Kendine Avcı diyen azılı bir katilin dehşeti altında kalan ortak klan akademisi. Katilin kim olduğunu öğrendiği gün balkonundan aşağı atılan Karisa Siren, hafızasını kaybederek katilin ismini unutur. Koskoca bir akademide, kimseyi tanımadan yaşama tutunmaya çalışacak, aşkın acımasız yanını öğrenecekti. "Adım buydu, Karisa Siren. "Artık bildiğim tek şey buydu..." Tuzaklar kuruldu. Avlar tuzağa düştü ve avcı zevkle sahneyi izlemeye başladı. Herkesin son sandığı o sel tufanı geldi. Alevler her yanı yakıp kavurdu ve kıyamet geldi. Felaketten kaçamazsın. Kaderinden asla. Felakete ve kaderinize hazır mısınız?

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

"Aşk her zaman bir yerde kalplerin çarpışması, inat ve gurur kılıçlarının kuşanılmasıyla başlar." Selin Karadağ, geçmişine kafa tutarak büyük bir e-spor takımına kaptan olmayı başardığında geçmişi ona çelme takarken kupaya tutunan genç bir e-sporcudur. ilk kez elini uzattığı kupayı tutamayan Selin ikinci şansında önüne çıkan her şeyi silmeye kararlıyken kalbi onunla aynı fikirde olmaz.

Ben bazen dalgalarıyla kıyıları döven hırçın, bazen de sessizliğinde kaybolunan durgun bir denizdim; o ise fırtınalara rağmen dimdik duran, varlığıyla baharı hatırlatan zarif bir çiçekti. Dalgalarım onu derinliklerime çekip kaybettirecek miydi, yoksa o varlığıyla denizime ilk kez baharın rengini mi katacaktı?" 🌊🌸

Saat 03.46'ydı. Gizem sadece eski sevgilisine son kez içini dökmek istemişti. Birkaç öfkeli mesaj.Birkaç beddua.Biraz kırgınlık.Biraz da özlem... Ama o gece yaptığı tek hata sarhoş olmak değildi. Çünkü mesajlar Murat'a gitmedi. Sınıfın en sessiz çocuğu olan Mert'e gitti. Ertesi sabah utançtan yerin dibine girmek isteyen Gizem, kendini hiç beklemediği bir sohbetin içinde buldu. Mesajlar uzadıkça sessiz sandığı çocuğun aslında hiç tanımadığı biri olduğunu fark etti. Bazen hayatınızı değiştiren şey büyük kararlar değildir. Bazen sadece saat 03.46'da gönderilmiş yanlış bir mesajdır.

Karanlık bir saray, yitik tanrıçalar ve intikamla yoğrulmuş bir kalp... Ravelyth, genç yaşta içine hapsolduğu karanlığın ve acının bir ürünü olarak doğmuştu. Kendi elleriyle yazdığı kaderin zincirlerini kırarken, gözlerinde parlayan yıldızlar kadar keskin bir öfkeyle dünyayı karşısına alıyordu. Sarayın ihtişamı, gölgelerin ardındaki korku ve büyülü güçlerin çarpışmasıyla birleştiğinde, hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bir balo gecesi... Gücünü yıldızlardan alan bir prensesin gözlerinden yükselen ışık, hem düşmanlarını hem de kendi geçmişini aydınlatacak mıydı? Yoksa karanlık, onun ruhunu tamamen yutacak mıydı? Bu karanlık ve büyüleyici fantastik yolculukta, sınırlar silikleşiyor ve her kalp, kendi yıldızını bulmak için sınanıyordu.

İnsanlığın kaderini yeniden yazacak, tarihin taşlarını yerinden oynatacak kıyametten sonra Ulusal Barış Konferansı kuruldu. Bu konferansa göre Elli Altı Yıl savaşlarında ittifak halinde olan ülkeler yedi büyük ulus altında toplanacak, barış içinde yaşayacaktı. Ancak bu ülkelerden birinde yaşayan ve kendine İtaatsizler diyen bir grup isyancı, son yıllarda bir kelimeyi fısıldamaya başladı: İsyan.

Herkesin bir temel duygudan yoksun olduğu dünya. Yedi seçkin akademi. Yoksun olduğun duyguyu öğrenmek sihirli güçler kazandırırken; başarısız olursan sahip olduğun duyguları da zamanla kaybedersin.

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.