-Karanlık Adımlar Serisi 1. Kitap- Peyda, bir Gerçek Aile/Kaçırılmış Çocuk klasiğidir. "Şimdi, on yedi yıl sonra annem ve babam karşımda dikiliyorlardı. Onları görüyor, onlarla aynı masada oturuyordum. Birbirimizi tanıyalı yarım saat bile geçmemişti. Varlığımızdan haberdar olmamız ise dakikalar önceydi..."

Merhaba kitabı düzenlemek için kaldırmıştım. Ama ne yazık ki düzenlemek için vaktim olmadı. Neredeyse 3 yıldır buralarda değildim. Çok fazla mesaj gelmiş. DELİ TİMUR'u sizlerle tekrar buluşturmaya karar verdim. Lütfen bu kitabın, benim ilk yazma deneyimim olduğunu göz önünde bulundurarak okuyun . Biliyorum çok fazla yazım yanlışı var. Yorumlar saygı çerçevesinde olursa sevinirim. "Gitme Esma" Arkamdan bağıran adama dönüp baktım. "Beni bırakma yalvarırım, sensiz yasayamam" Gözümden akan yaşları sildim. Gitmek zorundaydım. Buraya ait değildim. Ne olursa olsun kendi zamanima dönmek istiyordum. "Gitmem gerekiyor Timur, Ben buraya ait değilim" "Gidemezsin, buna izin veremem" Gözünden akan yaşlarla bana yalvaran adama baktim. Şimdi bir karar vermem gerekiyordu. Ya kendi zamanima gidecektim. Ya da 1472 yılında kalıp bu deli adamla ömür boyu yaşayacaktım 26.01.2020 Başlangıç 03.04.2021 Bitiş arkadaşlar ben bu kitabı ilk hesabımda paylaşmıştım. sonrada şifreyi unutunca öyle kaldı. Bu hesabımda tekrar paylaşıyorum. hakları bana aittir Bu kitap tamamem hayal ürünüdür. Gerçek kişiler ve yerlerle bir alakası yoktur

Hayaller hiçbir zaman kurulduğu günkü gibi kalmıyormuş. Oysa onu ilk gördüğümde, koyu mavi gözleri gözlerime ilk hapsolduğunda onunla kurduğum hayaller çok güzeldi. Ben o zamanlar heyecanla kurduğum hayallerin şimdiki hâline dönüşmesini hiç istemezdim.

''Bir yıldır her gün mektup yazdım sana, lâcivert mürekkep kokusu sindi üzerime. Keşke karşılık verseydin bana, aynı koksaydık ikimizde... Unutma Feride, aşk ölümden güçlüdür.''

Eski dönem Anadolu hikayesidir 🌷 "Oyun mu oynadın bana?! Ben zaten yaralıydım... Bana bunu neden yaptın?!" "Yapmadım! Evet. Başta öyledi... Sonra..." "Can yakmak mıydı amacın? Mahir'in canı yandı mı bilmem ama benim canım yandı benim canımı yaktın! Kalbimi kırdın. Beyoğlu..." Hayatı acılarla, zorluklarla geçen gencecik bir annedir Mihriban. Hayat ona ne kadar acı yüzünü gösterse de bir gün mutlu olacağının hayalinden vazgeçmemiştir. Yeni sayfalar açacağını umarken hayat onu bir intikam oyununun içine dahil eder. O oyun yüreği intikam ateşiyle harlanan bir Beyoğlu tarafından oynanır. Bilinmeyen birşey vardır ki o oyun ikisininde kaderi olacaktır... Ateşlerin ortasında kalmış kuru toprağa sıkıca tutunan bir ayçiçeğinin hikayesi 🌻

-Karanlık Adımlar Serisi 2. Kitap- Bir Zamanlar Deli Gönlüm, bir Karadeniz/ Baba-Kız kurgusudur. "Bir zamanlar deli gönlüm acımasız bir aşka vurulmuştu. Öyle acımasız, öyle çetin bir aşktı ki bu duyanların yüreği dağlanırdı. Ben o aşkı en derinine kadar en saf duygularımla yaşamıştım halbuki."

