උඹ මගෙ නෙවෙයි කියන එක ආයෙ ආයෙම මට මතක් කරන්න ඕනෙ නෑ බං. මෙහෙම උඹේ සුවඳට ඉව අල්ල අල්ල, තව තවත් උඹේ පපුවටම ගුලි වෙන්නෙ අයිති නැති බව නොදැන, නොතේරී නෙවෙයි. උඹව ගෑවෙන ඕනෙ තැනකදි, මාත් පිච්චෙනවා කියලා දැන දැනම ගිනි ගොඩට පනින ජාතියෙ පිස්සෙක්. මෙච්චර බැඳෙන්නෙ ඇයි කියලා මටවත් නොතේරුනත්, උඹව දැනෙන්නෙ ගිනි ගන්න ආත්මෙට අහම්බෙන් කඩන් වැදුන හිම කුණාටුවක් වගේ. ඇට මිදුළු එක්කම විනිවිදගෙන යන සීතල කොච්චර වේදනාකාරී වුණත්, මගෙ ජීවිතේ ඇවිලෙන නරකාදී ගින්දරට වඩා උඹ උණුහුමයි. සුවඳයි. මට වසන්තයක්, වස්සානයක් ඕනෙ නෑ. මැරි මැරී ඉපදෙන්න හරි මට ඕනෙ උඹව. මගෙ හැම හුස්මක්ම හොයන්නෙ උඹව. - ආර්ය -