Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

O GÜL PRENSESİYDİ, HER ACIYA DEĞERDİ. AV&AVCI İtalyan Mafya | Karanlık Romantizm | Romantik Gerilim | Düşmandan Aşka İki Düşman Mafya Ailesi. Bir Evlilik. Ortak Bir Düşman. Isabelle Rose Moretti, ailesini kurtarmak için her şeyi riske atmaya hazır güçlü ve zeki bir kadındır. Ama bu evlilik, sadece bir anlaşma değil-bir intikamın başlangıcıdır. Luca De Santis, İtalyan mafyasının soğukkanlı varisi, kontrolü elinde tutmaya alışkındır. Ama Isabelle, ona hiç hesaplamadığı bir şey sunar: aşkın kuralsız gücü. Bu evlilik, sadece iki aileyi değil, iki ruhu da sınayacak. Peki, hangisi daha tehlikeli? Yılların nefretine dayanan düşmanlık mı? Ortak bir düşman mı? Yoksa aralarındaki inkâr edilemeyen, yakıcı tutku mu?

"Kuralları yık, adaletsizliği yak. Bırak, gözlerindeki perdeyi çıkarıp atsın, ahmaklar." Şeytan, arkamda pusu kurmuş, en ufak yanlışımda beni asmak için bekliyordu. Ölümün gerçekliği parmaklarımı karıncalaştırırken son nefeslerimi verdiğimi biliyor, sessizce kabul ediyordum fakat bilmek, bazen yetmiyordu ve o gece sonum silinip, baştan yazıldı. Kartlar yeniden dağıtıldı, artık yer yerinden oynayacak, taş üzerinde taş bırakılmayacaktı. Gözlerinin maviliğine tezat bir şekilde eşlik eden koyu hareleri, benim kurtarıcım, güvendiğim tek limandı. Etraf gereksiz gürültülüydü ama ona her baktığımda, anlamdıramadığım bir sessizliğe çekiliyordum. Öyle bir sessizlik oluyordu ki değil bugüne kadar attığım çığlıklar, tek bir hıçkırığımı bile duyup, koşarak elimi tutuyordu. Bunun adı güçsüzlük değildi, biliyordum. Bunun adını fısıldamaya cesaretim olmasa bile, çoktan tüm hücrelerime yayılmıştı. Ben Rüya Özay, kendini insanları kurtarmaya adamış, bir kadınım sadece. O Kaan Demir, insanları kurtarmak için savaşmaktan çekinmeyen bir adamdı. Onun ismi geçen hiçbir cümlede, sadece, olamazdı çünkü o, benim her şeyimdi. "Korkuyorum Yüzbaşı," dedim çaresiz bir sesle. "Ben kendimden çok korkuyorum." "Ben korurum seni," diye fısıldadı sessizce. "Kendinden bile." Bu harika kitap kapak için değerli, @kirikcicekpapatya 'ya sonsuz teşekkürler. Küçük not; bölümler yeniden yazılıyor, bu yüzden kitaba uzun zamandır bölüm atmamışım gibi duruyor.

"Lütfen... Hayır," dedim adımlarım geri geri giderken. Buradan uzaklaşmalıydım. Silahtan, bağlı adamdan, karşımdaki gözü dönmüş adamdan... Hepsinden kurtulmam lazımdı. Başıma ağrı saplanmıştı ve başım dönüyordu. "Lütfen. Gitmek istiyorum." "Pekala. Demek sen yapamıyorsun ama biri yapmak zorunda," dedi mavi gözlerini üstümden çekip, bağlı adama yönlendirirken. "O zaman ben yaparım." Ne yapmaya çalıştığını anladığımda ise her şey için çok geçti. Silahı tutan kolu havalandı, durmasını söylememe fırsat vermeden parmağı tetiğe ulaştı ve ucunda susturucu olan silah patladı. Korkuyla açılan gözlerimden gözyaşı döküldüğünde ise hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum. "Bunun suçlusu sensin, Doğanay." Ruhuma damlatılan karanlık büyüdü ve altında kaldı.

Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Lavin, uğradığı ihaneti karşılıksız bırakmamak için karanlık bir dünyada 𝐊𝐀𝐑𝐀 𝐊𝐀𝐑𝐆𝐀 olarak yükselişe girdi. Tüm acımasız liderlere ismini diz çöktürerek bir diken değil, 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍 olduğunu duyurdu. Polis memuru olması ise bu tavırlarına zıt kutup oluyordu. ​𝐃𝐔𝐌𝐀𝐍, onun hem kefareti hem de alnına yazılmış kaderiydi. Lavin, yeminini mi yoksa Duman'ın vaadini mi seçecekti? Lavin kara karga mı olacaktı, yoksa karlav mı? 𝟏𝟖+ 𝐈̇𝐂̧𝐄𝐑𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑 𝐌𝐄𝐕𝐂𝐔𝐓𝐓𝐔𝐑. ​

Dünya'nın dört bir tarafından gelmiş geçmiş en iyi teknolojiye sahip olarak tanınmış örgüt, bu sefer avına taktığı albayın torununu gözüne kestirmişti. Gözüne kestirmesinde büyük etken olan geçmişti. Geçmiş ve intikamlar yan yana yarışıyordu. Geçmişte yaşanılanlar intikamı körüklemişti. Lider olarak Atakurt lakabıyla tanınan Yekman Valdemar, ülkesinin en gizemli ve başarılı askerlerinden biridir. Bir gün kendisine verilen görevle hayatının değişeceğini bilmiyordu. Kendilerinden köşe bucak saklanan örgütü artık çökertmeleri gerekiyordu. Örgüt, kızın yakınındaydı. Lider Atakurt, örgütü çökertmek için kıza yakınlık kuracak ve gerekirse kızı kendisine aşık edecekti... [Kurgunun ilk yayınlanma tarihi 14/11/2023 ||| Kurgunun yeniden düzenlenerek yayınlanma tarihi 9/12/2024] (Kitaptaki olay, kişi, kurum şahsıma aittir. Hiçbir şekilde çalınamaz, kopyalanamaz ve uyarlanamaz. Bütün hakları saklıdır!)

•TAMAMLANDI• #kısahikaye 05***: Görünmüyor mu sanıyorsun? 05***: Fark edilmiyor mu sanıyorsun? 05***: Eğer böyle düşünüyorsan, doğru düşünüyorsun. Kimse fark etmiyor güldüğünde çıkan gamzenin aslında gözyaşlarının denizi olduğunu. -görüldü- 05***: Gülerken gözlerinin içi parlıyor. Ama akşam eve gidince o parıltılar inci olup yere düşüyor. 20.05.20 / 01.09.20 | Gizemazsea Not°saydam yaralar adlı ilk çalışma Kitap kapağı° @fecocukk

UYARI "Bu hikayedeki tüm kurumlar, kuruluşlar, karakterler tamamen yazarın hayal ürünüdür. Gerçekle hiçbir ilgisi yoktur. Hikâye şiddet ve olumsuz öğeler içermektedir. Bu nedenle yetişkinlerin okuması için uygundur ve +18 ibaresi bulunmaktadır." TANITIM Görev: Örgütün karanlık kanatları altında barınan ve silah kaçakçılığı yapan bir çetenin kökünü kazımak. Örgütün "dava" yalanlarıyla süslenmiş bir ütopya hayali sunması ve bu yalanların altında yatan asıl neden. Hepsinin altındaki tek ve çirkin bir gerçek nedeni vardı; "Karanlık işlerini daha rahat sürdürebilmek ve ağa babalarına daha çok para kazandırmak." Yurt dışına çıkması gereken ölüm ticareti; silahlar, uyuşturucular, insan kaçakçılığı ve kanla lekelenmiş kara paralar, hep bu örgütün elinden geçiyor, her iki tarafı da zengin eden bir şeytanî simyaya dönüşüyordu. Bu, örgüte vurulan kaçıncı darbeydi? Sayısını unutmuşlardı. Mücadeleleri, akan bir suyun önünü çamurla tıkamak gibiydi; bir yerini kapadıklarında, su başka bir yerden, inatla ve sinsice sızıyordu. Tek çare, kaynağı kurutmak ve suyun çıktığı yeri ebediyen kapatmaktı. İşte tam da bu noktada, devreye gönüllü MİT ajanları girecekti. Onlardan gelecek olan istihbarat, bu amansız savaşta her zaman bir adım önde olmalarını sağlayacak ve nihai zaferi getirecekti. Bu savaş artık kendi lehlerine sonuçlanacaktı. Onlar hakkında hiçbir bilgi yoktu. Bildikleri tek şey operasyonun gizli ucunun, "Kurt" kod adlı dört yiğitten oluşan bir ekip olmasıydı. İntikam Timi, iki başlı ejderhaydı. Bu mücadele kurt ve şahinin omuz omuza mücadelesiydi. Ortak bir amaçları vardı İNTİKAM. Devletin bölünmez bütünlüğü ve düzeni korumanın mücadelesi. Onlar elini taşın altına koyanlardı. Onlar canlarını bu uğurda feda edenlerdi. Şehirde kurt, dağlarda şahin olmaktı. Tüm bunların arasında imkansız bir aşk