"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24

"Fazla vaktinizi almayacağım, direkt konuya gireceğim. Birçok şeyin farkındayım. Bana karşı beslediğiniz duygularınızın da, her görev emrinde dönüşümü beklediğinizin de, her yara aldığımda acı çektiğinizin de hepsinin farkındayım." Gözlerini gözlerimden ayırmadan sıkıntılı bir nefes çekti ciğerlerine. Kelimelerini özenle seçtiği o kadar belliydi ki, söyleyeceği şeyi söylemek aynı zamanda da bunu beni kırmadan yapmak için kendisini frenliyordu. "Kendinize bunu yapmayın. Size defalarca söyledim, benim hayatımda böyle bir şeye yer yok." Birkaç gündür ağlamaktan kuruyan gözlerim son cümlesiyle tekrar dolarken ona belli etmemek için başımı yere eğdim. Zorlamayacaktım, onu sevmem için onun sevgisine ihtiyacım yoktu. Ben onu, onsuz da severdim. "Anladım." dedim fısıltıyla. Eğer yüksek sesle söyleseydim ses tellerimin titrediğini anlardı. Karşısında sevgi dilenen aciz bir kız gibi durmak istemiyordum. Birini sevmek hiçbir zaman acizlik değildi. Zaaftı, her insanın tadamayacağı ama tadanın da binlerce kez şükredeceği bir duyguydu. Yaşamı boyunca bir insan için olup olabilecek en güzel zaaftı sevgi. "Başka bir şey yoksa eğer.. İyi günler." Dolu gözlerimi görmesin, bana acımasın diye başımı kaldıramadım. Yanından geçeceğim sırada kolumu tutan iri kemikli, nasırlı elleri tüm vücudumu ateşe vermiş gibi titretmişti. Sesli yutkunuşunu ve kolumdaki elinin titrediğini hissettim. Baş parmağı kolumun üzerini bilinçsizce okşarken yerde olan gözlerim kolumdaki elini buldu. Bir an için fikrini değiştirdiğini sandım ama o bunu fark ettiği gibi elini hızlıca geri çekti üzerimden. "Vazgeç.." diye mırıldandı acı çeker gibi. Sesi kısık ve pürüzlüydü. "Beni sevme. Ben ruhu olmayan, yaşamayı bilmeyen, acı hissetmeyen bir adamım. Sana acı vermek, bu hayatta isteyeceğim en son şey bile değil." 🔴 (Minimum Aksiyon/Bol Aşk)

Isabella bir Kalede hizmetçi olarak çalışıyor. Çok acı bir olaydan sonra dilsiz kaldı. Ailesiyle birlikte şu an bulunduğu yerden çok uzakta küçük bir köyde yaşıyordu. Eskiden mutluydu... Ama her şey bir gecede değişti. Hayatı alt üst oldu. Annesinin öldürülmesine tanık olmak zorunda kaldı. Ayrıca o geceden sonra babası ortadan kayboldu. Kendini Kale'de bulmak için evinden kaçmak zorunda kaldı. Hiç arkadaşı olmadan yalnızdı. Dilediği tek şey bir mucizenin gerçekleşmesi, onu sefaletinden uzaklaştırmasıydı. Adrian Wilson güçlü bir adamdır. Herkese, özellikle de kendisine ve halkına zarar vermeye çalışanlara karşı acımasız ve kalpsiz olmasıyla biliniyordu. Kimseye merhamet göstermez. Ailesi öldürüldüğünde henüz bir çocuktu. Sokaklarda yiyecek olmadan yaşıyordu. Kendisi gibi başka çocuklar da buldu ve onlar birleşerek şimdiki haline geldiler. Ailesinin ölümüne kimin sebep olduğunu biliyordu ve intikam almak istiyordu. Ancak beklemediği şey, hayatından korkan masum ve sevimli bir kız bulmaktı. Hayatında hissedeceğini bile bilmediğini ve korkup korkmadığını bilmediğini hissederek uyanır. Isabella Adrian'ın soğuk kalbini ısıtabilecek mi?

