Kadınların hor görüldüğü bu cemiyette güçsüz zannederler onları. Hayatları boyunca ezilmeye muhtaç aciz yaratıklar. Oysa ne kadar da kolaydır kadınları böyle kirli sözcüklerle süslemek. Onları aşağılayıp bir hiç yapmak. Sahi, nedendir bu çirkin ithaflar? Yoksa korkuyorlar mıydı onlardan? Bu yüzden miydi erkekler tarafından aşağılanmak? Bu yüzden miydi hayatlarını bile seçme imkanı tanımamak onlara? Aslında bu değişebilirdi. Kadınlar kendi hayatlarına karar verebilirlerdi. Kate Powell da bu şekilde düşünüyordu. Kadınların kendi hayatlarını, nasıl yaşayacaklarını seçebileceğine inanıyordu. Ve kendi kaderini değiştirmek için her şeyi yapmaya hazırdı. Bu toplum sevgiye karşı çıksa da, büyük bir tutkuyla sevdiği Roberto Clark'ın yanında olmak için herkese karşı çıkmaya kararlıydı. Peki toplumun kalıplaşmış tüm düşüncelerine karşı gelen bu kadına, onun özgürlüğüne adım attığı yolculuğunda ona eşlik etmeye ne dersiniz? --- "Bu erkekler gerçekten çığırından çıktılar. Ama ne yaparsın onlara her halükarda muhtacız." "Hayır, dadı." diyerek itiraz etti Kate. "Biz kadınlar güçlü yaratıklarız. Erkeklere muhtaç değiliz. Ben her zaman bu fikrimi savundum. Kadın istediğini yapmalı, erkeklerden asılı olmamalı. Gezmeli, görmeli, eğlenmeli, hatta çalışmalı. Ben her zaman bu fikrimin arkasındayım. O geri düşünceli üvey babama da sonuna kadar direneceğim. Eminim ki, kadınların da toplumda bir yer tuttukları zaman olacak. O zaman kadınlar erkeklere değil, erkekler kadınlara muhtaç olduklarını zannedecekler." --- Başlangıç tarihi : 31. 07. 2023 Bitiş tarihi : 08. 07. 2024 Düzenlenme tarihi : 01. 02. 2026 Bitiş tarihi : bitmedi 🌊WATTPAD'DE BU İSİMLİ TEK KİTAP 🌊

Bir çocuk düşünün. Elleri kanlı, gözleri yaşlı ve kalbi karanlık. Bir çocuk düşünün. Annesinin sevmediği, terk ettiği ve onu annesizlik ile yapayalnız bıraktığı. Zamanla büyümüşler bu çocuklar, çevreleri, kendilerine ait dünyaları değişmiş. Ama o çocukların kalplerindeki karanlık ve yalnızlık hep oradaymış. Sonra çıkıvermişler birbirlerinin hayatlarına ve birden bire merkezleri olmuşlar o hayatların. Kız neşesi, gülüşü ile yıkmış o büyük duvarları. Adamsa bakışları ile iyileştirmiş o yalnız ve sevgisiz kalbi. Fakat bir sorun varmış. Kız başta nefret ediyormuş adamdan. Sevmiyormuş adamı. Nedenini ise adam yıllar önce kendi elleri ile yaratmıştı. Ama adam durur mu? O da nefret etmeye çalışmış kızdan. Kötü davranmış ona. Kızın nefretini daha da körüklemeye çalışmış. Kız sevmesin istemiş onu, o da sevmemek istemiş kızı. Kız da aynı şekilde. Adamı istememiş, daha doğrusu nefretinin tükenmesini istememiş. Eğer tükenirse o nefret, geriye sadece çiğnenmiş sözler kalırdı. Lakin işler umdukları gibi ilerlememiş. Diller susmuş, boyalar konuşmuş bu hikayede. Her fırça darbesi bir anlatış şekli, her resim eseri ise bir kurtuluş olmuş onlar için. Böyle kurtulmuşlar içlerindeki karanlık ve yalnızlıktan. Sanatla. Peki sen kurtulmak ister misin? --- "Hıh, sana senden nefret ettiğimi söylemiş miydim hiç?" "Hayır." "O zaman bunu benden duy." dedim ve yüzüne yaklaştım. "Senden nefret ediyorum." "Güzel." diyerek tekrardan kulağıma yaklaştı. "Eğer duygularımızın karşılıklı olmasını istemiyorsan o güzel çeneni kapalı tut." Sabır dilercesine nefesimi içime çektim. Bu adam gerçekten sabrımı zorluyordu. --- Yayın tarihi : 09. 09. 2024