Hayatının en kötü gününü yaşadığını düşünen genç kadın, aynı günün gecesinde bir adamla tanışır ve zamanla o kötü günün aslında hayatının en güzel günü olduğunu düşünür. Fakat bu güzel günlerin kısa süreceğinden habersizdir. • "Sadece holding sahibinin değil," dedi yüzüme bakmaya devam ederken. "Bir mafyanın da kızısın." "Eski bir mafya," dedim. "Ben çocukken bıraktı o işleri." Gülümsedi. "Ama Aydın Karalar deyince insanların aklına hâlâ mafya geliyor."

Gökçe tacize uğradığı gecenin sabahında sevgilisi tarafından ihanetle suçlanacağını tahmin etmemişti. Kendini açıklama hakkı verilmemiş, aç susuz soğukta tek kelime konuşmak için beklediği adam acımasızca onu terk etmişti. Dünyanın merkezine koyduğu adamın onu hemen gözden çıkarması, işten çıkarılması derken içine çekilen kadının tek avuntusu hamile oluşuydu. Bebeğinin varlığından haberinin olması gerektiğini düşündüğü için Cihan'ın olduğu ortama girdiğinde bebeğiyle sınanacağı aklında yoktu. Bir kadının zengin güçlü bir adam karşısındaki kimsesizliğini, çaresizliğini, iftiraya uğradığını kanıtlamak için çabasını okumak isterseniz buyurun... Yüreğime Kan Damlar kitabımdan çok istenen Cihan ve Gökçe'nin hikayesidir. Wattpad de bu isim ile yayımlanan ilk ve tek hikayedir. Çalınma durumunda yasal yollara başvurulacaktır.

"Benim adım yok Narin, gölgem yok, ayak izim yok." dedi umutsuzca. "Olsun!" dedim omuz silkerek. Onun aksine umarsız çıkıyordu sesim. "Adını dilim zikretmese de kalbim senin adınla çarpar..." dedim üzerine basa basa "Olmasın ayak izin ben kokundan anlarım geçtiğin yolları..." diye devam ettim sözlerime. İkimizde kilitlenmiş gibi birbirimizin gözlerine bakıyorduk. Sesim o kadar netti ki, kısık sesle konuşuyor olmam bile anlaşılmaz gelmiyordu. "Varsın olmasın gölgen benim gölgem ikimize de yeter!" dedim kararlılıkla. BU HİKAYE TAMAMEN KURGU OLUP KİŞİ VE KURUMLAR HAYAL ÜRÜNÜDÜR. Kitap tasarım: birkadehsevgi- Tanıtım tarihi: 21.02.2021 Yayınlanma tarihi: 21.09.2022

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ve kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı çıktı: General'in kızı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulanacaktı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

İLK BİR KAÇ BÖLÜM KİTAP FİNAL VERİNCE DÜZENLENECEKTİR. İLK KİTABIM YAZIM YANLIŞI VEYA CÜMLEDE HATA OLURSA KUSURA BAKMAYIN DİKKAT ETMEYE ÇALIŞIYORUM ELİMDEN GELDİĞİNCE. ~ Mihriban Aras, geçmişi trajik şekilde unutan ve hayatına ailesinin kaybından sonra devam etmeye çalışan genç bir kadın. Üniversite yıllarında sonra ülkesine döner ve amcası ile yaşamaya başlar. Her şey çok iyi gidiyor diye düşünürken bir anda yıllardır boş duran yan eve bir aile taşınır ve aslında herşeyin yeni başladığı. Taşların yeniden oturtulması gerektiği anlaşılır. Alparslan Demir, normal bir ailede büyümüş bir adam. Kendisi medya da iş insanı sanılırken aslında bordo bereli tim komutanı ve yıllardır çocukluk aşkı olan kadını arıyordur. Ailesinin yeni evine gittiğinde aslında yıllardır aradığı kadını bulur ama atladığı bir şey vardır. Kadın adamı hatırlamıyor. Adam kadını unutamıyor. ~ Kucağındaki kızı daha sıkı tuttu küçük kolları, bahçenin bir köşesine geçti. "Şşt... tamam küçük kız ben yanındayım korkma." Mihriban'ın küçük elleri, Alparslan'ın tişörtünü tutmuştu sımsıkı. Alp, kızın korktuğunu anlamıştı ve bu yüzden daha da sıkı tutu. Mihriban, Alparslana tutundu. Alparslan, Mihriban'ı sımsıkı tuttu. Kader ağlarını iki küçük çocuk için örmüştü. O gece birbirini kazanan iki küçük çocuk. Yıllar sonra bir arada olucaklar belki de... Mihriban, bir gecede her şeyini kayıp etmişti... Alparslan, bir gecede büyümüştü küçük kız için... ~ YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR!❌ ÇALINMA V.B. DURUMLARDA ADLİ İŞLEMLER YAPILACAKTIR. KİTAPTA GECEN KARAKTERLER VE OLAYLAR KESİNLİKLE KURGUDUR.

