(+18) "Bir daha söyle." dedim boğuk sesimle, ciğerlerim o kırmızı saçların ateşiyle dolmuş gibi yanarken. Gözlerini açtı. Tam o anda, bütün geceyi unutsam bile o bakışı unutamayacağımı biliyordum. "Juan..." Ve bu defa adımı değil, lanet kaderimi söylüyordu sanki. Beni tanımıyordu. Henüz. Ama sabah olduğunda, ne yaptığını fark ettiğinde... Çok geç olacaktı.

Kitap düzenlemeye alınmıştır.