Kana bulanmış hatıralar, kanadı kırık kuşlar, üzeri yalanlarla süslenmiş sırlar, kalbi hasta kadınlar ve kırık pusulalar. "Sen benim pusulamsın İzgi. Ben seni kaybedersem yolumu kaybederim." ... Heyecanla gülümsediğinde sandalyeden atladı ve bana doğru koştu. "Teyze!" Dedi neşeyle bacaklarıma yapışırken kafasını kaldırıp bana baktı. "Bitti mi oyun?" Diye sordu merakla. Keskinin yere çömelen heybetli bedeni ayaklandığında ağır hareketlerle bana doğru döndü ve ona doğrulttuğum silahımın namlusuyla karşı karşıya geldiğinde hareketleri durdu. Kalbimi saran pamuk ipliği çözüldü. Ruhuma karışan karanlığının emaresi kalmadı içimde. Kara gözlerinde bir yıkım meydana geldi. "Bitti." Dedim titremememesi için üstün bir çaba sarf ettiğim buz gibi sesimle. Kara gözlerindeki ifade hayattayken cehennemi yaşamama sebep oldu. 26/01/2024 02/03/23 KİTAPTA +18 SAHNELER MEVCUT OLACAKTIR! BİLGİNİZE!

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

"Kırılan dilden de, kalpten de sadece enkaz sesleri gelir."

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

Fırsatı değerlendirsem ne olurdu ki? Ne kaybederdik? Ne o abimin arkadaşı olmaktan ne de ben onun arkadaşının kız kardeşi olmaktan çıkmazdım bence. Bir öpücükten en fazla olabilirdi?

Gece Eliyeva, hayatı boyunca babasının nefretini omuzlarında taşımış bir genç kadındır. Sevgi nedir bilmeden büyür; tek sığınağı annesinin şefkati olur. Babasının baskısından ve karanlık gölgesinden kaçabilmek için üniversite okumak adına Türkiye'ye gider. Fakat yeni hayatına adım attığı anda yolu, geçmişi kadar tehlikeli ve gizemli bir adam olan Arhan Avaz Kaya ile kesişir. Arhan Avaz da tıpkı Gece gibi, babasının sevgisinden mahrum büyümüş, annesini kaybetmesiyle hem küçük kız kardeşine bakmak zorunda kalmış hem de mecbur bırakıldığı kadere boyun eğmemek için direnirken daha da karanlığa gömülmüş bir adamdır. İkisini birbirine bağlayan şey yalnızca acıları değil, farkında olmadan sürüklendikleri büyük bir savaşın ve yeraltı İmparatorluğunun mirasçıları olmalarıdır. Gece, yıllardır kaçtığı karanlığın aslında kendi soyisminde saklı olduğunu öğrenirken, Arhan'la birlikte hayatının üzeri örtülmüş sırlarıyla yüzleşmeye başlar. Bazı insanlar birbirini ilk kez gördüğünü sanarken, kader onları çok daha önce birbirine yazmıştır... Ve bir ay ışığında kalplerini birbirine bağlamıştır...

"Bazı vedalar, en büyük ihanetlerin sessiz başlangıcıdır." Annesinin şüpheli ölümüyle dünyası başına yıkılan Doğa, o karanlık gecenin ardından sadece annesini değil, hayatının tek dayanağı olan çocukluk aşkını da kaybetmiştir. Arkasında hiçbir iz bırakmadan, hiçbir açıklama yapmadan ortadan kaybolan bu adamın gidişi, Veyra için bir yas değil, cevabı kanla yazılacak bir soru işaretidir. Yıllar sonra, intikam hırsıyla küllerinden doğan Doğa, annesinin ölümündeki sır perdesini aralamak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek için kayıp izlerin peşine düşer. Ancak bu yol, sadece bir adamı bulma arayışı değildir; sığınakların derinliklerine gizlenmiş dosyaların, kimliği belirsiz düşmanların ve her adımda daha da karmaşıklaşan bir ihanet ağının tam ortasına dalışıdır. Doğa, geçmişin tozlu sayfalarını tek tek aralarken; peşinde olduğu Barkın, Bulut ve Selen üçgeninde kendini ölümcül bir oyunun içinde bulacaktır. "Peki ya en güvendiğin kişi, aslında kaçtığın celladınsa? İntikam için çıktığın bu yolda, kendi kalbini kurban etmeye hazır mısın?"

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."