W Ash'alla'Ballarze wiatr nie przynosi ulgi. Poza żarem pustyni niesie rozkazy i cudze ambicje. Solei przez całe życie była tylko dodatkiem. Przestawiana z miejsca na miejsce; porzucana, gdy przestawała być potrzebna, odnalazła bezpieczeństwo w swojej nijakości. Nauczyła się znikać, wtapiać. Do czasu. Ballarska niewola szybko uczy, że w tym kraju skórę ratuje bezczelność i pewność siebie. W walce o przetrwanie musi stać się Serah Sol: kimś, kogo chce w niej widzieć Kapitan Shaheer. Rumowy kat, mężczyzna, który buduje swoją legendę na okrucieństwie, zakupił ją choć cały świat mu powtarzał, że to nieopłacalna inwestycja. Jego ambicja nie zna granic, a upór i błędy kosztują cudzą krew - w tym także jej. W jego świecie zaufanie jest walutą, której wartość niewielu docenia, i jeszcze mniej jest takich, których na nią stać. Między rozkazami a własną wolą, między przemocą a czymś, co niebezpiecznie przypomina przyciąganie, Solei zaczyna grać w grę, której zasad nikt jej nie wyjaśnił. Grę, w której każda decyzja ma cenę i najwyższą z nich może być ona sama. Piracki grimdark fantasy z elementami dark romansu osadzony w egzotycznym, pustynnym klacie wzorowanym na krajach arabskich. Za okładkę dziękuję @elusive_writes

Iria pracuje w Z.U.P.I.E. - siedzi za okienkiem, obsługuje petentów i przyjmuje niekończące się formularze z prośbami o korektę przeznaczenia. Nigdy nie była bohaterką. Właściwie to nawet nie ma własnej teczki, a jej przyszłość pozostaje pod znakiem zapytania. Do czasu. Kiedy największy antagonista tego świata - Mroczny Książę - wpada do urzędu i składa reklamację na własną historię, system zaczyna się sypać. Rytuał naprawczy idzie kiepsko, w wyniku czego przeznaczenia zupełnie się mieszają, a w archiwum nagle pojawiają się akta Irii. Status: Bohaterka (tymczasowa). To nie brzmi zbyt dumnie, prawda? Z szarej urzędniczki, Iria nagle staje się kimś, kto ma za zadanie utrzymać świat w całości, dopóki system nie zdecyduje, co dalej. Problem w tym, że ona wcale nie ma ochoty ratować naruszonej narracji. Interesuje ją tylko jedna historia. Liry, niesłusznie uśmierconej ukochanej Mrocznego Księcia. Żeby odwrócić bieg historii, musi współpracować z kimś, kto podobnie jak ona nie zamierza pogodzić się z urzędowo poprawną decyzją. A świat bardzo nie lubi, gdy bohater i antagonista chcą tego samego. Żeby tego było mało, aby ruszyć w drogę, trzeba zebrać drużynę. A ta... nie spełnia nawet minimalnych norm bezpieczeństwa fabularnego. Rycerz, który zgubił miecz podczas panicznej ucieczki z pola bitwy. Wiedźma niepotrafiąca używać swojej magii. Smok panicznie bojący się ognia. I on - zmęczony życiem Mroczny Książę, balansujący na granicy całkowitego wypalenia. To opowieść o przeznaczeniu jako procedurze, schowanej pod stertą niekończącej się biurokracji, bohaterstwie, które nikogo nie pyta o zdanie, i tym, co się dzieje, gdy ktoś odmawia odegrania przypisanej mu roli. Fantasy z ironicznym pazurem, absurd urzędowy, rozmontowanie motywu „wybrańca" i quest, który nigdy nie powinien się wydarzyć. Bez epickich fanfar, za to z dużą ilością problemów narracyjnych.