Siz:SELAAAMMM Siz:Pışt baksana cinsiyetinin ne olduğunu bilmediğim için seslenemediğim kişiii. Siz:BAKSANA LAAAN. Siz:Mal mısın lan sen? Siz:Nuğlar baağk(15:09) 05*****:Kimsin? Siz:İlerideki karın. Siz:Ay kız değilsin dimi.. 05*****-:Kim olduğunu söyleyecek misin? Siz:Yiooo 05******:Haziran Derici,kim olduğunuzu açıklar mısınız? Siz:Hassss

Siz: Merhabalar. Siz: Size yazmam gerektiği söylendi. Yani sekreteriniz öyle söyledi. Siz: Rahatsız etmiyorum, değil mi? Siz: Eğer meşgulseniz hiç sorun değil, ben beklerim. Bilinmeyen Numara: Lei chi è, signora? (Siz kimsiniz hanımefendi?) Yayın Tarihi: 10 Haziran 2025 2 Ağustos Mafya #5 20 Ağustos Mafia #1 20 Ağustos İtalyan #1 20 Ağustos İtalyanmafya #1 18 Aralık Texting #1

Gözyaşım bile kirpiklerimde asılı kalmış, düşmeyi reddederken ben bu durumu kendime nasıl yedirebilirdim bilmiyorum. Boş bir parkta, dün gece yağan yağmurun ıslaklığını taşıyan bir bankta başım Nisan'ın omzunda oldukça aciz görünüyor olmalıydım. Görünmesem bile öyleydi ya durumum, acizdim.Karşımdaki manzara bana zevk vermiyordu, bana verdiği tek şey amansız bir acıydı. Yine de gözlerimi alamıyordum. "Küp Şeker hadi kalkalım buradan. Hasta olunca hiç bir şey düzelmeyecek." "Belki de çok ağır zatürre geçirip ölürüm." Dedim sesimdeki acının aksine dalga geçiyordum. O kadar kolay kurtulamayacağımı biliyordum. Nisan "Allah korusun. Anlamıyorum. Daha önce de Poyraz'ın sevgilisi oldu. İlk kez olan bir şey değil ki bu. Neden bu kadar yıkıldın?" Diyince karşımızdaki Poyraz ve çok değerli sevgilisine daha da dikkatli baktım. Onların bizden haberleri yoktu. Gerçi Poyraz'ın benden ne zaman haberi olmuştu ki. Onun için kız kardeşten öteye ne zaman ge çebilmiştim? "İlk kez." Diye mırıldandım. "İlk kez Poyraz birini bana karşı savundu, haklı olmama rağmen Nisan. İlk defa bize yalan söyledi. İlk defa onun birine olan hislerini ben bile hissedebiliyorum ve en önemlisi ilk defa ona bakınca kalbim hızlanacağına duracakmış gibi oluyor Nisan. İlk defa kendimi küp şeker gibi değil de şeker yapılan pancarın posası gibi hissediyorum." 💧💧💧💧💧💧💧 *Ben aslında sadece bu grubu değil, kendimi de terk ediyorum. Tüm anılarım siz doluyken bu terk ediş o kadar da kolay olmayacak farkındayım ama ne yapabilirim ki? Anılar acılarımı körüklerken, içimdeki yangın git gide büyürken yaşamaya başka nasıl devam edebilirim? Tüm hayatımı sana kurmuşken, senin başkası için atan kalbini nasıl sevmeye devam ederim?* Tüm hakları saklıdır.

Her şey bir çark oyunuyla başladı. O çark beni gözlerimi açmaya, duyduklarımı dinlemeye zorladı. O çark, o kuyudan çıkmak için elimi uzattırdı. O çark beni Ç.T. ile tanıştırdı. Herkesin duyduğu, kimsenin tanımadığı, herkesin sevdiği benim yargıladığım Ç.T. bir anda hayatıma girdi... Onları tanıdım,onları anladım, onları sevdim... Onu tanıdım, onu bazen anladım, onu... Bu benim kendimi bulma hikayem, kendimi tanıma hikayem ve hatta kendimi sevme hikayem... Bu benim Levla olma, birinin Levla'sı olma hikayem... Tüm hakları saklıdır.