-Eski dönem kurgusu- "Evet seni dinliyorum ne konuşmak istiyorsun benimle" "Beyim sen bana bir şey teklif etmiştin ya" tatlı tatlı konuşması hoşuma gitti . Keşke beyim demek yerine mehmedim deseydi .Ama eğer şuan benimle evlenmek yerine gitmeyi tercih etmesi düşüncesi ile aklımı yitirecek gibi oldum. Ama ifademi bozmayarak "Evet teklif yaptım. Karar senin seçtin mı?" "Evet beyim seçtim" merakla sordum " Ne karar verdin?" " Kabul ediyorum beyim sizin karınız olmayı kabul ediyorum" ~ Elif hem öksüz hemde yetim bir kız amcasının evinde yaşamaktadır. Yengesinin eziyetlerine, kuzeni Faruk'un ona göz koyması ile evden kaçmıştır. Kaçarken bir arabanın önüne atlar. Arabasının önüne atladığı kişi ise köyün iyi durumda olan Yakup Efendi'nin dul olan oğlu Mehmet Efedir Mehmet Efe başka adama kaçan karısı yüzünden çok asabi ve sinirli biridir ve bir daha kimseye güvenemeyeceğini düşünür tek amacı oğlunun mutlu olması ve anne eksiği çekmemesidir. Ve elife evlenmek istediğini söyler. Ve zamanla birbirlerine aşık olurlar.

#duygu 1(31.01.2026) #aile 1(24.01.2026) "Bu saçmalığa son vermezseni-" adam bi adım bana yaklaştı. O an içimde fırtınalar kopmaya başlamıştı bile soğuk sesiyle fısıldadı "Senin soyadın Aksay. Sen Derin Kaya Aksaysın" dedi. Yüzüne tükürdüm "Bir daha bana Aksay dersen o ağzını yerinde bulamazsın" dedim hırsla. İki adam beni tutuyodu debelensem bile fayda etmedi. AKSAY KONAĞI denen yere gelmiştik. "Bırakın beni" derken bile bütün Mardini inletmiştim kapılar açıldı ve beni zorla içeri götürdüler Etrafımda insanlar vardı bana kınayıcı gözlerle bakanlar, ters bakışlar,heyacanlı bakışlar her türden üstümde gözler vardı. Karşımda 7 kişi duruyodu, bunlardan 5 abim yaşında kişiler , 1kadın ve 1 adam vardı. "Bırakın ula size demedim mi saçının teline bile zarar gelmicek" diye bağırdı esmer bi genç. Kollarımı bırakınca derin nefes aldım "Derhal beni bırakıyorsunuz kimsiniz siz, sizin bu yaptığınız şeye adam kaçırma derler" diyerek haykırdım Adam bi adım atınca bende otomatik geri adım attım. Bunu görünce yüzü düştü "Herkes beni iyi dinlesin. Derin Kaya benim öz be öz kızımdır, ona saygısızlık eden bana etmiş olur duydunuz mu beni" diye bağırarak konuştu Güldüm "Ben senin kızın falan değilim,asıl siz anlayın şunu. Ben yıllar önce babamı kaybettim , şimdi ise gelmiş karşıma ben senin babanım şaka mısınız siz". "BEN DERİN KAYA ÖZTÜRKÜM. AKSAY DEĞİL ÖZTÜRK ÖLEN ANNEMİN SOYADINI GURURLA TAŞIYAN Bİ KIZIM. HERKES ASIL BUNU ÖĞRENSİN" herkeste fısıldamalar başladı.....

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..

"Bu gözler, dudaklar..Şu tenin yalnızca bana ait Ateş Tanesi." Elleri tüm bedenimde kor ateş gibi geziyordu. "Sadece tenin değil.." Sağ eli, sol göğüsümü hafifçe sıktı. "Şurda atan kalbin de benim.." Kızıl saçlarımda dolandı gözleri, "benim için atmayı bıraktığı gün, bir tek senin değil." Sözünü tamamlamasına müsaade etmeden cümlelerini ben tamamladım. Dudağına tutkulu bir öpücük bırakmadan önce dilimden döküldü son cümlelerim. "Senin için atmayı kestiği gün, ikimizin de ölümüdür Cihangir." Mahur Alev & Keşanlı Cihangir

Yıllarca evlat acısıyla yüreği yanan bir baba... Babasız büyümüş bir kadın... Yıllar sonra öğrenilen gerçekler... (GERÇEK AİLEM+ASKER) •••••• Oldukça farklı versiyonnnn🫶🏻 Beğeneceğinizi düşünüyorum...🙃 •••••• (Düzenli bölüm geliyor.) ••Bu kitapta geçen olaylar ve karakterler yazarın hayal gücüne dayalı bir...kurgudur.•• ••Tüm hakları saklıdır. Yazarın izni olmadan kopyalanamaz ve kullanılamaz.••

Ateş Bey: İhtiyacın olan parayı sana veririm ama bir şartla. Ateş Bey: Bebeğimi doğuracaksın.

Dul Zümrüt ile Deli Ömer in zor sevdası. "Nasıl kıydılar sana kara Zümrüt. Bu incecik parmaklarına nasıl kına yaktılar. Çocuk yaşında bu narin tene nasıl beyazları sardılar?" "B-ben kara değilim ki ... neden bana kara Zümrüt diyorsun?" "Senin bahtın kara ...yoksa bana gelin olmazdın sen."

(18+) Nişanı olacağı için evinden kaçan bir kız düşünün. O gece eve geri dönmemeye yemin ettiği için Mardin sokaklarında gece yarısı koşarak uzaklaşan fakat nereye gittiğini bilmeyen bir kız... Çok fazla gittiğini bile asla fark etmeyen aptal bir kız!! Tellerle çevrili bir alam bulduğunda geceyi geçirebileceğini düşündü. Ama büyük yanıldı. Beklediği şey terk edilmiş veya klasik mardin harabeleri olan evlerden biriydi. Beklemediği şey ise birden yanan aşırı parlak ışıklar, üzerinde dolaşan sayısız kırmızı lazer ve hoparlörden yükselen yoğun sesti. "Teslim olun. Son çağrıdır." Diye yükselen sesi duyduktan sonra silkelendi ve etrafına göz gezdirdi. İstemsiz ellerini kaldırdı genç kadın ve şokla etrafına bakıp birlerini görmeye çalıştı. Işıktan dolayı bir şey göremediği için gözlerini bir kaç kez kırpıştırdı. "Noluyo be neredeyim ben." Diye bağırdığı anda iki kolunda da eller hissetmesiyle ellerinin arkadan kelepçelenmesi bir olmuştu. "Bağırmayın hanımefendi. Burası özel kuvvetler komutanlığı merkez üsttü." ••••