Okulda normal bir gün, öğrenciler derste. Silah sesleri yükseliyor. Önce kimse anlamıyor, sonra teker, teker ölüyorlar. Geriye bir kişi kalana kadar. Geriye tek kurşun kalana kadar. Geriye tek masum kalana kadar... ... Etrafıma bakıyorum. Tek gördüğüm kan, cesetler... Tek duyduğum çığlıklar ve silah sesi... Dizimi karnıma çekmiş, kollarımı dizime sarmış oturuyorum... Sonra çığlıklar kesiliyor... Bekle, çığlıklar kesildi. Silah seside öyle. Herkes gitti mi? Öldüler mi? Kafamı dizimin arasına alarak kulaklarımı kapattım. olmayan çığlıkları ve silah seslerini susturmaya çalıştım. Sonra adım sesleri duydum. Kalbim... O kadar sert atıyordu ki sanki göğüs kafesimdeki kaburgalar kalbime batıyordu. Sonra kafamı yukarı kaldırıp tüm okulun katiline baktım. Kalın sesi ile konuştu. "Burda olmaman gerekiyordu. Sen masumlardansın."

Masum biri olarak girdiği bu dünyada, şimdi av olmaktan çıkıp avlayan olmanın zamanı geldi. Karanlık planlar, kirli sırlar ve kopmak bilmeyen bir güç savaşı... O, artık kimsenin oyuncağı değil. Bu kez oyun onun kurallarıyla oynanacak.(lütfen kitaba bi şans verin pişman olmayacaksınız🙏🏻)