Dönem Kurgusu 🌾 +18 vardır "Cihangir'im," dedi Sümbül Hanım, sesindeki o anaç ama otoriter tonla. "Hayırdır oğul? Yüzün solar, aklın başka yerde eğleşir gibisin." Cihangir elindeki çatalı yavaşça bıraktı. Derin bir nefes aldı. Annesine, Baran'a ve Elif'e baktı. "Tarlada bir sıkıntı yok ana," dedi sesi tok bir şekilde. "Ancak benim gönlümde bir yangın var. Bugün çeşme başında bir kız gördüm. Uzun sarı saçları, yeşil gözleri var. Adı Narin'miş. Fatma Ana'nın kızıymış." Sümbül Hanım'ın gözleri fal taşı gibi açıldı. Elif heyecanla yerinde dikleşti, Baran ise abisine gülümseyerek baktı. Sümbül Hanım sevinçten havalara uçacak gibi oldu! "Hele şükür!" dedi Sümbül Hanım ellerini dizine vurarak. "Koca Şahan konağı bir geline hasretti! Kimdir, necidir hemen haber salalım, araştıralım görelim bakalım o narin kızı!"

"Madem nikahına alacaksın beni, neden böyle bir leke sürdün ailemin üzerine? Cevap ver, neden yaptın bunu, neydi bana karşı kurduğun tuzak?" Duraksadı, ardından biraz eğilip gözlerime baktı öfkesini saklama gereksinimi duymadan. "Senin abinin benim bacıma yaptığı şeyi yaptım ben! Ancak seni zorlamadım, sen girdin koynuma. Ama o ibne abin, o puşt tecavüzde bulundu kardeşime! Şimdi onun acısını çekeceksiniz, tüm aile çekeceksiniz! Ailen ömür boyu bu utancı yaşarken, sen de bir ömür benim tutsağım olarak ödeyeceksin bu olanların bedelini!" Abim? Tecavüz? Yanlış anlaşılma vardı, bariz bir şekilde belliydi bu, ama o bunu bilmeden hayatımı mahvetmişti. Gözümde bitiyordu aşkı, zalim bir adam vardı karşımda zira. Ona aşkla bakmıştım, ama o benden bilmediğim bir intikam almıştı. "Sen ne diyorsun, nasıl abime iftira atarsın? Defol buradan yalancı pislik, herşeyin yalanmış senin! Git, yoksa töreler verir cezanı senin!" Verecekti zira, çünkü ben istesem bile bir Ağa'nın ailesinden hiç kimseye göz koyulmazdı. Biliyordu o da, bunu bilerek girmiştik bu yola, ama benimle beraber kendisini de yakmıştı artık. "Töre verecek cezayı, evet! Ama ceza abine ve de iki küçük yeğenine karşılık verilecek! Yeğenlerini bile sağ koydurmam senin, küçük yaşta öldürürüm onları! Bu koca konakta bomboş kalır, bir varis bile kalmaz! Ama sen bunu kurtarırsın Şahbanu, kölem olarak aileni kurtar! Seni bir bedel olarak alacağım, kardeşimin namusunun bedelini ödeyeceksin!"

Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.

Emine Abla anaç bir tavırla genç kızın saçını okşadı. "Sana zarar gelsin istemem. Bir yuvaya ihtiyacın var, Yıldız. Arkanı yaslayabileceğin, güvenebileceğin biri... Mahallede herkesin dilinde tek bir isim var. Rüzgar. Tamircidir, işinin gücünün adamı. Bir de küçücük bir oğlu var. Yalnız büyütüyor çocuğu." Sonra gözlerini Yıldız'dan kaçırır gibi yaptı, biraz tereddütle ekledi: "Çocuğu var... nasıl uygun olur, bilmiyorum işte. Ama Rüzgar sağlam adamdır. Namusludur, çalışkandır. Oğluna da gözü gibi bakar. Belki de seni en iyi o anlayabilir." Yıldız şaşkınlıkla baktı. Dudaklarından istemsizce döküldü: "Rüzgar mı dedin?" "Evet," dedi Emine Abla. Yıldız, zihninde bir anı canlandı. Birkaç ay önce, mahallenin sokaklarında bir çocuğun ağlayarak koştuğunu görmüştü. Küçücük bir oğlan, kaybolmuştu. Yıldız onu sakinleştirip babasına götürmüştü, tam o sırada koşarak gelen, telaş içinde bir adam çocuğu kucaklamıştı. Adamın gözlerindeki panik, oğluna sarıldığı andaki şefkati hâlâ gözlerinin önüne geliyordu. "Rüzgar..." diye fısıldadı Yıldız kendi kendine. "Demek o..."

