Annesini kaybettiği gün, Lizge'nin bileğine kırmızı bir ip bağlandı. Annesi son nefesinde, "Bu düğüm seni olması gereken kişiye götürecek," demişti. Yıllarca o sözün ne anlama geldiğini anlayamadı. Babasının giderek sertleşen tavırları arasında büyüdü, yaralarını saklayarak hayatta kalmaya çalıştı. On sekiz yaşına geldiğinde o evden kaçıp kendine yeni bir hayat kurduğunu sanıyordu. Ta ki bir gün adliyede onu görene kadar. Kalabalığın arasında duran yabancı bir oğlanın bileğinde, kendi bileğindekinin aynısı olan kırmızı ip vardı. Lizge bunun bir tesadüf olduğunu düşünmek istedi. Fakat oğlanın gözleri bileğindeki düğüme kaydığında yüzündeki ifade değişti. Çünkü o düğümü tanıyordu. Ve ikisinin de bilmediği bir gerçek vardı: Yıllar önce atılan o düğümler, onları birbirine değil, aynı sırrın içine bağlamıştı.

birbirine bağlı ve aileden öte olan 6 arkadaş... Gökçe, Bade, İclal, Arel, Gökalp, Uğur. bakalım onların dünyasında bizi neler bekliyor olacak??

KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.

Gazetecilik son sınıf öğrencisi Gün Aksa Alatan'ın hayatı, emniyet müdürü babasının suç örgütü liderinin peşine düşmesiyle büyük bir çıkmaza dönüşür. 'Katil insandı, suç şeytana kaldı.' Varlığı öğrenilen örgüt liderinin oğlunun çıkagelişi düzeni değiştirir. Dosyalar açılır, kader baştan yazılır. Genç kız, bir sergide karşılaştığı adamla, onun da dahil olduğu kör bir karanlığın içine çekilir. Yalanlar, seçimler, şüpheler ve biçilen roller... karanlıkta vaat edilir. Peki, karanlığın ömrü ne kadardır? •

Bana bakarken ağır ağır kaşları çatıldı. Çözemediği değil, anlam veremediği biri olduğumu düşündüm. Senin ne olduğunu biliyor, dedi iç sesim. Ama ben de onun ne olduğunu biliyordum. Duyacağını bilerek, ''Lupus in fabula.'' diye fısıldadım. Ne dediğimi anladı, çatık kaşları ve sert yüz hatları dudaklarında oluşan gülümsemeyle birlikte bir nebze de olsa yumuşamıştı. Ancak nedense gülümsemesi tüylerimin daha çok ürpermesini sağladı.

Dünya, kurşun kalemle çizilmiş geçici heveslerin yeriydi; oysa onun sınırları her zaman tükenmez kalemle çekilmişti. Silinmeye mahkum yalanlara yer yoktu bu hayatta. Özellikle de adına "aşk" dedikleri o en bilindik efsaneye... Derin için hayat, soğuk bir ceset dosyasını incelemek kadar net ve mesafeliydi. Duygular sadece zihnin bir oyunuydu, ta ki o geceye kadar. Bir yanda babasının adalet dağıtan gölgesi, diğer yanda küfürden nefret eden ama varlığıyla tüm kuralları altüst eden bir adam: Uluğ. Bir kaçışın ortasında, nefeslerin birbirine karıştığı o dar alanda, sadece kimlikler değil, sırlar da birbirine dolanıyor. Rüzgar'ın Begüm'e bakışındaki o çözülemeyen düğüm ve bir cinayet mahallinden daha karanlık olan aile bağları... "Aşk sadece bir yalan, ama sevda... Sevda unutulmaz olandır." Gerçek bir katilin soğukkanlılığıyla, bir adamın vicdanı arasında kalan o ince çizgide; sırlar açığa çıkmaya başladığında kim masum kalabilir? Kader, bazen en nefret ettiğin insanın kokusunda gizlidir. Ve bazı hikayeler, sadece noktalarla değil, saklanan gerçeklerle yazılır.

mafya ve aşka doyacağınız bir hikayeye hazır olun!

Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşındaki Lidya hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın." Eksik Parçalarımız Serisi 1. Kitap.

Yıllar önce herşeyini bırakıp giden bir adam.. Yıllar önce terkedilmiş bir kadın.. Şimdi size soruyorum... Gidene mi daha zor kalana mı?!