İkinci sezon kurgularından sadece bir tanesi...DefÖm hikayelerinden biri...

ZEYKER

"Ve yine hastanedeyim , hala alışamadım her ne kadar vakit geçirsem de bu ortama... Yani tuhaf değil mi? Birileri ölürken birileri doğuyor.. Kiminin kahkaha sesi, kiminin acı çığlığı yankılanıyor bu koridorlarda... Ve belki de bir aşk doğar bu çeşitli duyguları barındıran hastane koridorlarında.."

HER EYLÜL YENİ BİR BAŞLANGIÇ... Birine aşık olmak güzel.. Ya birinde "aşk" olmak? Sahi.. Aşk nedir sevgili? Aşk ölümdür. Aşk her saniye yavaş yavaş ölmektir. Gözünü bile kırpmadan gireceğin bir savaştır AŞK... kadın çok sevdalandı. adam da sevdi, belki. lâkin bilirsiniz, okyanus ile göl hiçbir zaman denk değildir. kadının tükenişi bu yüzden. Kadın ciğerlerine kadar mahvoldu, adamın saçının kılına zarar gelmesin diye. O gün ağlıyordu adam, sesi titredi. Kadının içi acıdı. Ama affedemedi canından çok sevdiği adamı. Tükendi kadın.. Yine de sessizce sevmeye devam etti adamı. "Sen de benim en sevdiğim şiirsin. Sen başlı başına bir şiirsin Zeynep.. Gözlerin, bakışların.. Saçların. Kirpiklerinin her bir tanesine ayrı ayrı şiir yazmak isterdim." "Yerde taşların arasından çıkan papatyaya baktı genç adam. Daha sonra tekrar çevirdi gözlerini.Hiçbir zaman umursamamıştı o papatyayı. Gözünün önündeki güzelliği görmezden gelmişti, oraya her gittiğinde. O sırada dank etti. Gülümsedi. O papatyayı tutup kopardı yerinden. Ona baktı. Onu sevdi.Ama bilmiyordu ki o papatyayı kopardığında bir daha asla eskisi gibi olmayacağını, onun büyüyemeyeceğini, solup, kararıp öleceğini.. Adamın bunlardan haberi yoktu. Daha sonra o papatyayı sevdiği kadına benzetti. O'nuda umursamamıştı. O'nu sevmeye çalışırken, o'nu öldürdüğünü hatırladı." Yapayalnız, hırçın, kendinden başka kimseyi sevmeyen bir adam.. Sevmeyi ve sevilmeyi bekleyen, sevdiği insana kalbinin kapılarını sonuna kadar açmaya hazır, güçlü bir kadın.. Aşkından yanıp kül olduğu halde kadını görmeyen bir adam.. "İntikam senin gözünü kör etmiş."

İki genç. Birbirleriyle daha önceden tanışması gereken ama tanışmayan; bir yönleriyle asi, bir yönleriyle tam tersi olan iki genç. Onların tanışmaları...

Yıllɑr vɑr ben onu hiç unutmɑdım. O beni sorɑr, hɑtırlɑr mı ki? Ben imkansız aşklar için yaratılmışım, Ne kavuşmayı bilirim ne unutmayı, Kayboldum kuytusunda yalnızlıkların,Yaşadım en karasını sevdaların.

o beyazı değil siyahı seçti,o masumluğu bırakıp suçlu olmayı seçti,o gün bütün masumluğunu kaybetti ama yılmadı intikam almak için bataklığın en derinine daldı

" Bir düşmandın önce, bir engeldin. Sonra bir karın ağrısı oldun. Aklımdan hiç çıkmayan bir yüz oldun. Gözlerimi kapasamda oradaydın. Şimdi peşimi bırakmayan bir dert oldun. Aşk buymuş, kimsenin seni 'bulaşma' diye uyarmadığı bir lanetmiş meğer.. " 'Aşk mı bu?' °2OI4 °2OI5 °2Ol6 °2OI7 °2OI8 °2OI9