Ali Murat Karahan, cezaevinden çıktığında tüm kasaba onu bekliyordu. Gülferah'ın ise bekleyecek kimsesi yoktu. Bir gece yarısı, bir sokak lambasının altında yolları kesişti. Kurtarılmakla korunmak arasında ince bir çizgi vardı. Bu evlilik bir anlaşmaydı. Ama Taşlıyokuş, gelinlerini kolay bırakmazdı.

İftira yüzünden adı kirlenen ve babası dışında kimse tarafından sevilmeyen kız ve 15 yıl önce köyü terk eden adam. Yıllar sonra köyüne geri dönerken göl kenarında kırmızı fistanlı bir kıza aşık olacağından habersizdir. "Bazı çiçekler bahçede değil, uçurum kenarında açarmış. Kimse koparmasın diye değil, kimse sevmesin diye..." Mihriban, titreyen elleriyle saçındaki çiçeği düzeltti. "Git buradan beyim" dedi sesi titreyerek. "Benim yanımda duranın adı kirlenir, ruhu kararır." ​Karahan, bir adım daha yaklaştı. Aralarında sadece bir nefeslik mesafe vardı. "Benim adım zaten karaydı Mihriban" dedi Karahan. "Senin alacan benim karama ışık olur ancak. Kim ne derse desin, sana laf söyleyenin dilini, taş atanın elini kırarım!" Kitap şahsıma aittir. Çalınma gibi olasılık olduğunda kanalınız şikayet ettirilecektir! Kitap kapağı: Damla_yazar

Bir köy masalı... *dönem kurgusu *yaş farkı içerir

Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa +18 bölümler olacaktır. * Agah ağa konağa girdiğinde yüzü gergin, kaşları çatıktı. Hızla merdivenlerden çıkarak çalışma odasına ilerlerken bir anda adımları duraksadı ve balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Fakat ilk defa seslenişi cevapsız kaldı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran'ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı iki kere çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak boş odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle gayrı ihtiyar kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Kadının kalkan elini takip etti. Elindeki köpüklü bezi göğüslerine sürterek kafasını geriye doğru yatıran kadınla içi yanmaya başladı. Dimdik duran uçları sertleşmiş göğüsleri avuçlasa avucundan taşacaktı. Hele o kalçaları... Elini atsa kıpkırmızı olacak kadar beyaz ve dolgunlardı. Yutkundu Agah bir adım geri çekildi. Zar zor kafasını çevirip gidecekti ki onu gördü. Kadının inleyerek en kuytu mahremine götürdüğü eli onun için son nokta olmuştu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti

Yaralı bir ceylanın peşinden kadere koşulur mu? Annesinin köyüne hasta dedesini ziyarete gelen genç doktor Narin, ormanda ot toplarken yaralı bir ceylanla rastlaşır. Ceylanı tedavi ettikten sonra çıkan fırtınada yolunu kaybeder ve bu defa da tesadüfen avcısıyla karşılaşır. Olaylar karışıp içinden çıkılmaz bir hâl alır ve Narin Hekimoğlu'nu kurtarmaya çalışırken kendini köyün geçmişten gelen kanlı hesaplaşmalarının tam da ortasında bulur. Kader hem kendi hem de Hekimoğlu için ağlarını çoktan örmüştür. ❝Evleniyorsun Narin Hanım, hem de hemen yarın. Ya kan ya da kan...❞ Olaylar 70 - 80'li yıllar arasında geçer. ▪︎Yetişkin içerik bulundurur. Rahatsız olunduğu takdirde okunmamalıdır. ▪︎Kaba saba yorumlar yapıldığı takdirde okur direkt olarak engellenecektir.