Van'da koca iki aşiret, iki imkansız aşk ve bu aşk yüzünden yaşanan berdel... "Ya berdel ya kan Azad Ağa!" Dedi Ahmed Ağa sakin, usul ve sessiz ama bir o kadar da zorunlu kılan sesiyle. Dolu gözlerimi babama sundum, yapamazdı bana, kıyamazdı. "Baba yapma." Dedim yalvarırca, sessizce. Babam gözlerime baktı. "Kabul Ahmed Ağa." Dediğinde bedenimi taşıyamadım, kendimi yere bıraktım...

"Beni sevmek zorunda değilsin.Ama saygı göstermek zorundasın.Sende Hazel'de." Ailesinden uzakta tek başına hayat kurmuştu Alin.İstanbul'da üniversiteyi okuyup alıştığı yaşamına devam edecekti.Ancak unuttuğu bir şey vardı Alin'in.Babası çoktan onu kuma olarak çocukluk arkadaşına vermişti. "Teraziyi tutturamadığında anla ki kalbin başka , aklın başka yerde."

"Bak oğul, benim hiç karım olmadı, sevdim kavuşamadım, başkasını da istemedim. Karına kızmadan önce anlamaya çalış, onun yerine koy kendini. Sen ne kadarına razıysan o kadarını iste ondan. Ha ben erkeğim o kadın diyeceksen, onca memleketi boşa gezmişsin, o okulları boşa okumuşsun derim sana. Yüreğin kadını erkeği yok, sen düzene teslim olarak karına ihanet ettin. İmam nikahını karının yüreğine anlatamazsın, zaman ver, kendi içinde sindirebilirse şanslı bir adamsın. Aslında hiç kimse, hiç bir kadın kumayı kabul etmez, bunu unutma! Her türlü acı çekecek, sen de öyle, bir karın daha var artık. Onu da düşüneceksin." Yaşlı adam, diyeceğini demiş, başını önüne eğmişti. Demir'i düştüğü çukurdan kurtaracak bir nasihat yoktu. Kim, ne dese boştu bundan sonra. Demir'in yüreği kor olmuş yanıyordu. Leyla'yı bir başkasıyla hayal dahi edemezdi, böyle bir şeyi düşünemezdi. Bunun düşüncesine tahammülü yokken; o elleriyle, Esma'ya dokunduğu ellerle, sarıldığı kollarla karısına dokunmak istemişti. Kızamazdı, sadece kaybettiği karısına ağlayabilirdi.

Zine Beritan . Beritan aşiretinin namsalmış güzellikteki yegane incisi. Töreye kurban edilmiştir. Mirhan Bayki . Bayki aşiretinin ağası. Adaletli ve merhametli olduğu kadar sert ve katı olarak bilinir. Dilber Bayki. Mirhan baykinin resmi nikahlı eşi. Çocuğu olmadığı için üstüne kuma gelecek olan töre kurbanı. Bu üç insanın hayatı birleşecek. Aşkı ihaneti öfke ve intikamı dolu dolu yaşatacak 3 yürek. Kazanan veya kaybeden olacak mı? İki kadın bir adam aşk kimde kalacak? Hep beraber görelim.. +18 ve küfür içerir 04.12.2016 başlangıç 17.05.2019 Son

Gazeldi o Gazel... bir bayram günü şeytan çalmıştı kapısını . bir bayram günü şeytan aldı ruhunu bir bayram günü masumiyettini çaldı şeytan . bir bayram günü verdi tanrı ona bir armağan. Gazeldi o Gazel .... not! ; gerçek yaşanmış bir olaydır , şiddet , uygunsuz içerik, küfür unsurlarını bulundurur . okurken yanınıza mendil de alın göz yaşlarınızı silmek için.