Tuğkan (not delisi) : Aslansın, kaplansın, aşkımsın. Luna Handan : Aşkın mıyım? Tuğkan (not delisi) : Şaka olsun diye.

Yeni bir şehirde yeni bir hayata başlayan Nisa, yeni okulundaki dostu Görkem ve henüz kim olduğunu anlayamadığı Selim'in arasındaki çekişmenin ortasında bulur kendini. Sonrasında olanlar ise olayların sadece göründüğü gibi olmadığını gösterir. 🗝️ | Kısa Hikaye Tarzında Gençlik Romanı. ❝Sen benim yüreğimi yakan bir ateş ve gerçek olamayacak bir düşsün. Ateş Düşü'msün. Gerçekliği sorgulanacak bir düş. ❞ #1-gençkızedebiyatı TAMAMLANDI✔️ 200821~220423🥀

Hakikat ile illüzyonun birbirine karıştığı, kör bir kuyu gibi derinleşen bu dünyada ne masum bir kurtarıcı var ne de adil bir zafer. Tanrının bile unuttuğu bu topraklarda kurallar çoktan yıkıldı; çünkü bu hikayede "iyiler ile kötüler" savaşı yok. Burada karanlığın beyni ve mimarı ile o karanlığa tapan ve onunla mühürlenen en sadık ortağı var. Dolayısıyla ikisi de net bir şekilde karanlık karakterlerdir; sadece biri karanlığın ta kendisi, diğeri ise o karanlığın zifiriye dönüşmesine gönüllü olan kurbanıdır.

Platonik aşkına yazmak için doğru anı bekleyen Ece, Yağız'ın bir kavgaya karıştığını duyunca fırsatı kaçırmaz. Ancak mesaj attığı kişinin sandığı kişi değil de Yağız'ın kavga ettiği Yağız Esat olduğunu fark ettiğinde, artık her şey için çok geçtir. Tamamlandı, Yarı Texting Tüm hakları saklıdır. 240723, CHERRYBERRYMANGO.

Dudakları dudaklarıma mühürlendiğinde yer gök sözleşmiş gibi ikiye ayrıldı. Titreyen bacaklarım, dermansız kollarım boynunu bir yılan gibi sararken adımlarım arabaya çarpmamla son buldu. "Bu dünyada cehennem de varmış. Oysa ben sen cennetsin zannetmiştim." Soluklarımız birbirine karışırken ayrılmayan ellerimiz daha sıkı kenetlendi. Davetkâr bakışları beni içine çekerken çıkmaza giden yolları bana uzanıyordu. "Yanarsak kül oluruz demiştin, bak geriye kalmış mı parçamız?" Fısıltım gecenin zifiri karanlığına atılmış kurşun gibiydi. Omzuma dökülen saçlara hayranlıkla bakan gözler yırtıcı bir kuş gibi avına yaklaştı. Elleri yanaklarımdan belime süzülüp tekrar belimi kavradı. "Tükettiğim ateş bile sana tapardı. Kalan parçam bile sana yeniden yanardı." Bana aşık değildi, bana ölendi. (Uyarı: Yetişkin kurgudur!) •Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.•

Meva okulun sevilmeyen ama özenilip arkasından konuşulan popüler kızıydı. Barın ise geçmişi ve şuanı karanlıkla dolu olan kafes dövüşüyle uğraşan biriydi. Hayır hayır yazdıklarımın üstünü çiz çünkü bunlar onlar değildi. Asıl gerçek olan çok başkaydı. Meva, ışığını başkalarının ellerinde kaybeden bir kızdı. Barın ise karanlığını yumruklarıyla ehlileştirmeye çalışan bir adam. Biri altın kafeste, diğeri kanlı ringlerde büyümüştü. İki kırık ruh, birbirini kurtarabilir mi yoksa daha derin bir karanlığa mı sürükler? Kırılmış Işıklar, aşkın en tehlikeli hâlini anlatır. İnsanın kendinden kaçamadığı, geçmişin omuzlara ağır geldiği o yerde başlayan bir bağın hikâyesini. Meva için bu bağ, ilk kez gerçekten görülmek demekti. Barın içinse susturduğunu sandığı duygularla yüzleşmek yani insanlığını hatırlamaktı. Birbirlerine yaklaştıkça, ailelerin çizdiği sınırlar daralacak, sırlar yavaş yavaş açığa çıkacak ve her seçim bir bedel isteyecekti. Çünkü bazı ışıklar yeniden yanmak için önce tamamen sönmek zorundadır. Ve bazen Karanlıkta yürüyebilmek için elini tutacağın kişinin ışık saçması gerekmez. Sadece seninle kalmayı seçmesi yeterlidir. (Uyarı! Kitapta ki her şey kurgudan ibarettir.)

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • 𝑩𝑰̇𝑳𝑮𝑰̇𝑳𝑬𝑵𝑫𝑰̇𝑹𝑴𝑬: 𝑪̧𝒊𝒇𝒕 𝑫𝒊𝒌𝒊𝒔̧ 𝒔𝒆𝒓𝒊𝒔𝒊 𝒃𝒊𝒓 𝒂𝒔̧𝒊𝒓𝒆𝒕 𝒌𝒖𝒓𝒈𝒖𝒔𝒖 𝒅𝒆𝒈̆𝒊𝒍, 𝑴𝒂𝒓𝒅𝒊𝒏'𝒅𝒆 𝒈𝒆𝒄̧𝒆𝒏 𝒃𝒊𝒓 𝒌𝒐𝒏𝒂𝒌 𝒉𝒊𝒌𝒂𝒚𝒆𝒔𝒊𝒅𝒊𝒓. • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Siz: 88-67-114 Siz: Buyur Sevgi teyze Siz: Öve öve bitiremediğin vücut ölçülerim. Siz: Umarım elbise cumartesi gününe kadar yetişir Yoksa yeni bir elbise bulana kadar kendimi parçalarım. Siz: Elbise olduktan sonra bana yazman yeterli, Adresi atayım. 0541*: İyi numaraydı, Az kalsın ikna oluyordum. 0541*: Ama ben böyle numaraları yemem. 0541*: Bir daha beni bu ölçü saçmalıklarıyla rahatsız ederseniz, Engelleyeceğim Haberiniz Olsun.

Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."