Yüzbaşı Feza Duman, biyolojik ailesine dair tek izin peşindeyken tayinini Şırnak'a aldırır. Geçtiği dağ yolunda karşısına kanlar içinde bir adam çıkar. Feza kimliğini gizleyerek adamı arabasına alır.Binbaşı Ilgaz Erden, teröristlerin içine sızdığı gizli görevde ifşa olmuştur. Elindeki hayati delillerle ve yaralı şekilde dağ yolunda kaçmaya başlar. Ancak yolda farklı plakalı bir sivil araç görüp durdurur. Peşlerinde ölüm varken karşılaşan bu iki yabancı bir aksiyonun içine sürüklenecek. Karanlık köy yollarında, mermilerin gökyüzünü yırtarak geçtiği bu gecede başlayan bu tanışma; ihanetle, sırlarla, ölüm kalım mücadelesiyle ve derin bir çekimle sınanacaktır

Erkek gitti kız acı çekti Erkek geldi kız unuttu.

UYARI! Bölümler kitap olduğumuz için kaldırılmıştır, bizi Parola yayınları hesabından takip edebilirsiniz. Matruşka Maskeler kitap satan her yerde! ❝Mürekkebin soluk rengi beyaz kağıdı kirletirken, roller dağıtıldı, herkes kendine düşeni oynadı.❞ Çocukluğundan beri hak etmediği nefretle büyüyen Ala Lara Akkor, başarılı bir yazılımcıdır. Ailesinin ondan sakladığı şeyi öğrendiği gün tüm hayatını bir kenara bırakarak, intikamını alabilecek olma ihtimaliyle girdiği yolda, tanıdığı herkesi aslında tanımadığını fark etmiştir. Mafyaların, derin devletin ve çıkar savaşlarının tam ortasına atılan Ala'nın artık almak istediği intikamdan da büyük bir sorunu vardır. Hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir çünkü olay sadece bir intikam oyunundan ibaret değildir ama Ala bunu anladığında her şey için artık çok geç olacaktır. AA Biz aynı gece aynı rahme düşmüş iki can, Birimiz melek tıpkı annesi, birimiz şeytan tıpkı babası. Şeytanın günahını, şeytana benzeyen küçük candan çıkardılar. Aldılar aldılar, ruhumu ellerimden aldılar. Şeytan dediler, reddettim. Sevmediler, peşinden koştum; itip düşürdüler, ayağa kalktım. Denedim denedim, sevilmeyi denedim. Sevmediler. Sevmedi. Bir kişi sevmedi, kimse sevmemiş gibi hissettim. Ben günah tohumlarının şanssız olanı; ben günahın urganını boynuna doladıkları çocuk, tek istediğim sevgiydi. Beni neden kimse sevmedi? •cinsellik, argo, şiddet gibi yetişkin içerikler bulunur. •Kitap gizem ağırlıklı aksiyon kurgusu olduğu için ilişki biraz geç olsa da var, bunu bilerek başlayın lütfen. Kitapta hemen her şeyi anlayamayacağız, bunu istemeyenlerin hiç başlamamasını tavsiye ederim. Bir şeyler çözmeyi ve ayrıntılarla boğulmayı seviyorsanız, iyi okumalar dilerim! •kapak, birkadehsevgi-

"İkisi de harp okulundan mezun oldular efendim. Kız birinci oldu, oğlan da dereceye girdi. Artık annelerinin katilini bulmaları an meselesi. İyi saklanmalısınız." adam sinirle attı elindeki belgeleri masanın üzerine. İşte bu, bütün planlarının suya düşmesi için yeterliydi... ... *Emret Komutanım kitabı ile bağlantılıdır, devam kitabı niteliğindedir.* . *Kitabımın bütün kurgusu ve hakları bana aittir. Çalıntı durumunda, gerekli hukuki işlemler başlatılacatır.* . *Bu kitap bir askeri kurgudur. Olaylar tamamen hayal ürünü olup, kitapta geçen; kurum, kuruluş, olay ve kişilerin gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Yaşanabilecek benzerlikler tamamen tesadüftür.*

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.