❝Aynı diyardan değildik, o bana yabancı değildi ben ise ona kırk el yabancıydım.❞ 💧 Neva bir gece üniversite sınavı için tarih çalışırken masa başında uykuya dalar ve gözlerini açtığında eski bir çadırın içinde yanında bir adamla uyanır. Yanında uyandığı adam Karahanlı devletinin veliahtı olan Satuk Buğra Han'dır. Adam onu gördüğü ilk andan beri hainlik ile suçlar ve ikisi arasında anlam verilemeyen gizli bir çekim başlar. 💧 Belimi büküp önünde eğildim, saygımı belli ediyordum. "Buralardan gideceğim Han'ım." Başım eğik ellerim önümde birleşik ona sunabileceğim tüm saygıyı sunuyordum. Bu halime dayanamamış olacak ki Ayaklarının bağı çözülmüş gibi dizlerinin üstüne çöktü. "Yapma bunu." Sesi bir fısıltıdan ibaretti. "Lütfen ayağa kalkın Han'ım sizin gibi birinin bu durumda olması itibarınız için zedeleyeci olur." Yine onu düşünüyordum, yine ona öncelik veriyordum. "Daha öncede ayaklarına kapandım, önünde diz çöktüm." Doğru söylüyordu ama arada büyük bir fark vardı ve o farkı dile getirdim. "Öncesinde sevdiğim adamdınız, önümde diz çöküşünüz beni rahatsız etmezdi. Şimdi ise ben sıradan bir vatandaş sizde devletini seçmiş bir Han'sınız. Arada çok fark var." Tüm bunları söylerken kalbim paramparça oluyordu. Başını kaldırıp acıyla gözlerime baktı, ben hala doğrulamamıştım onun ayağa kalkıp selamımı almasını bekliyordum ama yapmıyordu işi bir çıkmaza sokuyordu. Dudaklarından beni tarumar edecek o iki kelime çıktı. ❝Gidersen affetmem.❞ ❝Kalırsam kendimi affetmem.❞ Ayağa kalktı, lakin kelimlerimin onda yarattığı darbe enkazının ayaklarımın dibinde kaldığını çok net gördüm. Gözlerine baktım, o da şimdi bana kırk el kadar yabancıydı. Husuf Serisi 1. Kitap

"Biz Kartalız...Ölüm kokarız, barut kokarız, kan kokarız anlıyor musun? Bu yuvaya girmek ölüm demek!" Genç kadın dolu gözlerle buruk bir şekilde tebessüm etti. Kendini büyük bir arzuyla ölümün kollarına bırakmaya razıydı; kendini yuvaya adamaya hazırdı. "Yuva ölümse ben bizzat toprak olurum... Senin için sizin için toprak olmaya hazırım." Genç adamın gözleri buğulandı, dudaklarına buruk bir tebbesüm yayıldı. Biliyordu çünkü o kan koksa da sevdiği kadın ölüm kokacaktı ve onu tamamlayacaktı. Onu kendi yuvasına almaktan başka çaresi yoktu. Kartal yuvası ölümse topraktan ayrılamazdı.. Elini genç kadının yüzüne koydu, "O zaman Kartal yuvasına hoşgeldin.." dedi. [Kitap düzenlenmektedir.] Kapak Tasarımı : theguldesign Dram#1 Komedi#1 Atatürk#1 Istihbarat#1

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! Şimdi düşününce o güne geri dönsem yine o arabaya biner miyim diye sorguluyordum. Bana attığı ilk mesaja cevap verir miydim? Bu yaşadıklarımızı yaşayacağımızı bilsem hayatımdaki ilk keşkeye dönüşen adama büyük bir aşkla tekrar bağlanır mıydım? Tüm bunların yaşanacağını bilsem bile yine o arabaya binerdim. Yekta benden gitmiş olsa bile onun arkasında bıraktığı şey benim için paha biçilemez değerdeydi. Şimdi buradayım, Yekta'nın karşısında. Kucağımda bir yaşına basmak üzere olan kızımla beraber. Kızım. Kızım diyordum çünkü Asya hiçbir zaman Yekta ile bizim kızımız olmamıştı. O sadece benim kızımdı. Yekta'nın Asya'nın üzerinde gezinen bakışları, gözlerinde ve yüzünde edinen o şaşkınlığı beni öfkelendiriyordu. Oysa ben Asya'nın yüzünü ona göstermeyecektim. Yekta hayatı boyunca Asya'nın yamacına bile yaklaşamayacaktı. Bunu hak etmiyordu. Yekta şu an kızımı görmeyi hak etmiyordu. Kader bir şekilde yollarımızı kesiştirmese dünyanın bir ucunda birbirimizden habersiz bir şekilde yaşamaya devam edecek, belki de birbirimizin adını ağzımıza almayacaktık. Çünkü ben iki yıldır onun adını ağzıma almamıştım. '310324 🔗

Ablasının ölümünden 1 hafta sonra gelen e-posta, hayatını geri dönüşü olmayan bir yola sürükler. Livya bunun ağırlığıyla baş etmeye çalışırken ablasının yazdığı bir mektup, Göktuğ ile yollarını birleştirip anlaşmalı evlilik yapmasına sebep olur. . Etrafıma bakınarak düşündüm. Neden bu kadar rahat davranıyordu ki? "Tamam ama bunu nasıl yapacağız?" Bana bakarak gülümsedi. "Evleneceğiz."

Devrim Karaoğlu hayatımdaki yangını görüp de sessiz kalmayan ilk kişiydi. Beni sevmeyen, hatta bunu belli etmekten çekinmeyen komşum olan bu adam, yangınıma sessiz kalmamıştı. Belki de Devrim Karaoğlu haklıydı. O bir kurt ve ben bir kuzuydum ama Devrim Karaoğlu bu kuzuyu avlamak yerine koruyordu. "Benim için titreyen her nefesine yemin olsun ki, seninim.." ~ 28.07.19

Bir tutam, ego! Üç tutam, yakışıklılık! Azıcık akıllı, bayağı çapkın! Hiç olmayan terbiye, ve karşınızda Uraz Kandemir! Hayatı sadece bir gecede değişen, Bade Esenler. Bu hikaye zalim Şehrin, zalim Tozlarına gelsin. Başlangıç tarihi : 18.02.2020

"Bir kez soracağım net ve kısa cevaplar istiyorum" dedi, kafamı sallamaya çalıştım. Yatakta sırt üstü uzanıyordum kalbim deli gibi çarpıyor ve odadaki sessizliği bastırıp ikimizin de kulağında çınlıyordu. Üstümde durmuş elini sıkıca dudağıma bastırıyordu. Kim mi? Bilmiyorum. "Birincisi evime nasıl girdin? İkincisi yatağımda napiyorsun? Üçüncüsü ve en önemlisi sen kimsin?"

'Umudun gece ise, ay'a tutun.' ∞ (15/08/2018; Başlama tarihi.)

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...