"මම තමුන්ගෙ ලොකු තාත්තා කියලා මතක තියාගන්නවා" ~ යසින්ද්‍ර තිව්මාල් ගජනායක ~ "ලොකු තාත්තා නෙවේ සීයා තාත්තා වුනත් තමුසෙ මගේ සින්දෘ එච්චරයි" ~ මිහිනරු කේත්මිථ ගජනායක ~

ආදරේ කියන්නේ කරගහන්නම ඕන දෙයක් ~ අහම්බෙන් හිමිවුණ ආදරය විරේන් ❤️ කාව්‍ය 2025/11/08

බරපතල විදියට ලේ රත් කරගන්න ඕන නැති හිනා වෙලා කියවන්න පුලුවන් ආතල් / romance දුකත් පෝඩ්ඩ්ඩක් විතර තියන කතාවක්.. එහම ඔක්කොම ටික balance එකෙ තිබ්බෙ නැතිතන් ජීවිතේ පුදුමාකාර විදියට නීරසයි🌝

මරණවට වඩා ලෝකේ පලිගන්න ක්‍රම ඕනේ තරම් තියනවා.. - ආග්‍ර - උබ රිද්දන උපරිම විදියට මම රිද්ද ගන්න ලෑස්තියි... - ආරූ -

බය නැතුව මට ලං වෙයන්..... මගේ මේ පපුව අස්සේ උබට ඇවිලි ඇවිලි නිවෙන්න පුළුවන් මගේ ශාදී.... - ආග්‍ය රුවේන් ෆ්‍රනෑන්ඩෝ -

Drugs වලට addict නොවි වෙන දේකට addict වෙන්න ධෘව්.... - කලාත්ම සියොත් බෝවිට ( රෝජා) - බූන්දි වලට වඩා රස drug එකකට වඩා මත් වෙන රතුම රතුපාට ඔය තොල් ඉක්මනටම මගේ වෙන්න ඕනේ රෝජා.... අදට නැවතුනාට ඔය තොල් වල රහා බලපු දාට මට නවතින්න අමතක වෙයො.... - ධෘවින් ශිවාන් රාමක්‍රිශ්න ( කැ$ දෙමලා)-

" මං ඔයා දිහා බලන විදියට ඔයා මං දිහා බලන්නෑ කියලා තේරෙද්දි රිදෙනවා වේඝ් !! " - නූර් " හිතක් කියන්නේ ආයෙ පණ ගන්න බැරි දෙයක් නෙමේ නූර්" -අධීර " ද්‍රෝහිකම කියන්නේ සමාව දෙන්න පුලුවන් වරදක්නම්, සාතනුත් ස්වර්ගයට වෙලා දෙවියන් වහන්සේගේ එහාපැත්තෙන් ඉඳගෙන ඉඳී "

ඩුකු ඩුකු ඩුකු ! මහ සද්දෙන් සද්ද කරගෙන ඉස්සරහට ඇදුනෙ උඩරට මැණිකේ කෝච්චිය නම් නෙවෙයි. ලාවුළු ගස් අතරින් වැලිගම්බර අසිරිය කියාගෙන ඉස්සරහට ඇදුනු මන්දගාමී බස් රතය ඒ සිරි අසිරි වින්දෙ පාලු කැලේ තනි මකාදාලා. කොස් පොලොස් වලින් සරුසාරෙට තිබුන ලාවුළු වත්ත මැද්දෙ ලන්ද දිහා ඉදපු එලදෙනක් බෙරිහන් දුන්නෙ තමන්ගෙ වහු පැටියා දිහා බලන්. ඒ අතරෙ ඒ ලන්ද මැද තිබුනු පුන්චි ගේ පිලිකන්නෙ ඉදන් ඇහුනු කන්දොස්කිරියාව නිසා ලාවුළු ගසුත් කලකිරීමෙන් හීල්ලුවෙ කාලයක් තිස්සෙ ඇහෙන මේ නාඩගම් වලින් විවේකයක් නැතුව. "තරහ ගන්න එපා සුදු මහත්තයා ! තරහ නිවන්න" අජේ කියනවා ඇහිලා මදුරුවො තල තල ඉදපු අජේගෙ සුදු මහත්තයා බෙරිහන් දුන්නෙ ඔලුවෙ අත ගහගෙන. "අනේ යකා අවුස්සන්නෙ නැතුව පැත්තකට පලයන්කෝ !" _____________________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් සිංහල යොවුන් නවකතාවකි

✅Completed I don't love him with my heart or my mind.. I love him with my soul..Incase my mind forget and heart stops beating...

ජීවිතේ කියන්නේ කතන්දර පොතක්.. ඉපදෙනකොට හිස් පිටු ගොඩක් අරන් මේ ලෝකෙට එන හැම මනුස්සයම ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලේ ඇතුලත ඒ හිස් පිටු එකින් එක පුරවනවා. සමහර කතා හරි කෙටියි.. සමහර කතා ගොඩක් දිගයි.. සමහර කතා ශෝකාන්ත.. ඔය වගේ විවිධ වර්ගයේ කතා මිනිස්සු අතින් ලියවෙනවා. ඒ පොතේ සමහර පිටු රෝස පාට ඇති.. සමහර පිටු රතු පාට ඇති.. ඔය අතරේ කලු පාට පිටුවක් දෙකකුත් අනිවාරෙන්ම තියනවා. ඊට අමතරව කහ පාට පිටුත් ඇති.. අන්න ඒවා තමයි අලුත් පටන් ගැනීම්, බලාපොරොත්තු.. ඒ කහ පාට පිටු අතරේ තියෙන්නේ ජිවිතේ හැරවුම් ලක්ෂ. සමහර කහ පාට පිටුවකට පස්සේ කලු පාට පිටුවක් තියෙන්නත් පුලුවන්. ඒත් ඒ කහ පාට පිටු හරි විශේෂයි.. කවුරු හරි කෙනෙක් මියදුනාට පස්සේ, එයා ජිවත් වෙලා ඉන්න කාලේ පුරාවටම ලියපු ජීවිත කතන්දරේ මට කියවන්න දුන්නොත්, මං කියවන්නේ ඒ කහ පාට පිටු විතරයි..