"Neden gün batımlarını bu kadar seviyorsun?" "Gün batımlarını öylece oldukları gibi sevmiyorum hyung," gözlerini araladı Sangwon, yavaşça hemen yanında oturan, varlığının ve orada oluşunun güvenini hep hissettiği Leo'ya döndü. "Onları en çok seninle izlediğimde seviyorum." --------------- [Ald1's Lee Leo and Lee Sangwon's fanfiction]

Belki bedenim toprağa karışacak, kanlarım her zerremden arınıp köklere can olacak ve ben, bir daha gelmemek üzere gideceğim dünyadan. Lakin anneciğim,unutmaman lazım, senin kaçıp gittiğin bu topraklar benim yuvam olacak ve ölsem, yıllar geçip ağaç olarak dönsem de beni hep kucaklayacaklar. Fakat sen, sen, oturduğun kadife koltuğunda ölüp altın kutularda saklansan da toprak seni sarmayacak. Çünkü senin, sana ait bir vatanın olmayacak. - Harry, Donggyu, dkb, tunexx bxb, mlm leo, sangwon, ald1 Minific - bolumler yavas yavas gelecek

Sangwon hep babasının oğlu oldu. - Leo&Sangwon, ald1 bxb Bilincakisi - kısa hikaye

O akşamdan sonra, alt sokağımızda oturan ve iki kere intihara kalkışan ama ikisinden de sağ çıkan Na Jaemin'e çarşamba ve cuma olmak üzere haftada iki gün ders vermem kararlaştırıldı. Cumartesi günü ise sadece evine gidecek ve vakit geçirecektim; birlikte televizyon seyredecektik, Dolores'in kurabiyelerinden yiyecektik, spor dergilerine bakıp ergenlik çağındaki erkekler gibi davranacaktık. Ama o zamanlar anlamadığım bir şey vardı. Na Jaemin yalnızca her şeye gülen, yemek yemekten zevk alan, kuşları ilginç bulan, sargı bezlerine keçeli kalemle yıldızlar çizen ve çocukken diş macunu reklamında oynayan on yedi yaşında bir gençti. Ve asıl yok olan kişi bendim. tw! intihar, homofobi, şiddet +18 091023-230425 na jaemin+lee jeno 🦢

yatağımın hafifçe sallanmasıyla uyandım, etrafta sıradışı bir şeyler yoktu. zaten size o gece ile ilgili söyleyebileceğim tek şey, oldukça sıradandı, olurdu.

"rica edeceğim, insanları görmemiş taşralılar gibi elinizle işaret etmeyin küçükbey" 11-07-2019

aylardır her gün aynı evin dört duvarı arasında yalnızca ikimiz varız. ya da sadece jaemin var, artık kestiremiyorum. －slow update ©l0velyuta

bilinmeyen numaradan seungcheol'e konum gelir. texting + düzyazı

Aşkını ilan etmek için duygu dolu bir mektup yazan Jeonghan heyecanla cevap beklerken mektubunu bir anda okulun belalı tipi Seungcheol'ün elinde görür.

Bazı hikayelerin daha ilk cümlesinden sonunu anlayabilirsiniz. İşte bu öyle bir hikaye ve Jeonghan'ın ilk cümlesinden her şeyi basitçe anlayabiliriz. "Tanrım, beni tüm bu acıdan kurtar."