Tłem książki są lata 70. i pachnące morską bryzą Sun Hall, kolebka muzyki rozrywkowej. Główna bohaterka, Jasmine Rose, prowadzi beztroskie życie, otoczona miłością rodziców - uznanych gwiazd folku. Jas żyje pasją do muzyki, a jej bratnią duszą jest Olivier Evans. Przyjaciele na długie godziny zamykają się w prowizorycznym studiu, gdzie nagrywają swoje kompozycje, dopóki jednej nocy świat Jasmine nie rozpada się na kawałki. Podwójnie Jasmine Rose to historia: - o stracie i dojrzewaniu brutalnie odartym z niewinności, - o przemocy psychicznej, która zakrada się bocznymi drzwiami i bezkarnie rozsiada w naszym salonie, - o odnajdywaniu siebie oraz stawianiu pierwszych kroków na nowo - we własnym rytmie. Tekst zawiera treści, które mogą zostać uznane za wrażliwe (przekleństwa, przemoc psychiczną, alkohol, morderstwo, samobójstwo, żałoba itp).

Klienci Klary Zgierskiej nie wystawiają publicznych referencji. Jej nazwisko przekazywane jest w prywatnych rozmowach na najwyższym szczeblu decyzyjnym. Wtedy, gdy w firmie wszystko zaczyna się walić. Początkowo wydawało się, że to zlecenie będzie podobne do innych i, jak wszystkie poprzednie, zakończy się sukcesem. Michał Konarski, wiceprezes „Drac-Polu", nie zamierza się liczyć z planami zarządu. Zrobi wszystko, aby je pokrzyżować. Nawet jeśli w efekcie ucierpi ktoś niewinny. Sprawy zawodowe mieszają się z prywatnymi a przemoc z naiwnością. Wszystko to w środowisku ludzi bogatych i wpływowych, gdzie jedna plotka potrafi zatrząść wielomilionową firmą. Powieść traktuje o sprawach trudnych: o przemocy, w tym seksualnej, wykorzystaniu, manipulacji. Dla czytelników dorosłych.

TYGODNIK. Felietony o pisaniu, pół-żartem i pół-serio. To jest poradnik dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z pisaniem. Tych, co nie szukają mądrości ludzi, którzy byli na początku drogi dawno temu i dla nich "to przecież oczywiste". Bo nic nie jest oczywiste, kiedy się zaczyna. Ten (Bez)Radnik powstał dla tych, którzy mają pytania. Dużo pytań. I nie wiedzą, do kogo je skierować.

Jack przeżył katastrofę i razem z Rose dopływa do Nowego Jorku. Czy wielka miłość, zrodzona na Titanicu, ma szansę przetrwać? Jak nowojorskie ulice, przyjmą artystę bez grosza i damę z wyższych sfer? Czy Jack i Rose, zdołają zbudować swoje wspólne życie w obcym, wymagającym mieście? Czy siła ich uczucia jest wystarczająca, by pokonać przeciwności i różnice klasowe?

Ariel - inteligentny i bogaty psycholog celebryta, psychoterapeuta elit, wykładowca uczelniany, z własną prywatną kliniką. Julia, niegdyś zwana Kleo - szkolna psycholożka z trudną emocjonalnie przeszłością. Sześć lat temu zerwała tę znajomość, uznając, że on zrobił jej krzywdę. Czy on będzie miał szansę odkupić winy? Czy ona będzie w stanie mu zaufać? I czy w ogóle jest sens wchodzić drugi raz do tej samej rzeki? Powieść powstaje na życzenie czytelniczek, które domagały się informacji, jak ułożyły się losy bohaterów po latach. Można czytać jako samodzielny utwór, bez znajomości wcześniejszych części. TW: przemoc psychiczna

Holly jest milenialką. Rozczarowaną, zmęczoną i wychowaną w obietnicach rzeczywistości, która pozostała w poprzednim tysiącleciu. W świecie, w którym dorastała, mówiono jej, że ciężka praca popłaca, a dyplom gwarantuje szacunek i dobrą posadę. Z kolei przyszło jej żyć w czasach, w których ciężko pracuje - a jedyne, co za to dostaje, ten chroniczny brak chęci do czegokolwiek oraz poczucie, że pracodawca wysysa z niej radość życia. Wykształcenie też ma, dlatego... pracuje na kasie w markecie. Mężczyźni? Nie mniej rozczarowujący. Wciąż przekonani, że płyn do naczyń rozpuszcza ręce; że to o nich trzeba zabiegać, bo inaczej "pójdą do innej". Matka powtarza Holly, że ma zbyt wygórowane oczekiwania i żyje z głową w chmurach. Przez to coraz częściej zastanawia się, czy naprawdę coś poszło nie tak - czy może po prostu ktoś ją oszukał w pakiecie startowym dorosłości? Aż pewnego dnia dzwoni ciotka. Ta ekscentryczna, która mieszka z przyjaciółką, nigdy nie wyszła za mąż i zawsze płynęła "pod prąd". Musi wyjechać do sanatorium i potrzebuje kogoś, kto zaopiekuje się babcią i domem. Holly nie waha się długo. Pakuje dwie pary dżinsów, złudzenia o łatwym życiu zostawia na dnie szuflady, wsiada do pekaesu i rusza na koniec świata. By... wylądować pośrodku niczego, utknąć w błocie i odkryć, że nawet zasięg ją porzucił. Kiedy sytuacja wydaje się beznadziejna, poznaje sąsiada. Gumowce, broda i spojrzenie, które budzi niepokojąco znajome wspomnienia. Bo okazuje się, że „obcy" to ktoś, kogo znała kiedyś bardzo dobrze. Przyjaciel z dzieciństwa. Ten, o którym miała nigdy więcej nie myśleć. Ucieczka zamienia się w konfrontację - z przeszłością, niewypowiedzianymi żalami i sobą sprzed lat. A koniec świata przestaje być miejscem schronienia, stając się przestrzenią, w której nie da się już udawać, że wszystko było w porządku.

