1990'lı yıllar. Doğu'da bir karakol. Üsteğmen Cihan, rütbesinin arkasında susmayı öğrenmiş bir adamdır. Er Umut, annesinin geride bıraktığı tek sesle ayakta duran genç bir asker. Eğitim alanında başlayan o bakış, zamanla yasak bir yakınlığa dönüşür. Ne adını koyabilirler, ne inkâr edebilirler. Çünkü askerlikte duygular rapor edilmez; bastırılır. Geceleri uzar. Nöbetler ağırlaşır. Sınırlar yalnızca haritalarda değildir. Ve bir gün, görev biter. Bir asker döner. Diğeri yalnızca ismiyle kalır. Kalanın cebinde soğuk bir künye, boğazında söylenmemiş bir cümle vardır. Künye: Terhis Edilemeyenler Bazı vedalar mezar taşı bile bulamaz.

"Sen imkânsız gelen her şeyin, gerçekleşmiş halisin bende."

Urfa'nın zengin Aşiretinin varislerinden biri olan Azat Botan ve ailesini küçük yaşta kaybetmiş Eren Çakır. Birbirlerini ölesiye seven iki kalp.. Onları huzura erdirmeyen Aşiret, töre, namus.. •Azat Botan-Eren Çakır.

Ülkenin en iyi mafyası da olsan, bir adamı en derinden sarsan güç, bazen sevdanın kendisidir. Güvenin bıçak sırtında gezdiği bu şehirde, bir mafya lideri ve onun en büyük günahı olan bir adam... Kan, sadakat ve aşk arasında kalan bir hikâyenin başlangıcı. Hiçbir şey göründüğü kadar sessiz değil. Ve bazı bakışlar, tetiği çekmekten daha tehlikeli.

Üniversite sıralarından sokak meydanlarına uzanan bir tartışma, iki genç adamın kalplerinde açtığı sessiz bir savaş... Alparslan Türkeş, ülküsünden ödün vermeyen, köklerine sıkı sıkıya bağlı bir siyaset bilimi öğrencisi. Deniz Kurtuluş ise özgürlük hayallerini sloganlara sığdırmaya çalışan, inandığı değerler için her riski göze alan bir devrimci. Kampüs tartışmalarında başlayan gerilim, gecenin sessizliğinde yankılanan fısıltılara dönüşürken, ideolojilerle çizilmiş sınırlar yavaş yavaş bulanıklaşır. Birbirlerine karşı besledikleri öfke, çok geçmeden yasak bir çekime evrilir. Kime sadık kalırsın? İnandığın davaya mı, yoksa kalbinin susturamadığı sese mi? Bu kitap; ideallerin, gençliğin ve aşkın tam ortasında kalmış iki ruhun hikâyesi... Bir taraf bayrak, diğer taraf özgürlük; ama kalpler aynı ritimde çarpıyor.

Her ruhun bir eşi vardır. Her yarımın bir tamamlayanı olduğu gibi... Onlarında ruhu her ruh gibi ikizini arıyordu. Tıpkı Bernard Shaw'ın da dediği gibi; "Her ruh, ikizini arar..." • "Ah! Amare'm, pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim..."

Yıllardır süren kan davası, Karahanlılar ve Demirhanlar'ı aynı sofrada buluşturdu. Büyüklerin şartıysa ağır: Her aşiretten bir genç, düşmanlığın sembolü olarak evlenecek. Cihan ve Zinar... Biri çocukluğundan beri gizli bir aşkla bağlı, diğeri bunun farkında değil. Gelenekler, sırlar ve yasak bir çekim... Bir yemin, sadece düşmanlığı değil, kalpleri de değiştirecek.

Üsteğmen Bulut Aykar. Komando Enes Eren Bülbül. Terörist Baran Taş. ° Vatan için bir ölür, bin doğarız.

"Şimdi sen diyorsun ya 'küçük bir hataydı' diye, o küçük hata benim feleğimi şaşırtan ihanetin ilk temeliydi farkında bile değilsin." Dedi küçük olan telefonun diğer ucundaki sevdiğine. "Şimdi çaldığın düşlerimi geri vermeye kalksan yine de ihanetinin bedelini ödeyemezsin!" Son kez baktı sulu gözleriyle onunla zaman geçirdiği dünyaya, son kez göz yaşı döktü bu hayata. Ve son kez nefes aldı bu kötülüklerle dolu hayatta...