Nesillerdir süregelen bir nefretin, toprağı kanla suladığı bir coğrafyada; Furtuna ve Koçari aileleri birbirine ebedi bir kinle mühürlenmiştir. Ancak kaderin cilvesi, bu karanlık nehrin akışını değiştirecek bir kıvılcımı ateşler: Henüz 16 yaşındaki Şerif Furtuna, en büyük düşmanı Adil Koçari'nin ablası Müjgan'a gönlünü kaptırır. Bu, sadece bir aşk değil; ölüme yazılmış bir davetiyedir. Gizli kuytularda yeşeren bu sevda, dünyaya masum bir kız çocuğu bırakır. Fakat o gece, ayın bile yüzünü sakladığı o uğursuz saatlerde Müjgan, bir can verirken kendi canından olur. Şerif'e ise gerçeğin sadece kanlı bir yalanı ulaşır: Müjgan'ın bu yasak sevda yüzünden ailesi tarafından katledildiği söylenir. Şerif için artık gökyüzü hep karanlık, deniz hep hırçındır. Kalbindeki o saf çocuk ölmüş, yerine ruhunu intikamın isine bulamış bir adam gelmiştir. Yıllar sonra Şerif, düşmanını kalbinden sökmek için geri döner. Hedefi, Adil Koçari'nin dünyası olan, uğruna canını verebileceği Esme Er'dir. Şerif'in planı bir hançer gibi keskindir: Esme'yi Adil'den koparacak, onu kendisine mecbur edecek ve bu düğünle Koçari soyunun onurunu yerle bir edecektir. Şerif için Esme, sadece bir zafer takıdır; Adil'e ödettirilecek en ağır bedeldir. Gönül Yarası ve Büyük Yüzleşme ​Ancak Şerif'in intikamla örülü duvarları, Esme'nin bakışlarındaki o tanıdık hüzünle çatlamaya başlar. Planında olmayan, pusulasını şaşırtan o yasak duygu, intikam ateşini söndürmeye yeltenen bir fırtınaya dönüşür: Yeniden, ama bu kez daha yakıcı bir aşk. ​Şimdi Karadeniz'in hırçın dalgaları bir soruyu fısıldıyor: ​"Geçmişin hayaletleri mi galip gelecek, yoksa intikamın küllerinden doğan bu yeni yangın mı?" ​Şerif bir yanda hiç bilmediği, bir yerlerde nefes alan kızının özlemiyle, diğer yanda nefret etmesi gereken kadına duyduğu o sar

Pakize ve Kadir'in mutluluğa adım attığı o görkemli düğün gecesi, silah seslerinin yankılandığı kanlı bir katliamla noktalanır. O dehşet anında Cihan, adeta bir mezbahayı andıran karanlık alanda, canından çok sevdiği Alya'yı bulabilmek için amansız bir mücadeleye girişir. Her köşeyi delicesine arayan, karısını bulamamanın verdiği çaresizlik ve perişanlık içinde çırpınan Cihan'ın o geceki feryatları, Albora ailesinin hayatındaki en ağır travma olarak belleğine kazınır. Bu büyük yıkım Albora ailesinin dinamiklerini temellerinden sarsarken, aradan geçen üç yıl içinde bölgedeki ağalık sistemi adeta bir taht oyununa dönüşür. Hayat, geride kalanları bambaşka şekillerde sınarken, aile bağları da bu fırtınadan nasibini alır. Cihan Deniz, yaşananların gölgesinden uzaklaşması için yatılı okula gitmek ister ve çocuğun korunması adına gönderilir. Cihan, geçmişin ağır yükünü ve Alya'nın bulunamayan izini ruhunun derinliklerine gömmek zorunda kalır. Kendine tamamen farklı bir hayat kuran Cihan, artık duygularını dünyaya kapatmış bir şekilde, ruhundaki yaraları müzik çalarak sarmaya çalışır. Ancak madalyonun diğer yüzü çok daha karanlıktır; Çünkü Alya'nın babası ölen kızının intikamını Alboralardan bir şekilde almıştır. Cihan'ın derin sessizliğinin ardından, kaderin cilvesiyle yolu hiç istemediği bir mekânda ve o kişiyle yeniden kesişir. Bu hikâye, gece ile gündüz kadar farklı iki dünyaya ait insanın, geçmişin kanlı gerçekleriyle yüzleşmek zorunda kalışlarını ve bu karanlık atmosferin içinden filizlenen imkânsız bir aşkı konu alır. #Cihal #UzakŞehir

