Bazı insanların geçmişi vardır. Benimse eksik parçalarım. Çocukluğumun büyük kısmını hatırlamıyorum. Hatırladıklarımın da ne kadarının gerçek olduğundan emin değilim. Bir şey oldu.Benim anımsayamadığım bir şey. Bazı şeylerimi kaybettim. Belki insanları, belki anıları, belki de kendimden bir parçayı. Sonra yıllar geçti. Yeni bir hayat kurdum. Yeni insanlar tanıdım. Her şeyi geride bıraktığımı sandım. Ta ki onunla karşılaşana kadar. İlk gördüğün an farkettim bir terslik olduğunu. O beni tanıyormuş gibi bakıyordu.Ben tanımıyormuş gibi davranıyordum. Ya da gerçekten tanımıyordum. Bilmiyorum. Bildiğim tek şey, ne zaman gözlerime baksa içimde açıklayamadığım bir şeylerin kıpırdadığıydı. Sanki zihnim unutmuştu. Ama bedenim hâlâ hatırlıyordu. Ve bazı hikâyeler, ne kadar kaçarsan kaç, yarım kalmayı kabul etmiyordu. "Her şey bir yana Gece... Ben yönümü Ay'a çeviririm. Hiç sıkıntı değil. Peki ya sen? Sen pusulanın yönünü bulabilir misin?"