Chuuya: Ben oynamıyorum Pamuk prenses neymiş lan İlkokul çocuğu muyuz biz Tachiara: Sen kalmak zorundasın Chuuya: Niyeymiş o Tachiara: Sen Pamuk prensessin çünkü

𝕴𝖘𝖑𝖆𝖐 𝖐𝖊𝖑𝖊𝖇𝖊𝖐𝖑𝖊𝖗 𝖚𝖈̧𝖆𝖒𝖆𝖟 𝖆𝖙𝖊𝖘̧𝖊 𝖞𝖆𝖐𝖑𝖆𝖘̧ı𝖕 𝖐𝖚̈𝖑 𝖔𝖑𝖚𝖗. Ben küçük bir kız sokağa bırakılan, o sokaktaki yıldızları izleyen, her hücresinin üşüdüğünü hisseden, ben küçük bir kız saatlerce alınmayı bekleyen, gözyaşları yağmura karışan ve ben küçük bir kız yalnızlığını yıldızlarla paylaşan. ঐ Ben küçük bir kız evi sokaklar olan, bütün sokaklardaki yıldızları izleyen, her hücresi teker teker soğuğa alışan, ben küçük bir kız ailesi olmadığını kabullenen, yağmurdan kaçan ve ben küçük bir kız her şeyini yıldızlarla paylaşan.

"Herkesin sakladığı bir geçmişi vardır, Aras Vance ise o geçmişin teninizdeki kanlı izlerini görür." Aras Vance Sancaktar, insanların ruhlarındaki travmaları fiziksel birer yara izi olarak gören, toplumun "deli" dediği adam. Birinin boğazındaki hayali el izini, bir başkasının kalbindeki morluğu görmek onun hem laneti hem de tek gerçeğiydi. Ta ki Efnan Alaca ile tanışana kadar... Efnan; kusursuz bir ajan, profesyonel bir yalancı ve ruhu buz tutmuş bir intikamcı. Kimse onun zırhını aşamamıştı, çünkü kimse onun tenine kazınmış o korkunç geçmişi görememişti. Aras, Efnan'a baktığında hayatında ilk kez bir "Yara Haritası" ile karşılaştı. Babasının bıçak izleri, annesinin zehirli mirası ve çocukluğunun kırıkları... Biri görmemesi gereken her şeyi gören bir "lanetli", diğeri ise kimseye güvenmeyen bir "avcı". İki bozuk ruhun, gri bir şehrin yeraltında çarpışması... Acımasızlığın içinde yeşeren karanlık bir merhamet. "Sana bakmak, cehennemi izlemek gibi Alaca. Ama ben o cehennemin içinde yanmaya çoktan hazırım."

~Sessiz çığlıklarınında boğulan bir kız, küçük bir kız. Hayır!! Kitabımın karakteri değil, bu kız benim, bu kitabı yazan kızın sessiz çığlıkları. Sesiz çığlıklarınında boğulan birinin hayal dünyasında ki yaşattığı küçük bir hikaye. Nefesimin kesildiği anda nefes olan kitabıma hoş geldiniz. İlk kitabımdı, ilk heyecan ilk sevincimdi, oldukça hatalarım oldu, betimleme yetmedi ama pes etmedim bana destek olanlarla vazgeçmedim devam ettim hala daha hatalarım olduğunun farkındayım ama ben bunları gizlemiyorum, aksine hatalarımı açıkça belirtip düzeltmeye çalışıyorum. Çünkü hedeflerim var ve ben bunları başarmak için çabalamam gerek. Yazarınızı tanıdığınız göre kitaba geçebiliriz. "Acıların bedenine vurduğu sert darbeler karşısında dimdik ayakta duran bir kızın hikayesi." "RAVZA NUR CEVHEROĞULU'NUN HİKAYESİ." "Hastanede başkasının kendi hayatı için hayatının çalınmasıyla başladı herşey, başkalarının mutluluğu için o küçük kızı ebedi mutsuzluğa hapsolmuştu, hastaneden anne kokusu almadan annesinden koparıldı, bulduğuyla hayatına devam ederken ailesi bildiği kişileri 4 yaşında kaybedip yurt köşelerine mahkum oldu ama ona bu hikayede en büyük hediyesi ailem dediği abisi Rüzgar ve unutmasın rağmen hayatında olan Ateş oldu. Yıllar acılarla geçti Rüzgar kardeşinin acısını özgürce sararken Ateş ise uzaktan Rüzgarın özgür olmasını sağladı. Yıllar geçti herşey bitti mutluyum dediği anda bilmediği bir anda 17 yaşında öldü bildiği ailesinin ölmediğini, ailesi olduğunu öğrendi ama ailesi onu nasıl karşıladı?? " Detaylar kitapta saklı, heyecan, mizah, dramın olduğu bu kitapta saklı. Var mısınız Nefesim olan kitabımda benim yoldaşım olmaya?? ☘14.06.2023☘ ☯☯☯☯☯☯☯☯