"Arabanı çektiğin yer babanın malı mı komutan efendi?" dedim, elimdeki pazar poşetini yere sertçe bırakırken. Adam durdu. Sanki biri ona küfretmiş gibi ağır ağır bana döndü. Siyah gözleri benim gri gözlerime değdi. Üstten üstten bakıyordu bana. Sarı saçlarımın dağınıklığına, terli esmer alnıma, elimdeki patlıcanlara baktı. Sanki ben bir böcekmişim gibi. O, emir vermeye alışmıştı. Ben ise emir demiri keserse, o demiri büker eline verirdim. "Sen," dedi sertçe. "Sesinin tonuna ayar ver. Karşında askerin yok." Benim sigortalar attığı için güldüm. "Askerin yok ama karşında Güz Dağdelen var komutan bozuntusu. Burası senin kışlan değil, bizim mahallemiz. O arabayı ya şimdi dar sokak ağzından çekersin ya da ben camları aşağı indirirken senin o suratını pazar poşetimdeki patlıcanlarla tanıştırırım!" Mahallede çıt çıkmıyordu. Mübeccel teyze elindeki bamyayı yere düşürdü. Necibe teyze "Güz, kızım yapma" diye fısıldadı ama ben geri vites bilmezdim. Baras bir adım attı üzerime. Boyu posu devrilsin, gölgesi üstüme düştü. O kadar yakınıma geldi ki kokusu burnuma doldu. Ama ben geri adım atacak kadın mıydım? Çenemi diktim, gri gözlerimi simsiyah bakışlarına mermi gibi sapladım. "Çekmezsem ne olur?" dedi, yüzünde tek bir kas bile oynamadan. Acımasızdı, belli. Kalbi buz tutmuş, dünyayı sadece emirlerden ibaret sanan bir adamdı bu. Gözlerimi ayırmadan, omuz silktim. "Olacakları akşam haberlerinde izlersin" dedim, elimi belime atarak. °•° 35 yaşında evde kalmış bir kadın ve 37 yaşında duygusuz komutanın hikayesi. İkiside birbirine asla haz etmez, sebebsiz yere birbirlerine nefret ederler. Peki bu nefret bir gün aşka dönüşecek mi?

"Künh... öz demek. Bir insanın özüne indiğinde, onu dilediğin gibi yeniden yoğurursun. Ortaya çıkan artık bir asker değil silah olur." Bir avcı. Bir kurt. Bir ihanet. Ormanın karanlığında başlayan karşılaşma, gölgelerin ardına gizlenmiş büyük bir gerçeği yerinden oynatacak. Gerçek ortaya çıktıkça, birbirlerine en uzak olması gereken bu iki insanın yolları, farkında olmadan aynı karanlıkta birleşiyor. Bir avcı gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, o kadar hedef olur. Bir kurt ne kadar köşeye sıkışırsa, o kadar tehlikeli hale gelir. Ve bazen... kader iki yabancıyı birbirlerinin hem en büyük tehlikesi hem de tek sığınağı yapar.

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Erkek bedenine saklanmaya çalışan bir kadının hikayesi... ☆☆☆ Selin, içinde filizlenen canı öğrendiğinde yürüdüğü yolun dikenleri artmıştır. Öğrendikleri karşısında, arkasına bile bakmadan kaçan dolandırıcı bir satıcının yanı sıra bir de tutucu ailesi ile karşı karşıya kalmıştır. Ailesi tarafından ölümle tehdit ediliyordu. Sonunda saklanmak için bir yer, bir beden buldu. Askere gidecek olan ikiz kardeşinin yerine geçecek, böylece hem kendini hemde bebeğini koruyacaktı. Not: Yan rolde gay aşkıda bulunmaktadır. Küfür bol bol kullanılacaktır. Yetişkin içerik bulunur. ●Romantik=98