Arina, son 4 yılını Türkiye'de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylardan dolayı mekandan ayrılmak ister, fakat işler onun isteği üzerine gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir. Bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasız Patron lakabı ile tanınan adamın esiri olur. "Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce en son duyduklarım bunlar oldu. "Artık istesen de kurtuluşun yok."

"Ulan, diyor insan ister istemez. Bu kadar küçük bir şey de yaşıyor, konuşuyor. Hatta iç organları da var." Arşın yıllarca kardeşinden dinlediği Yüsra'ya karşı içten içe bir ilgi besler. Ufak, sevimli bir buzdolabı poşetine benzettiği kızı görmek için her fırsatı kollasa da bir türlü bunu başaramaz. Nihayet sıcak bir ağustos gününde evinin mutfağında onunla karşılaştı. Tezgaha çıkmış, tabak almaya çalışan minik şeye seslendi ve onu korkutup kollarına düşmesini sağladı. Güzel gözlerini gördükten sonraki yeni hedefi ise Yüsra'yı kollarına tekrar tekrar almaktı.

20 yaşında iç mimarlık 2.sınıf öğrencisi ,dış çevre ile çok bağıntısı olmayan genç bir kız. 26 yaşında acımasız, zalim adını bile duyunca korkmaya yeten,dünyaca ünlü teknolojisi şirketin sahibi ve yeraltı dünyasının ,dünyaca ünlü mafyası. Herkese karşı soğuk, sert , acımasız olan mafyanın sevdiği yanındaki değişimi... 2 sene önce üniversite okumak için İstanbula gelen genç kız ,mafyanın ona aşık olması ile hayatı bir anda değişir. Acaba sonunda mutlu olabilecekler mi, yoksa sadece mafyanın sevmesi ile mi kalacak??? Eftelya babasının onu kumar borçları için sattığını bilmez, ama bunu öğrenen Mert onu korur ve bu yapılanlara karşı onlara büyük bir ders verir... Bu benim ilk kurgumudur eğlence amaçlı yazılmıştır...

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

Kitabı tamamen düzenlemeye aldım. İlk on bölüm kısa olduğu için uzatıyorum, yazım ve mantık hatalarını da düzeltiyorum. Düzenleme süreci bittiğinde bölümleri yenilenmiş hâliyle paylaşacağım. Kitapların arasında kaybolmak, Firuze için bir kaçıştı. Düzenli raflar, sararmış sayfalar ve eski ciltlerin kokusu... Hepsi dış dünyanın gürültüsünü susturuyordu. Sessizlik alışkanlıktı onun için. Güvenli, tanıdık, kimsenin karışmadığı bir dünya. Ta ki, bir mesaj yanlış kişiye gidene kadar. Ve o kişi, kitapların aksine sessiz değildi. Tahir'in hayatı; gece kadar karanlık, kuralsız ve tehlikeyle örülmüştü. Bir kitap listesiyle başlayan bu tesadüf tanışma, ikisinin de kaderini yavaş yavaş silmeye başladı. Tozlu sayfalar açıldıkça, geçmişin karanlığı satır aralarına sızacaktı. 060625 🕯️

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

Elinin sıcaklığını ve kokusunun yaklaştığını hissettim. Normalde temastan hoşlanmamasına rağmen eliyle çenemi tutarak kafamı kaldırdı. Yüzüme doğru hafifçe yaklaşarak, "Sen beni bitirdin Savaş Demir Türkkaya! Ama bende seni bitireceğim. Sürüneceksin. Burnun sürtecek. Gebereceksin. Ama ağzını açıp da 'yardım et' diyemeyeceksin kimseye." Bu duruma geleceğimi sanıyorsa, çok büyük yanılıyordu. Ben kimseden yardım istemezdim. "Asla, dediklerimin ağırlığından dolayı özür dilerim. Ama asla kimse için ağlamam!" Yüzüme biraz daha yaklaşarak, "Asla, asla dememelisin Üsteğmen. Kaybedeceksin. Bir uçurum olacak. Ayağın kayacak. Düştü düşecek derece de olacaksın." Dedi fısıldayarak. Bu ifadesini daha önce görmemiştim. Çok sakindi. Ama huzursuz edici bir sakinlikti. "Bana yalvaracaksın. Allah'a yalvaracaksın. Savaş Demir. Her firâkın bir visâli, her belânın âhiri Her cefânın bir vefâsı, her gamın bir pâyânı var. Sen bana yaşattığın acıyı yaşayacaksın. Benim senin için yaşadığım acının aynısını, sende benim için yaşayacaksın. Bu söyledilerimi beyninin bir tarafına not et!" Dedikten sonra, ilk elinin sıcaklığı kayboldu. Sonra kokusu yavaşça gitti. Gölgesi de gittikten bir sonra adım sesleri de kayboldu... Tamamen küçük bir yanlış anlaşılmadan dolayı biten, ama yıllar sonra küllerinden yeniden doğan aşkı okumaya hazırmısınız. O zaman keyifli okumalar dilerim... Yayınlanmaya başlanan tarih 02:12:2024 Hikaye tamamen şahsıma aittir. Çalınma, kopyalanma gibi bir şey olduğu gibi direkt hukuğun devreye gireceğini bilmenizi isterim...