Volkan Çetin... 33 yaşında, ruhu çoktan infaz edilmiş bir adam. O, şehrin kuytularında yankılanan bir silah sesi, her an patlamaya hazır bir yeraltı madeni. Geçmişin külleri arasında yürürken, ait olduğu çetenin karanlığını tek evi bellemiş. Volkan için "yaşamak", sadece bir sonraki kavgaya kadar hayatta kalma sanatı. Kalbi soğumuş bir lav tabakasıyla kaplı; ta ki o sarsıntıya kadar. ​Duru... Hayatın sadece aydınlık yüzünü görmüş, düzenin ve nezaketin içinde filizlenmiş bir "beyaz". Mesleğine aşık, geleceğe umutla bakan, vicdanı pusulası olan bir kadın. O, kaosun ortasında unutulmuş bir huzur şarkısı gibi. Biri yakmak için doğmuş, diğeri yaşatmak için. Volkan, Duru'nun dünyasına girdiğinde sadece bir yabancı değil, beraberinde tüm felaketleri getiren bir fırtına olacak. Duru, bu adamın içindeki yangını söndürmeye çalışırken kendi kanatlarını mı yakacak? Yoksa Volkan, hayatında ilk kez bir şeyi yok etmek yerine onu korumak için mi savaşacak? ​"Bana dokunma Duru... Ben dokunduğum her şeyi küle çeviririm." "Belki de ben, o küllerden yeniden doğmayı göze almışımdır, Volkan." ​Karanlık, aydınlığı yutmak üzereyken; serseri bir ruhun, tertemiz bir kalbe çarpış hikayesi başlıyor. Kaçış yok, dönüş yok. Sadece ateşin suyla imkansız imtihanı var.

Aşkın ateşi mi daha yakıcıdır, yoksa geçmişin küllenmeyen koru mu? ​Mardin'in sert rüzgarları bu kez sadece tozu değil, geçmişin hayaletlerini de Albora Konağı'nın kapısına getiriyor. Cihan ve Alya, imkansızlıklardan süzülüp kendi cennetlerini kurmaya çalışırken; şehre düşen bir gölge tüm dengeleri altüst eder: Meryem. ​Cihan Albora için Meryem, sadece eski bir defterin kapanmamış sayfası değil; çocukluğunun, ilk gençliğinin ve henüz "Albora" yükünü omuzlamadığı o saf günlerin emanetidir. Meryem'in gelişiyle konaktaki taşlar yerinden oynarken, Alya kendisini daha önce hiç hissetmediği kadar yabancı bir savaşın ortasında bulur. ​Bir yanda uğruna dünyayı karşısına aldığı, ruhunun eşi Alya... Diğer yanda ise ateşin kendisi olan Cihan'ın, arafta kalan ilk aşkı Meryem... ​Cihan, soyadının ağırlığı ile kalbinin ritmi arasında sıkışırken sorulması en zor soruyla yüzleşir: İnsan yaralarını saranı mı sever, yoksa kendisine o yarayı ilk açanı mı? ​Meryem'in gelişi bir son mu olacak, yoksa Cihan ve Alya aşkının en büyük sınavı mı? Albora topraklarında artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak; çünkü bu kez savaş düşmanla değil, bizzat kalple verilecek.

Kanada'da kahvecide karşılaşan Alya ve Cihan'ın kaderi.

Cihan ve Alya karakterlerinin tek bölümlük hikayelerinden oluşan bir seri

Üniversite zamanlarında tanışan OzSin yıllar sonra yeniden kavuşur. One shot