Sześciu łotrów i jedna wyprawa, podczas której spryt i przebiegłość mieszają się z brawurą i kompletną prowizorką. Pozornie wszystkim przyświeca jeden cel - odnaleźć w starożytnej świątyni lekarstwo dla młodej elfki, która niczym nie zasłużyła na swoją klątwę. A jak jest naprawdę? Zemsta, miłość, zysk - każdy ma własny powód, by opuścić strefę komfortu i wyruszyć na przygodę większą niż oni sami. Problem w tym, że to czego szukają, chce zostać znalezione.

Nazywają go Światłą Bestią. Splugawionym Chłopcem. Tym, który zasiadał na Złotym Tronie i podpalił świat, wierząc, że ratuje go przed czymś gorszym. Wielki Mistrz Maro przegrał. Po klęsce zadanej mu przez Wysłannika Zniszczenia znika - ranny, złamany, pozbawiony władzy, która była jego tarczą i przekleństwem zarazem. Mocarstwa tropią go nie dlatego, że jest słaby, lecz dlatego, że boją się, iż wciąż może być groźny. Że w nowym leżu dojrzewa zemsta. Że człowiek, który raz sięgnął po absolutną kontrolę, nie potrafi już żyć bez niej. To on rozpętał wojnę między imperiami. To z jego rozkazu zbombardowano niewinne miasto. To w imię „ładu" tysiące kobiet spłonęło na stosach za magię. To on sięgnął po Pradawne Zło - i nazwał je koniecznością. A jeśli historia, którą znają zwycięzcy, jest tylko połową prawdy? Splugawiony Chłopiec to odwrócona opowieść o głównym antagoniście trylogii Zegara Końca Świata - historia opowiedziana z perspektywy człowieka, którego świat uznał za potwora, zanim pozwolił mu przestać nim być. To opowieść typu broken hero o kimś, kto poświęcił wszystko jednej idei - i przegrał. O desperacji, depresji i samotności po utracie sensu; próbie odnalezienia człowieczeństwa w świecie, który nie chce wybaczać. O pierwszych relacjach, pierwszej miłości i nieśmiałym pragnieniu niesienia dobra tam, gdzie wcześniej panowało tylko splugawienie. Bo czasem największym przekleństwem nie jest władza - tylko życie po niej. Nie jest wymagana znajomość poprzednich tomów.

Jej światło może go zniszczyć. Jego cień może ją ocalić. Blask wiruje wokół mroku i nikt już nie wie kto jest dobry, a kto zły. A może taki podział w ogóle nie istnieje? Potwory, demony, zazdrosne bóstwa, porwanie, zdrada, trup ścielący się wszędzie, rytuały i mnóstwo magii! Chodź, sprawdź, czy Tenille zdąży uratować tych, których kocha oraz czy odkryje czym właściwie jest. A to wszystko... nim jej scenariusz dobiegnie końca. Ps. Jest tylko jedna zasada. Pamiętaj: Nie każdy jednorożec pochodzi z bajki. Niektóre przybywają z samego dna piekieł. ☆☆☆ Ta cudowna okładka wyszła spod ręki turbo zdolnej: @elusive_writes ❤️‍🔥

„Koszmary przestają być snem, gdy cienie zaczynają podążać za tobą." Cassie próbuje uciec od przeszłości, ale ta znajduje ją nawet we śnie. Gdy granica między jawą a koszmarem zaczyna się zacierać, dziewczyna staje przed wyborem - zaufać rozsądkowi czy temu, co podpowiada jej strach. Bo może to nie ona traci zmysły... Może świat wokół niej nigdy nie był prawdziwy.

