❝ Alageyik, Alaca geyik...avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞

Yarı Texting * Arkadaşının kardeşine hisleri olmasını ihanet olarak algılayan ve kendini sevdiği kızdan uzak tutmaya çalışan Tuğrul, ne kadar çabalarsa çabalasın dönüp dolaşıp Lale'nin yörüngesinden uzaklaşamaz. *** 18.07.2025

Babası ölen Ekin'in hayatı tamamen değişir, yeni bir şehirde yeni bir okula gelir ve okulun en popüler öğrencisi üvey babasının baş düşmanının oğludur. *** Argo ve şiddet içerir.

Melin Ay. Kısa ve kolay hatırlanabilen bir isme sahip olduğum için kendimi şanslı hissediyordum, insanların dilinden düşmeyen bir isme sahip olmam biraz garipti fakat bazı anormal durumlar hariç bundan hoşlanıyordum. ❧ On altısının yaz tatilini eski sevgilisiyle barışmayı, arkadaş grubuyla keyifli bir şekilde anılar biriktirmeyi ve yıllardır süregelen rutinini bozmadan geçirmeyi planlayan Melin'in hayatı, tam anlamıyla beklenmedik bir insanla karşılaşmasıyla altüst olur.

Belma Arven, herkesin parmakla gösterdiği o kız. Yeterince başarılı, yetenekli, çoğu kişiye göre kibar ve herkesin olmak isteyeceği biri. Makul. Belma Arven, makul birisi. Her konuda. Ama Belma Arven'in bile olduramadığı konular var. İçinde sakladığı, kimsenin bilmediği şeyler var. Kırıkları var.

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.

Deniz Aksa, bir gece eski sevgilisine yazmaya karar verir. Alacağı cevaplar geç kalınmış olsa da belki de cidden duyması gereken şeylerdir.

❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

Aylar, hatta yıllar önce yaşadığı ihanetin hırsı ile yaptığı hataların bir gün tekrar gün yüzüne çıkacağını insan nereden bilebilirdi ki... Almira Soykanın hayatına birden bire Yiğit Bora Savran dahil oluvermişti. Almira bu karşılaşmaya hata derken Yiğit neden sevda diyordu?