''Ne... Ne anlaşması?'' diye fısıldadım, sesim güçsüzdü. ''Ben hiçbir şey hatırlamıyorum. Nasıl böyle bir şeye razı olabilirim?'' Aras'ın dudaklarının kenarı alaycı bir şekilde kıvrıldı. ''Razı olacaksın. Çünkü başka seçeneğin yok. Bu, senin için de benim için de en iyi çözüm. Ve unutma, bu evlilik, planlandığı tarihte gerçekleşecek. Senin hafızan olsun ya da olmasın, bu değişmeyecek.'' Sözleri, bir jilet gibi keskindi. Bir adım daha yaklaştı. Aramızdaki mesafe tamamen kapandığında, ani bir hareketle elini uzattı ve çenemi sertçe tuttu. Parmakları, kemiklerimi ezermişçesine sıkıca tuttu. Acıyla inledim, gözlerim istemsizce doldu. Bakışları, karanlık ve tehditkardı. ''Anlaşıldı mı?'' diye tısladı, sesi boğuk ve öfke doluydu. ''Bu bir oyun değil, Duru. Senin o masum, hiçbir şey hatırlamayan hallerin beni ilgilendirmiyor. Bu evlilik olacak. Sen de buna uyum sağlayacaksın. İster iste ister isteme.'' 17/10/2025

mafya, aşiret, anlaşmalı evlilik. "Senin için dünyayı yakarım, Mersa." dediğinde, nefesinin suratıma çarpması beni ürpertti. Kesinlikle ondan böyle bir hamle beklemiyordum. Nefesinin suratıma çarpmasından dolayı kendiliğinden birkaç adım geriye gittim. Sırtım duvara yaslanınca, iyice yakınıma geldi ve kafasını eğerek yüzümüzü eşitlemek yerine, bir elini çeneme yerleştirip kafamı kaldırarak ona bakmamı sağladı. "Ne bir başkası, ne de bütün dünya. Çok istiyorlarsa çıksın karşıma. Senin için gözümün kararmayacağını mı sanıyorsun?" dedi, sözlerini bir bir yapacağını biliyordum. Bunu bilmek sertçe yutkunmama sebep oldu. 05.11.24

"Nefes aldım, herkesin suçu için ben nefes aldım." dedim ve gözlerimi açıp onun katı yüzüne baktım. "Ben sadece o cehennem evden kurtulmak için evleniyorum, bana aynı hayatı yaşatacaksan eğer bırak!" "Ben bir kadına vurmam." dediği anda kapı açıldı. Gözlerimin dolu olduğunu hissedip hızlıca sildim gözlerimi. İçeriye giren abim ve Hakan Bey bana şaşkınca bakarken hiç anlamadığım bir anda Kerim Ali konuştu. "Biz karar verdik." dediğinde abim kaşlarını çattı. "Neye?" diye sorduğunda Kerim Ali'nin arkası bana dönüktü ama dikleşmesinden abime sinirle baktığını düşündüm. "Hafta sonu..." dedi ve bana dönüp bileğimden tutarak beni yanına çekti. "Düğünü yapacağız." dediğinde şaşkınca ona baktım. O ise söylediklerini garipsememişti. Ama ben garipsemiştim; bir erkeğin şiddete başvurmadan koruyuşunu, bileğimi kıracak gibi değil de zarifçe tutuşunu... ~ Kerim Ali & Kumru