Dalsze losy Wojennych dziewczyn. Skupiłam się głównie na życiu uczuciowym Ewy. Czy jej związek z Sońką przetrwa? Jak będzie wyglądała jej dalsza relacja z Witkiem, Karoliną, Marysią i innymi bohaterami? Jeśli macie ochotę znów odwiedzić plebanię, mieszkanie dziewczyn albo pałac w Złoczewicach, to serdecznie zapraszam do czytania! To moja pierwsza praca tego typu, którą tu zamieszczam, więc proszę o wyrozumiałość. Dopiero się uczę, więc na pewno nie ustrzegłam się błędów. Uwaga! Zawiera sceny, które mogą być drastyczne dla niektórych czytelników! To czysta twórczość fanowska, pisana z pasji do serialu. Nie jestem zawodową pisarką, nie pobieram z tego tytułu żadnych korzyści majątkowych. To hołd fanowski.

Izabella wprowadza się do mieszkania otrzymanego w spadku po zmarłej ciotce. Lokal znajduje się na warszawskiej Pradze Północ, która od dziesiątków lat rządzi się własnymi zasadami, niezależnie od decyzji władz miasta czy obowiązującego prawa. Trudno jest wejść w hermetyczną społeczność, szczególnie gdy daje się młodej kobiecie odczuć, że nie jest tu chciana. Ale co zrobić, gdy mieszkanie po ciotce jest w tej chwili jedyną życiową przystanią? Czy trudne początki osłodzi jej widok przystojnego sąsiada? Czy wręcz przeciwnie? A do tego „stare grzechy rzucają długie cienie", jak mawia przysłowie, i o Izabellę w każdej chwili może upomnieć się przeszłość? Ta, od której uciekła i do której absolutnie nie zamierza wracać? Historia ta mogłaby się dziać w slumsach Londynu czy Mediolanu, okolicy zamieszkanej przez white trash w którymś z dużych miast USA, przedmieściach Moskwy. Chyba każde z miast na świecie ma takie miejsca, gdzie „obcym wstęp wzbroniony". Ta akurat dzieje się na Pradze. Choć pewnie nie tylko i całkiem możliwe jest, że razem z bohaterką ruszymy do Londynu, Rzymu czy na Sycylię. Jeśli chcecie poczuć egzotyczny dla większości klimat, gdzie przeszłość przeplata się z przemocą, słowo „nie" znaczy niewiele a w rzeczywistości najważniejsze jest słowo lokalnego Szefu, zapraszam! W niniejszej historii dość swobodnie zostały potraktowane pewne motywy a autorka, czyli ja, niezbyt przyłożyła się do researchu. Powieść, z uwagi na pojawiające się motywy przemocy fizycznej i emocjonalnej oraz sceny seksualne, została podniesiona do kategorii „dla dorosłych". TW: przemoc fizyczna, psychiczna, emocjonalna, przestępczość, seks.

Osiemnastoletnia Celia Rojas to ambitna początkująca tancerka o silnym charakterze i wielkich ambicjach. Celia pragnie wybić się na scenie tanecznej, ale jej emocjonalna natura sprawia, że często wikła się w burzliwe relacje. Jest odważna, choć czasem zbyt impulsywna. Celia trafia na prestiżowy obóz artystyczny w malowniczym górskim kurorcie. Tam poznaje dwóch chłopaków: Adriana Navarro, charyzmatycznego DJ-a, który skrywa bolesną przeszłość związaną z długami i lojalnością wobec niebezpiecznych ludzi. Mimo swojej zuchwałości ma miękkie serce i głębokie uczucia wobec Celii. I Gabriela Vargasa, wrażliwego fotografa o tajemniczym spojrzeniu, który szuka piękna w każdym momencie życia. Z pozoru idealny, kryje w sobie sekrety i moralne dylematy. Jest zauroczony Celią, ale jego wybory nie zawsze są czyste. Między nimi rodzi się pełen pasji i napięcia trójkąt emocji, rywalizacji i niebezpieczeństw. W obliczu skomplikowanych decyzji Celia musi wybrać między swoim sercem a marzeniami.

Kiedy zaczynałam na Wattpadzie, nie miałam nikogo, kto udzieliłby mi rad dotyczących nie tego, jak pisać, ale jak tworzyć na Wattpadzie. Bo to nie jest poradnik o tym, jak pisać. Nie jest i myślę, że nie będzie. To poradnik o tym, jak publikować, tworzyć i być widocznym na Wattpadzie. Mam nadzieję, że stanie się zbiorowiskiem mądrości od czytelników do autorów, od autorów do autorów i od autorów, do czytelników.