Savaş bitti denildi. Ama varlıklar huzur için yaratılmamıştı. Bu dünyada barış bir son değildi. Sadece daha büyük bir karanlığın sessizliğiydi. Irklar yan yana yaşadı, ama hiçbiri geçmişini gömmeyi başaramadı. Vampirler kanla yazılmış antlaşmaları hatırladı. Kurt adamlar zincire vurulmuş doğalarını. Warengler savaşın asla bitmediğini bilenlerdi. Büyücüler her gücün bir bedeli olduğunu gördü. Cadılar doğayla yapılan kadim anlaşmaların çatırdadığını hissetti. Yolcular zamanı izledi. İribisler her şeyi hatırladı. Ve hepsinin zihninde bir isim dolaştı: Karyon.

"Korkuyorum."

Bir deney için uyutulduğumda 20 yaşındaydım. Paraya ihtiyacım vardı ve risk görünmüyordu, bu yüzden kabul etmiştim. Zaten bir ay sonra uyandıracaklardı. Fakat beklediğimin aksine 132 yıl sonra uyandırılmıştım. Ve uyandığımda Dünya ölüyordu.

"Nerede olduğunu söyle, hemen geleceğim yanına."

Aera, saklanmak için limandaki en yanlış gemiyi seçmişti.

"Öldün sanmıştım..."

İkinci Dünya Savaşı.. Herkes Avrupa'yı konuşuyordu, ama Doğu Asya'da kadınların başına gelenlerden habersizlerdi.. ☆Kitabın kapak fotoğrafı: @Gizstaa 'ya ait. ☆Hikayeni veya konusunu izinsiz çalıp, yayınlamayınız‼️ ©MekoSTAY.

Geçmişe dönseydiniz, ne yapardınız?

"Bu şehirde kol gezen bir katil var. Adına 'Şiddet' derler. Delinin tekidir ve insanları öldürmekten zevk alır. Hem de en ağır işkencelerle..." * "Bu kadar şanssız doğmak zorunda mıydım?" Hıçkırıklarının arasından zorla konuşuyordu. "İnsanlar şansları ve talihsizlikleri eşit şekilde yaratılırlar, Violence. Ne kadar acı çekersen o kadar sefasını sürersin." "Bugüne kadar acı çekmekten başka bir şey yapmadım ama." "Demek ki tüm bu kötülüklerin karşılığını alacağın daha upuzun bir hayatın var." + Ayrıntılı yazılmış işkence sahneleri içerir. Rahatsız olacaksınız uzak durmanızı öneririm. !! Angst !!