Holly jest milenialką. Rozczarowaną, zmęczoną i wychowaną w obietnicach rzeczywistości, która pozostała w poprzednim tysiącleciu. W świecie, w którym dorastała, mówiono jej, że ciężka praca popłaca, a dyplom gwarantuje szacunek i dobrą posadę. Z kolei przyszło jej żyć w czasach, w których ciężko pracuje - a jedyne, co za to dostaje, ten chroniczny brak chęci do czegokolwiek oraz poczucie, że pracodawca wysysa z niej radość życia. Wykształcenie też ma, dlatego... pracuje na kasie w markecie. Mężczyźni? Nie mniej rozczarowujący. Wciąż przekonani, że płyn do naczyń rozpuszcza ręce; że to o nich trzeba zabiegać, bo inaczej "pójdą do innej". Matka powtarza Holly, że ma zbyt wygórowane oczekiwania i żyje z głową w chmurach. Przez to coraz częściej zastanawia się, czy naprawdę coś poszło nie tak - czy może po prostu ktoś ją oszukał w pakiecie startowym dorosłości? Aż pewnego dnia dzwoni ciotka. Ta ekscentryczna, która mieszka z przyjaciółką, nigdy nie wyszła za mąż i zawsze płynęła "pod prąd". Musi wyjechać do sanatorium i potrzebuje kogoś, kto zaopiekuje się babcią i domem. Holly nie waha się długo. Pakuje dwie pary dżinsów, złudzenia o łatwym życiu zostawia na dnie szuflady, wsiada do pekaesu i rusza na koniec świata. By... wylądować pośrodku niczego, utknąć w błocie i odkryć, że nawet zasięg ją porzucił. Kiedy sytuacja wydaje się beznadziejna, poznaje sąsiada. Gumowce, broda i spojrzenie, które budzi niepokojąco znajome wspomnienia. Bo okazuje się, że „obcy" to ktoś, kogo znała kiedyś bardzo dobrze. Przyjaciel z dzieciństwa. Ten, o którym miała nigdy więcej nie myśleć. Ucieczka zamienia się w konfrontację - z przeszłością, niewypowiedzianymi żalami i sobą sprzed lat. A koniec świata przestaje być miejscem schronienia, stając się przestrzenią, w której nie da się już udawać, że wszystko było w porządku.

#romansdworski Delilah ma tylko dwadzieścia dwa lata, ale już teraz ciąży na niej ogromna odpowiedzialność. By móc zapewnić rodzeństwu lepsze życie, potrzebuje więcej pieniędzy. Aby je zdobyć, musi iść na układ, który może zagrozić całemu królestwu Ukeliald, zwłaszcza rządom króla Roibhilína II. Po dziesięciu miesiącach desperackich starań w końcu udaje jej się zdobyć pracę na zamku i może przystąpić do realizacji planu. Wszystko byłoby cudownie, gdyby nie to, że nikt nie wie zbyt wiele na temat księcia Reynalda, który powraca po dwudziestu latach nieobecności do Ukelialdu. Krążą jedynie plotki na jego temat, ale potrzeba dowodów oraz faktów, więc Delilah sama musi podjąć się tego trudu, by lepiej go poznać... Ma tylko dwa miesiące na spełnienie warunku układu. Dwa miesiące na zdobycie najgorszych tajemnic księcia Reynalda, by zapewnić rodzinie dobrobyt i jednocześnie przyczynić się do zniesienia monarchii.

Łódź. Miasto, które nigdy nie widziało morza. A jednak pewnego dnia budzi się zalane - ciche, nieruchome, odcięte od świata. Na trzecim piętrze jednego z bloków kilka osób próbuje przetrwać. Woda nie ustępuje, łączność zniknęła, zapasy się kończą. Danka, jej mąż, babcia, dorosły syn z dziewczyną i przypadkowi sąsiedzi, w tym jeden niezbyt sympatyczny pan - wszyscy zostają zmuszeni do wspólnego życia, z którego nie da się uciec. Z dnia na dzień zacierają się granice między dawnymi urazami a nowym rodzajem bliskości. Między wiarą a zwątpieniem. Między nauką a cudownością świata. „Trzecie piętro" to opowieść o końcu i początku. O tym, jak w obliczu katastrofy można odnaleźć człowieczeństwo, miłość i sens. Bo czasem dopiero wtedy, gdy świat znika pod wodą, widać, co naprawdę jest ważne.