Bazı isimler kader değildir, Bazı hayatlar da tesadüf. Yazgı,kim olduğunu hatırlamayanlardan Ona kim olduğunu sorduklarında o susmayı öğrendi. Bu bir kurtuluş hikayesi değil, Bu, silinen bir kimliğin geri dönüşü..

evren dört varlıktan oluşmaktadır; imparatorlar, lordlar, lunisler ve insanlar üç varlık kendince sınıflandırılmış. güçler bahşedilmiştir, imparatorlar yaratıcı olarak bu sınıflarda yer almamaktadır, lordlar herkese dehşet saçarken lunisler sadece insanları korkutmaktadır. insanlar ise... onların gücü zekalarıdır. Vita, genç bir lunis(!) hayatı boyunca olduğu kişiyi gizleyerek yaşamış bir lunis, insanlae lunisleri avlayarak evcilleştirir ve bundan kaçmayı yedi yüzyıl boyunca devam ettirmiştir ama artık ona verilen sürenin sonuna gelmiştir. dolunay gökyüzüne vurduğunda çıkan kırmızı gözlere yakalanmış tekrar ve tekrar ölümden dönmüştür ama kurtulması artık olanaksızdır. Vita, yüzyıllar sonra kendini tekrar bir kanlı savaş arenasının ortasında bulur. kimin dost kimin düşman olduğunu çözemez. kendisinin bile ne olduğunu çözemezken...

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Güneş'in hayatı, çocukluğunda annesinin gözleri önünde öldürülmesiyle bir gecede değişti. Babasının aslında bir suç örgütü lideri olduğunu öğrendiğinde, sadece ailesini değil, kimliğini de kaybetti. O günden sonra peşini bırakmayan acılar, karanlık sırlar ve tehditler arasında büyüdü. Yıllar sonra geçmişinden kaçmaya çalışan Güneş, en yakın arkadaşı Ayça'yı da bu karanlığın içine sürüklediğini fark eder. Gitmeye karar verdiğinde, onu durduran şey vicdanı değil, telefona gelen bir fotoğraf olur... Artık geri dönmenin zamanı gelmiştir. Ama bu dönüş bir bedel istemektedir. Güneş'in tek bir seçeneği vardır: ya geçmişiyle yüzleşecek ya da sevdiği herkesi sonsuza kadar kaybedecek...