanı BU KİTAP YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlık Arhavili adıyla, 2016'da açılmıştır. Bölümlerin yayınlanmaya başlama tarihi 22 Aralık 2023'tür. Wattpad'de ARHAVİLİ adıyla yayınlanan ilk ve tek hikâyedir. * Bu kitapta okuduğunuz bazı kişiler, kurumlar, olaylar ve kavramlar yalnızca hayal ürünüdür. Gerçekle en ufak bir ilgisi bile yoktur.

İntikamın kıyafetini hiç merak ettiniz mi? Peki ya bedenini? İntikam,nefretle kararmış lacivert gözlerdi. İntikam,bir kafesin ardına gizlenmiş saldırmayı bekleyen bir bedendi. İntikam, ruhunu kasıp kavuran ateşten, uçsuz bucaksız bir buz kütlesiydi. İntikam, karanlığa ait dünyada Siraç Vuslat demekti. Yer altı dünyasının Azrail'i olarak adlandırılmış bir genç adam . Bir kulübe,bir masumun intikamı. Bir kurul, suçsuz insanların günahkar kuklacıları. Ve karanlığın intikamına boyanmış kör kuyularına düşen, küçük narin bir ışık; Elif! O bir anahtar. Kalbine hiç nefret uğramamış bir umut. İntikamın ilk aydınlığı; Günışığı! Onun bir görevi var. Seveceği adamın tek hedefi olan intikam onu yok etmeden, kalbini açtığı bu adamın cehennemden uzaklaşmasını sağlamak. Cehennem, bir ışık için kör karanlığı affedecek miydi? Yoksa bir türlü Azrail'i azad etmeyen intikam, onu anahtarsız kapılar ardında saklamaya devam mı edecekti? Oysa Allah'ın ol demesiyle bütün kapılar açılırdı! İntikamın ölümü, Günışığının baharını getirecekti...

Tek bir gece, sadece bir gecede tüm hayatınızın değiştiği oldu mu? Ya da tüm hayallerinizin yıkılıp mutsuzluğa sürüklendiğiniz? Sabah olduğunda artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bildiğiniz oldu mu? O'nun oldu. Zeynep Hanoğlu. Farklı duygular hissettiğini düşündüğü kuzeni Baran'ın, ŞADOĞLU aşiretinin ağası Ahmet ŞADOĞLU'NUN kızı Berfin'i kaçırması ile hayatı tepetaklak olmuş ve kendini bir düğün hazırlığı içinde bulmuştu. Hem de üç gün içinde olacak bir düğün. *** Hayatı plan ile yaşayan bir ağanın tüm planlarını bozan olay, kız kardeşinin kaçması ve mecbur bırakıldığı evlilik. İçinde ki öfkeyi boşaltacak yer arıyorken tüm öfkesini yanlış kişiye boşaltma kararı almıştı Mirza Ağa. Lâkin zamanın neler getireceği belli değildi.. Yayınlanma tarihi: 07.01.2017 Bitiş tarihi: 07.01.2018 21.02.2018 tarihinde genel kurgu da #7

Konusu: Anıl hoşlandığı kızın hiçbir sosyal medya hesabını bulamayınca okulun itiraf sayfasına kızın Instagram'ını sorar. Fakat ufak bir sorun vardır. Keyifli okumalar :)

Aylar, hatta yıllar önce yaşadığı ihanetin hırsı ile yaptığı hataların bir gün tekrar gün yüzüne çıkacağını insan nereden bilebilirdi ki... Almira Soykanın hayatına birden bire Yiğit Bora Savran dahil oluvermişti. Almira bu karşılaşmaya hata derken Yiğit neden sevda diyordu?

Eski adı: bir görücü Masalı "Selamünaleyküm." "Aleykümselam." Titreyen sesine lanet edip o da karşısındaki adam gibi temizledi boğazını, hala titrek nefesler alıyor parmaklarının kenarlarını kaşıyordu. Heyecandan.. "Nasılsın?.. nasılsınız?" Diye konuşmayı başlattı. Şuan kendini çok garip hissediyordu. Hiçbir şeyden çekinmez utanmaz adam şimdi sesi içine kaçmıştı, bunu ise karşısında hala sırıtmaya devam eden kardeşi belli ediyordu eve gittiklerinde dalga geçeceğine adı kadar emindi. "Elhamdülillah , siz?" "Elhamdülillah." Başını sallayıp ellerini ovdu. "Konuya nasıl başlamam gerektiğini bilmiyorum. İlk defa olacak o yüzden bir kusurum olursa affola." Bakışları kadına kaydığında başını iki yana 'sorun yok' dercesine salladığını görüp devam etti."28 yaşındayım ben, polisim mesleğime çok düşkünümdür günlerce eve gelemem, bunu göz önünde bulundurarak benimle bir yola başlamanı isterim. Önceden uyarmamın sebebini elbet tahmin etmişsindir ömrün beni beklemekle ya da elin yüreğinde dönmediğim günlerde kötü haberimi almayı bekleme diye - iki kadının da ' Allah korusun' dediğini duydu- Burda değil Hakkari'de görev yapıyorum 3 yıldır da ordayım eğer evlenirsek de orda yaşayacağız ailenden uzak kalacaksın." Hâlâ sessizce onu izleyen iki kadına bakıp gülümsedi. "Hep kötü şeyler söyledim." Gülümsemeye devam ederken. " Ama bu demek değil ki seni başımın tacı yapmayacağım ya da orda yaşadığımız zamanlarda aileni özlediğin an kalkar gelmeyeceğiz. Hepsini yapacağım yalan söyleyen biri değilimdir ve şunu bil seni gördüğüm ilk andan beri beğendim sanma ki güzelliğini beğendim. Allah var çok güzelsin maşallah." Utanarak başını eğdi kadın, adam mest oldu edebine. " Bakışların huzur verdi, ben öleceğim güne kadar bana eşlik edecek kadını buldum kendisinin de rızası varsa evlenmek isterim." 🥹🥹

Sevdaya tutulmuş iki yüreğin hikayesi.

Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi. Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi. Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi? İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri. Mumlar üfledim, dilekler diledim. Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim. Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim. 🏀 "Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?" "Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."