"Korkuyorum."

Bir deney için uyutulduğumda 20 yaşındaydım. Paraya ihtiyacım vardı ve risk görünmüyordu, bu yüzden kabul etmiştim. Zaten bir ay sonra uyandıracaklardı. Fakat beklediğimin aksine 132 yıl sonra uyandırılmıştım. Ve uyandığımda Dünya ölüyordu.

"Nerede olduğunu söyle, hemen geleceğim yanına."

Aera, saklanmak için limandaki en yanlış gemiyi seçmişti.

Park Byeol akıl hastanesinde çalışan bir psikiyatristti. Şimdiye kadar hiçbir psikiyatristin başa çıkamadığı Kim Seungmin'e bakmakla görevliydi...

"Öldün sanmıştım..."

İkinci Dünya Savaşı.. Herkes Avrupa'yı konuşuyordu, ama Doğu Asya'da kadınların başına gelenlerden habersizlerdi.. ☆Kitabın kapak fotoğrafı: @Gizstaa 'ya ait. ☆Hikayeni veya konusunu izinsiz çalıp, yayınlamayınız‼️ ©MekoSTAY.

Geçmişe dönseydiniz, ne yapardınız?

"Bu şehirde kol gezen bir katil var. Adına 'Şiddet' derler. Delinin tekidir ve insanları öldürmekten zevk alır. Hem de en ağır işkencelerle..." * "Bu kadar şanssız doğmak zorunda mıydım?" Hıçkırıklarının arasından zorla konuşuyordu. "İnsanlar şansları ve talihsizlikleri eşit şekilde yaratılırlar, Violence. Ne kadar acı çekersen o kadar sefasını sürersin." "Bugüne kadar acı çekmekten başka bir şey yapmadım ama." "Demek ki tüm bu kötülüklerin karşılığını alacağın daha upuzun bir hayatın var." + Ayrıntılı yazılmış işkence sahneleri içerir. Rahatsız olacaksınız uzak durmanızı öneririm. !! Angst !!

[Ne kadar üzgünsen o kadar mutluyum. Ne kadar incindiysen o kadar eğlendim.] Ülkenin her yerinde, neredeyse her duvarda benim ismimi görebilirsiniz. Beni arıyor ve bulmaya çalışıyorlar fakat doğruca gözlerine baksam bile beni göremiyorlar. Ben kim miyim? Etrafına bir bak. Şu duvardaki ilanı görüyor musun? Hani üzerinde 'Chronosaurus' yazan. İşte o benim adım. 《Uyarı: Kan, şiddet, küfür, işkence vb. şeyler geçiyor. Rahatsız olanların okumamasını tavsiye ederim.》